Tου Αθανασιου Ελλις

Η δυσοσμία που αναδίδεται από τις αποκαλύψεις της υπόθεσης Siemens καλύπτει κυρίως το ΠΑΣΟΚ, αλλά είναι βέβαιο ότι θα σκεπάσει και τη Ν.Δ. Η εμπειρία έχει αποδείξει ότι η διαφθορά δεν είναι αποκλειστικό προνόμιο μιας παράταξης ή μιας ιδεολογίας. Βρίσκει πρόσφορο έδαφος και αναπτύσσεται στα σκοτεινά πλοκάμια της εξουσίας.

Τα εκατομμύρια ψηφοφόρων και τα χιλιάδες μέλη των δύο κομμάτων εξουσίας, αλλά και οι λίγοι αντικειμενικοί και άσπιλοι διαμορφωτές της κοινής γνώμης που «δεν τα παίρνουν» και αναζητούν την αλήθεια, το σωστό και το ηθικό, προσβλέπουν στην ελληνική Δικαιοσύνη, ενώ ταυτόχρονα αναμένουν από τους δύο μεγάλους πολιτικούς αντιπάλους, τον Κώστα Καραμανλή και τον Γιώργο Παπανδρέου, να αρθούν στο ύψος των περιστάσεων.

Ο πρωθυπουργός και ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης είναι νέοι και, παρά την πολυτετή ενασχόλησή τους με την πολιτική, εν πολλοίς άφθαρτοι. Σε αυτούς εναπόκειται να «καθαρίσουν» το πολιτικό τοπίο και να επιχειρήσουν να επαναφέρουν στην πολιτική τη χαμένη της τιμή. Θα είναι πολύ σημαντικότερο για την υστεροφημία τους να καταγραφεί στη συνείδηση του λαού ότι παρά τις πολιτικές τους διαφορές συναντήθηκαν στον δρόμο της ηθικής και πολέμησαν, ο καθένας στον δικό του χώρο, τη διαφθορά.

Η πορεία δεν θα είναι εύκολη. Ομως, ξεκινούν από θέση ισχύος. Το επικοινωνιακό επιτελείο του Μεγάρου Μαξίμου έχει καταφέρει να διατηρήσει ανέπαφη την εικόνα του κ. Καραμανλή ως ηγέτη που μάχεται τη διαφθορά. Αν και δεν τόλμησε τη μετωπική σύγκρουση με τους «νταβατζήδες», η κοινή γνώμη έχει πεισθεί ότι ειλικρινά θέλει να αλλάξει τα κακώς κείμενα.

Ταυτόχρονα, και παρά τις καταγεγραμμένες αδυναμίες του Γιώργου Παπανδρέου ως πολιτικού αρχηγού, δεν έχει αμφισβητηθεί το ήθος του. Ακόμη και ο συνήθης χαρακτηρισμός του προέδρου του ΠΑΣΟΚ ως «καλό παιδί», μπορεί να αποτελεί πολιτικό πρόβλημα, αλλά αντανακλά την ηθική του υπόσταση, και άρα στη συγκεκριμένη περίπτωση αποτελεί σύμμαχό του.

Για κάποιους πολιτικούς υπάρχει σε όλους μας διάχυτη μια αίσθηση ηθικής σήψης, αλλά όπως και στη δημοσιογραφία, δεν είμαστε όλοι ίδιοι. Ισως είναι καιρός να ξεχωρίσουν τα γερά από τα σάπια. Εάν όντως γίνει αυτό, πολλοί νέοι άνθρωποι που σήμερα εύλογα δηλώνουν απογοητευμένοι, αν όχι αηδιασμένοι, από την πολιτική, θα ανακαλύψουν τη γοητεία της προσφοράς στον τόπο. Αυτό που οι Αγγλοσάξονες ονομάζουν «public service».

Για δεκαετίες η διαπλοκή και η διαφθορά ταλανίζουν το πολιτικό μας σύστημα. Εάν οι κ. Καραμανλής και Παπανδρέου θέλουν να επιβιώσουν πολιτικά, πρέπει να τολμήσουν. Να προχωρήσουν σε εσωτερική εκκαθάριση των κομμάτων τους. Να επιδείξουν στην πράξη μηδενική ανοχή. Να αποφασίσουν παραδειγματικές διαγραφές, όπου αυτό επιβάλλεται. Να εμπλακούν σε μια «άμιλλα κάθαρσης» προς όφελος της χώρας. Στην πορεία αυτή μπορούν και πρέπει να έχουν ως κοινό παρονομαστή τη σύσταση Εξεταστικής Επιτροπής στη Βουλή. Η σχετική πρόταση του Γιώργου Παπανδρέου είναι σωστή. Ο πρωθυπουργός πρέπει να την αποδεχθεί άμεσα.