Οι Βλάχοι

Κύριε διευθυντά

Με τίτλο «Για την ταυτότητα των Βλάχων» το εν Ελλάδι Κέντρο Ερευνας Μειονοτικών Ομάδων (ΚΕΜΟ) μετέφρασε στα ελληνικά και κυκλοφόρησε σε βιβλίο μια συλλογή άρθρων που είχε γράψει παλαιότερα ο καθηγητής Ανθρωπολογίας Thede Kal. Στις 28/6/2009 η «Κ» μας το συνέστησε σαν μοναδικό αριστούργημα. Ωστόσο, εμείς ο Αρμάνοι, οι επιλεγόμενοι Βλάχοι, όπως π.χ. η κ. Λένα Αρ. Αλαφούζου, κόρη Βαλαούρη, διαφωνούμε ριζικά. Και τούτο επειδή ο συγγραφέας:

1. Αποφαίνεται ότι ανήκουμε σε χωριστή διαβαλκανική εθνότητα που λατινοφώνησε.

2. Βεβαιώνει ότι, από τον 19ο μόλις αιώνα, πολλοί αρχίσαμε να «ελληνίζουμε» υπό την επιρροή της Ορθόδοξης Εκκλησίας.

3. Πιστοποιεί ότι μέχρι τον Μέγα Ναπολέοντα ήμασταν αποκλειστικά νομάδες κτηνοτρόφοι – άρα αγράμματοι και ανέστιοι, έρμαια του ελληνικού κλήρου.

4. Χρησιμοποιεί επιλεκτικά τη σχετική βιβλιογραφία και παραλείπει όσες πλούσιες πηγές τον διαψεύδουν από τον 1ο μ.Χ. αιώνα μέχρι και τον 19ο συνεχώς, όπως π.χ. οι συγγραφείς Πλούταρχος, Ιωάννης ο Λυδός, Δίων ο Κάσσιος, Θεοφύλακτος, Προκόπιος, Σιμοκράτης, Γεώργιος Παχυμέρης, Νικηφόρος Γρηγοράς, Νικήτας Χωνιάτης, Αννα Κομνηνή, Βενιαμίν εκ Τουδέλλης κ.ά., και τα ακριτικά τραγούδια έως την Αλωση. Μετά την Αλωση, Λαόνικος Χαλκοκονδύλης και όλα τα οθωμανικά Αρχεία. Μεταξύ 17ου-19ου αι., Δανιήλ Μοσχοπολίτης, Αθανάσιος Καβαλλιώτης, Leek, Pouqueville, Berard, Weygand, M. Δήμιτσας, Παπαγεωργίου κ.ά.

5. Παραδέχεται εξ ανάγκης ότι «στη μεγάλη πλειοψηφία» θεωρούμε τον εαυτό μας Ελληνα, ενώ δεν είμαστε Ελληνες. Μας αρνείται έτσι επιλεκτικά το δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού το οποίο, όμως, απονέμει αμάχητο στους συναγωνιστές του Σλάβους των Σκοπίων και του λαθροβίου «Ουρανίου Τόξου».

Με τέτοιους όρους, όμως, ο κ. Thede Kal και ο υμνητής του στην «Κ» θα έπρεπε μάλλον να απαντήσουν σε πηγαίες ερωτήσεις που εγείρει η ιστορική πραγματικότητα.

Α. Ποιος «εξελλήνισε» τους θρυλικούς αρματολούς του Γένους πριν από τον 19ο αιώνα; Τον Ρήγα τον Βελεστινλή και τους πρωτοκαπετάνιους του 1821;

Β. Ποιος παπάς θαυματούργησε και οι «ανέστιοι νομάδες κτηνοτρόφοι Βλάχοι» έγιναν 60.000 αστοί από τον 16ο αιώνα στη Μοσχόπολη, όπου ίδρυσαν τη Νέα Ελληνική Ακαδημία και εγκατέστησαν το πρώτο ελληνικό τυπογραφείο πριν αυτή η ονομαστή πολιτεία καταστραφεί τον 18ο αιώνα; Πώς διάβολο, οι τσοπαναραίοι έγιναν βαρώνοι και τραπεζίτες των Αψβούργων; Πώς έχτισαν την περιώνυμη Αγία Τριάδα στην Πέστη; Γιατί εξέδωσαν στη Βιέννη την πρώτη ελληνική εφημερίδα και τύπωσαν όλα τα έργα του Ρήγα; Πώς συνέβη και έδωσαν Μεγάλους Διδασκάλους του Γένους, εθναποστόλους, αγίους και πατριάρχες πριν υπάρξει καν Ελλάδα; Ησαν «άξεστοι» νομάδες οι χιλιάδες Βλάχοι που επί αιώνες ζούσαν σε πύργους και αρχοντικά γεμάτα βενετσιάνικα και βιεννέζικα έπιπλα, βιβλιοθήκες αρχαίων Ελλήνων και Λατίνων κλασικών, αλλά και Γάλλων διαφωτιστών στα περιώνυμα βλαχοχώρια τους, όπως το Μέτσοβο, το Συρράκο, οι Καλαρρύτες, το Περτούλι και τ’ Ασπροπόταμό μας, η Σαμαρίνα, η Κλεισούρα, το Νυμφαίον, το Λιβάδι του Ολύμπου, το Κρούσοβο, η Νιζόπολη και δεκάδες άλλα, όπου έλαμπαν οι βαρύτιμες εκκλησιές τους, λειτουργούσαν οι ελληνικές σχολές τους και δημόσιες υποδομές που ούτε στο όνειρό τους έβλεπαν τότε η Αθήνα και αυτή ακόμη η Θεσσαλονίκη;

Γ. Ακαδημία Αθηνών, ζωφόρος και ανδριάντες του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου, Ζάππειο, Εθνικό Αστεροσκοπείο, Καλλιμάρμαρο Παναθηναϊκό Στάδιο, Αρσάκειο, Τοσίτσειο, Μητροπολιτικός Ναός, Οφθαλμιατρείο, Σχολή των Ευελπίδων, φυλακές Αβέρωφ, Μεταξουργείο, Ζωγράφου, Φιλολογικός Σύλλογος «Παρνασσός», Εθνικό Νομισματικό Μουσείο, Δημοτικό Νοσοκομείο «Η Ελπίς», οικόπεδο του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου, Μπάγκειο, έγιναν χάρισμα στην Αθήνα μόλις έγινε πρωτεύουσα του ελληνισμού. Ποιος παπάς ξεγέλασε όλους αυτούς τους βλάχους και, στα καλά καθούμενα έγιναν εθνικοί ευεργέτες ενός έθνους στο οποίο «δεν ανήκουν»; Ολοι τους πάντως δεν ήσαν πολίτες ούτε κάτοικοι του τότε ελληνικού κράτους και δεν είχαν κάποια διαπλοκή μαζί του. Απλώς ήσαν άρχοντες.

Δ. Αρμάνοι Βλάχοι χάρισαν στη Θεσσαλονίκη, μεταξύ άλλων, το Καυταντζόγλειο Στάδιο, το Καρίπειον Μέλαθρον, το ξενοδοχείο «Μεντιτερρανέ», τις εφημερίδες «Μακεδονία», «Θεσσαλονίκη» και «Δράσις», το σύγχρονο Νοσοκομείο Παπαγεωργίου, το Μουσείο του Μακεδονικού Αγώνα κ.λπ. ενώ ακόμη ποιμαίνουν σταθερά το Ιδρυμα Μελετών Χερσονήσου του Αίμου, την Εταιρεία Κυρίλλου και Μεθοδίου, την Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών κ.ά. Μάλλον «ελληνίζουμε» κατά λάθος. Ευτυχώς, μας φώτισε ο κ. Thede Kal και, δι’ αυτού, η ιστορική «Καθημερινή», που ίδρυσε ένας Γεώργιος Α. Βλάχος!..

Ο πρόεδρος

Ν. Ι. Μερτζος

Οι καμπάνιες του ΕΟΤ

Κύριε διευθυντά

Διάβασα στην έγκριτη εφημερίδα σας άρθρο στο οποίο αναφέρεται ότι γίνεται φέτος για πρώτη φορά outdoor διαφημιστική καμπάνια του ΕΟΤ στην Τουρκία. Για την αποκατάσταση της αλήθειας θα ήθελα να επισημάνω ότι το σχόλιο αυτό δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, δεδομένου ότι outdoor διαφήμιση στη συγκεκριμένη χώρα πραγματοποιείται εδώ και δύο χρόνια. Το 2008, μάλιστα, πραγματοποιήθηκε διαφήμιση και σε αθλητικές εκδηλώσεις (γήπεδα ποδοσφαίρου που αγωνίζονταν ελληνικές ομάδες) καθώς και σε εφημερίδες.

Αθανασιος Οικονομου - πρώην πρόεδρος ΕΟΤ

Συνδικαλισμός στην ΕΛ.ΑΣ.

Κύριε διευθυντά

Το τραγικό όσο και θλιβερό γεγονός της δολοφονίας του άτυχου αστυνομικού, εγείρει πολλά και ποικίλα ερωτήματα και απορίες. Γιατί η Αστυνομία έφθασε σε αυτό το χαμηλό επίπεδο; Τι έφταιξε και υποβαθμίστηκε μια από τις καλύτερες αστυνομίες του κόσμου; Τι πρέπει και τι μπορεί να γίνει για να αναβαθμιστεί η αποτελεσματικότητα της Αστυνομίας και να εδραιωθεί η ασφάλεια των πολιτών; Πού και σε τι στηριζόταν η αποτελεσματικότητα της Αστυνομίας προ τριακονταετίας περίπου;

– Ενα πρώτο στοιχείο ικανού αστυνομικού είναι η κατάλληλη επιλογή του.

– Ενα δεύτερο στοιχείο είναι η κατάλληλη και πλήρης εκπαίδευσή του.

– Ενα ακόμη στοιχείο είναι η αγάπη και αφοσίωση του αστυνομικού στη δουλειά του.

Ολα τα πιο πάνω είναι τοις πάσι γνωστά και περίπου αυτονόητα. Μόνο που σε αυτή τη χώρα, δυστυχώς, λείπουν τα αυτονόητα!

Ενα στοιχείο όμως που είναι ίσως το σημαντικότερο, είναι η πληροφόρηση που διέθετε η Αστυνομία, κυρίως από απλούς πολίτες ή ακόμη από άτομα λίγο πολύ εξαρτημένα από την Αστυνομία. Υπάρχει αυτή η πληροφόρηση σήμερα; Αν υπάρχει θα είναι πολύ περιορισμένη. Γιατί; Διότι έχει αλλοιωθεί το αστυνομικό πνεύμα και η αστυνομική συνείδηση. Διότι οι αστυνομικοί σήμερα ενδιαφέρονται περισσότερο για το βόλεμα και την καλοπέραση, αλλά κυρίως για τον κομματισμό τους.

Ο κομματισμός στην Αστυνομία, είναι η καταστροφική γάγγραινα και ο καταλύτης για την αποδόμηση και απαξίωσης της Αστυνομίας. Η επισημοποίηση του κομματισμού ολοκληρώθηκε με τον συνδικαλισμό! Η ρίζα του κακού στην Αστυνομία είναι ο συνδικαλισμός! Πρώτον, διότι αλλοιώνει το αστυνομικό πνεύμα και την αστυνομική συνείδηση και αποπροσανατολίζει τον αστυνομικό από τα καθαρά αστυνομικά του καθήκοντα. Δεύτερον, διότι η εκλογική διαδικασία και τα εξ αυτής οφέλη ή επιπτώσεις, συμπεριλαμβανομένης και της προβολής τους από τα παράθυρα των τηλεοράσεων, απασχολεί όλους τους αστυνομικούς, περισσότερο από ό,τι κανείς μπορεί να φανταστεί και έτσι δεν υπάρχει χρόνος και προ πάντων διάθεση ή σκέψη για συλλογή πληροφοριών. Και τρίτον, διότι οι κομματικές αντιλήψεις των μεν, αντιδρούν στην τυχόν επιτυχία ή καταξίωση των δε, μέσα από χρήσιμες πληροφορίες.

Επομένως αβίαστα προκύπτει το συμπέρασμα ότι για να μπορεί η Αστυνομία να επιτελεί τον ρόλο της και τον προορισμό της και για να επανέλθει κάποτε η ηρεμία και η αποτελεσματικότητα και να εξασφαλιστεί η ασφάλεια των πολιτών, θα πρέπει να καταργηθεί αμέσως ο συνδικαλισμός στην Αστυνομία! Ετσι θα μπορέσουν οι αστυνομικοί να συγκεντρωθούν στα ουσιαστικά τους καθήκοντα. Είναι βέβαιο ότι όλα θα αλλάξουν, όχι αμέσως βέβαια, και η Αστυνομία θα βρει πάλι τον ρόλο της και τον προορισμό της. Χρειάζεται τόλμη και αποφασιστικότητα από την κυβέρνηση, που όμως θα πρέπει να γίνει εδώ και τώρα και είναι βέβαιο ότι θα αναγνωριστεί και θα εκτιμηθεί από ελληνικό λαό.

Νικος Αναγνωστατος / Κηφισιά

Η κρίση του Τύπου

Κύριε διευθυντά

Διάβασα το αφιέρωμα της κυριακάτικης έκδοσης για την κρίση του ελληνικού Τύπου και θα ήθελα να κάνω μια παρατήρηση η οποία αφορά τα πρόσφατα ψευδή δημοσιεύματα στις εφημερίδες το Βήμα, Ελευθεροτυπία και Εθνος, καθώς και την ψευδή απ’ ό,τι φαίνεται συνέντευξη του κ. Jacques Barrot στην Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία. Το γεγονός δεν αναφέρθηκε πουθενά στην Καθημερινή, ούτε σε αυτή την περίπτωση αλλά ούτε και όταν έγινε, παρά μόνο στο άρθρο της κ. Ξένιας Κουναλάκη «Δημοσιογραφικές γκάφες» http://news.kathimerini.gr/ 4dcgi/warticles columns 2 27/06/ 2009 320138, στο οποίο, αν δεν είχα ενημερωθεί από το facebook και τα διάφορα blogs, δεν θα είχα καταλάβει το μέγεθος της «γκάφας».

Τα άρθρα ομολογώ ότι ήταν καλογραμμένα, όπως συνήθως στην Καθημερινή, με σωστές απόψεις αλλά με κάπως λάθος προσανατολισμό. Τονίζεται πολύ έντονα το θέμα της κρατικής διαφήμισης. Είναι όντως σημαντικό, βασιζόμενο στο γεγονός ότι όποιος λαμβάνει μεγαλύτερα ποσά απ’ ό,τι του αναλογούν είναι και υπόλογος σε αυτούς που του τα προσφέρουν, με τα γνωστά αποτελέσματα. Αλλά είναι αυτό το πιο σημαντικό; Μήπως το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι η αξιοπιστία των εφημερίδων; Το ότι δεν λένε τα πράγματα με το όνομά τους; Το ότι δεν αναφέρουν ονόματα και δεν κάνουν δημοσιογραφική έρευνα σε βάθος; Το ότι βλέπουμε μεταφράσεις του Associated Press χωρίς καμιά δικιά τους προσθήκη;

Η ενημέρωση στην τηλεόραση στο μεγαλύτερο μέρος της (εκτός από τις ειδήσεις του ΣΚΑΪ και της ΝΕΤ) είναι πολύ χαμηλού επιπέδου, τα blogs αποκτούν όλο και μεγαλύτερη δύναμη, το twitter δεν έχει ωριμάσει ακόμα, αν γίνει ποτέ αυτό, στο τέλος όμως θα ψάξεις να το επιβεβαιώσεις σε μια εφημερίδα, έστω και στην online έκδοσή της. Αν οι εφημερίδες χάσουν αυτό το προτέρημα, τότε θα έχουν χάσει και το παιχνίδι.

Αθ. Παυλοπουλος