Tου Στεφανου Κασιματη

«Θέλω να εκφράσω τα βαθιά φιλικά συναισθήματα που τρέφω απέναντι στα ζώα και γενικότερα στη Φύση». Με αυτή τη βαρυσήμαντη δήλωση ξεκίνησε ο αγαπητός μου υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης κ. Σωτήρης Χατζηγάκης τη συνάντησή του, χθες, με τους εκπροσώπους των φιλοζωικών σωματείων.

Συμφωνώ απολύτως με το πνεύμα της δήλωσης. Διερωτώμαι, όμως, μήπως η έννοια της φιλίας ή των φιλικών αισθημάτων νοείται μόνον μεταξύ ανθρώπων και όχι μεταξύ ανθρώπων και ζώων, παρά το αναφερόμενο στον «καλύτερο φίλο του ανθρώπου» στερεότυπο. Ισως ο υπουργός, που διακρίνεται για την καλλιέπειά του, θα όφειλε να προσέξει περισσότερο τις διατυπώσεις του. (Οχι δηλαδή για κανέναν άλλο λόγο, αλλά για να αποκλείσει το ενδεχόμενο παρεξηγήσεων, καθώς το μόνο είδος ζώου, για το οποίο ένας πολιτευόμενος είναι δυνατόν να τρέφει «βαθιά φιλικά συναισθήματα» είμαστε εμείς, οι ψηφοφόροι...)

Τρίτη 19 Μαΐου 2009, γύρω στις 8 το βράδυ. Κρατήστε την ημερομηνία στη μνήμη σας, γιατί τότε ετέθησαν οι βάσεις, για πολλά από τα θαυμαστά έργα του μουσικού και κινηματογραφικού πολιτισμού μας, που δεν θα αργήσουμε να δούμε στο μέλλον.

Ηταν η μέρα και η ώρα, όπου ο υπουργός Πολιτισμού κ. Αντώνης Σαμαράς (την επομένη της πολύκροτης «αρχηγικής» ομιλίας του στο Ινστιτούτο Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Καραμανλής») συναντούσε στη λεγόμενη αίθουσα κήπου της Ρηγίλλης τους εξής καλλιτέχνες: Ιορδανόπουλο Εμμανουήλ (πραγματικό όνομα του Λάκη Τζορντανέλι), Σαλαμπάση Νικόλαο, Χρυσό Ελευθέριο (Τέρη), Κοινούση Γεώργιο, Πρέκα Κωνσταντίνο, Αλειφέρη Μαρία, Μυλωνά Γεώργιο, Μυτιληναίο Ελευθέριο, Γουίλιαμς Ροβέρτο (Ρόμπερτ), Ζαρόκωστα Μελπομένη (Μέλπω) και Τσούκα Νικόλαο· δηλαδή, τα επιφανέστερα μέλη της ΔΑΚΕ Τραγουδιστών-Ηθοποιών. Αισθητές, παρ’ όλα αυτά, ήταν οι απουσίες της Μπέσυς Αργυράκη και, κυρίως, του Κώστα Καρρά.

Από τα ονόματα που μετείχαν στη συνάθροιση γίνεται προφανές ότι αντικείμενό της πρέπει να ήταν τα θεωρητικά ζητήματα για το μέλλον των τεχνών. Ωστόσο, θα το πω - ει μη τι άλλο, για να ξορκίσω τον μύχιο φόβο μου: ελπίζω ότι η συνάντηση του υπουργού με τους πρωτεργάτες της εθνοπρεπώς στρατευμένης τέχνης δεν συνδέεται με την αξιέπαινη ιδέα του κ. Σαμαρά για «κάτι πιο οικονομικό» όσον αφορά τις τετραήμερες εκδηλώσεις των εγκαινίων του Νέου Μουσείου της Ακρόπολης...

(Αξιοσημείωτη η συμμετοχή του εκρηκτικού κ. Πρέκα στη ΔΑΚΕ, καθώς εξηγεί τους λόγους της εξαφάνισής του από το τσίρκο της τηλεόρασης...)

Στη χθεσινή γελοιογραφία του, ο Ανδρέας Πετρουλάκης, σατιρίζοντας τη μεγάλη προσφορά του κ. Δημήτρη Αβραμόπουλου στη διαμόρφωση του σύγχρονου αστικού τοπίου, παρουσίαζε τους Αθηναίους να προφυλάσσονται από τον κίνδυνο μετάδοσης της γρίπης τύπου Α, μεταφέροντας ο καθένας μια φορητή περίφραξη, φτιαγμένη από τα περίφημα κάγκελα με τα οποία γέμισαν τα πεζοδρόμια της Αθήνας επί δημαρχίας Αβραμόπουλου.

Και όμως! Χάρη στα νοητά κάγκελα, αυτά που απαγορεύουν την ανοίκεια μείξη μεταξύ των επιβατών της business class με τους παρακατιανούς της τουριστικής, απέφυγε ο υπουργός τον κίνδυνο να κολλήσει τη γρίπη, καθώς είναι γνωστό ότι συνταξίδευσε με τον νοσούντα πιανίστα από τη Νέα Υόρκη. Επομένως, χάρη σε αυτά τα νοητά κάγκελα, κυκλοφορούμε όλοι εμείς ξέγνοιαστοι, γνωρίζοντας ότι ένας άνθρωπος, ο Δ. Λ. Αβραμόπουλος, μάχεται για να κρατήσει την κακιά γρίπη έξω από τα σύνορα του θαυμαστού νεοελληνικού κόσμου μας. Κι εγώ κάνω χάζι με τον Αβραμόπουλο (με την καλή έννοια, πάντα) αγαπητέ Ανδρέα, αλλά δεν παραβλέπω την προσφορά του στον τόπο!..)

Παρακολουθώ με ενδιαφέρον την επιστολογραφία των αναγνωστών της «Καθημερινής», με αφορμή το άρθρο του Αλέξη Παπαχελά για την παρακμή της δημόσιας ανωτάτης παιδείας επί των ημερών μας.

Ωστόσο, δεν είναι απολύτως ακριβές ότι «τα καλύτερα μυαλά» της χώρας εξωθούνται στα πανεπιστήμια του εξωτερικού! Ιδού παράδειγμα λαμπρό από την επικαιρότητα, που αποδεικνύει ότι το (όποιο) επίπεδο της ανωτάτης παιδείας στη χώρα μας προσελκύει και τα καλύτερα μυαλά: ο πρόεδρος της ΑΔΕΔΥ κ. Σπύρος Παπασπύρου παραιτείται από την προεδρία του συνδικαλιστικού οργάνου των δημοσίων υπαλλήλων, προκειμένου -όπως υποστηρίζει- να ολοκληρώσει το... μεταπτυχιακό του! (Να ευχηθώ με το καλό και καθηγητής πανεπιστημίου, έτσι όπως κατάντησε τα πανεπιστήμια ο άθλιος κομματισμός;)

Δεν ξέρω (και ούτε τολμώ να φαντασθώ...) το θέμα της διατριβής του κ. Παπασπύρου, που φέρεται να οδηγήθηκε στην απόφαση αυτή λόγω του ότι δεν συμπεριελήφθη στο ευρωψηφοδέλτιο του ΠΑΣΟΚ. Εύχομαι όμως να αφορά ένα θέμα ευρέος κοινωνικού ενδιαφέροντος, όπως λ.χ. «Το φραπόγαλο και η συμβολή του στη βελτίωση της δημόσιας διοίκησης». Αν πρόκειται για κάτι παρεμφερές, δεν αμφιβάλλω ότι θα γίνει αποδεκτό με αλαλαγμούς ενθουσιασμού από την πανεπιστημιακή κοινότητα του τόπου...

Εύγε στον πρόεδρο κ. Στέλιο Παπαθεμελή, τον επικεφαλής Πανελληνίου Μακεδονικού Μετώπου, ο οποίος με τη σύνθεση του ευρωψηφοδελτίου του αποδεικνύει τη συνέπεια στις αρχές του!

Παραχωρεί την ογδόη θέση του ψηφοδελτίου (εκλόγιμη εφόσον το ΠΑ.Μ.ΜΕ. ξεπεράσει το 40%) στην κ. Γκαραγκούνη Ιωάννα του Ευαγγέλου, πρόεδρο της Συνομοσπονδίας Ζωοφιλικών Σωματείων Ελλάδος· και στην αμέσως επομένη (την ενάτη) συναντάμε τον κ. Γκέκα Δημήτριο του Ανδρέα, υπάλληλο του υπουργείου Οικονομικών, το επίθετο του οποίου είναι επίσης το όνομα της μόνης ελληνικής ράτσας σκύλων που αναγνωρίζεται διεθνώς: του ελληνικού ποιμενικού, του κοινώς λεγομένου γκέκα. (Η παρουσία του κ. Λύκου Αχιλλέα του Κωνσταντίνου στη δεκάτη πέμπτη θέση αποδεικνύει, απλώς, ότι η φιλοζωική κλίση του κόμματος εκτείνεται και στα πλάσματα της άγριας φύσης...).

Στις ΗΠΑ θα επιτρέπεται εφεξής σε όσους νομίμως κατέχουν όπλο να το φέρουν επάνω τους ανοιχτά, σε κοινή θέα, εφόσον όμως κυκλοφορούν εντός των ορίων των Εθνικών Πάρκων. Συμπεραίνω, ως εκ τούτου, ότι ακόμη δεν έχουν ξεμπερδέψει με τους Ινδιάνους...