Tου Στεφανου Κασιματη

Αν το ΠΑΣΟΚ κερδίσει τις εκλογές (θεωρητικά μιλώ - μη μου λιποθυμάτε...), θα κάνει ο Γιώργος υπουργό Οικονομίας την Λούκα; (Εδώ κάνω μακρά παύση για να συνέλθετε, διότι θεωρώ βέβαιο ότι έχετε λιποθυμήσει...)

Οι γνώμες των στελεχών του ΠΑΣΟΚ διίστανται. Υποθέτω όμως ότι η απάντηση εξαρτάται εν μέρει και από την αποδοχή της οποίας θα τύχει η διακεκριμένη οικονομολόγος από τις παραγωγικές τάξεις. Οσον αφορά τους (ουσιαστικώς ανεπάγγελτους) επαγγελματίες συνδικαλιστές του δημόσιου τομέα, δεν τίθεται θέμα αμφισβήτησης της Λούκας. Τη λατρεύουν για τους λόγους ακριβώς που προκαλούν καχυποψία στους εργοδότες. Τους παραθέτω συνοπτικά, δανειζόμενος τους λόγους «ομοτέχνου» της και (πολιτικά) «ομόσταβλου»: «Η Λούκα δικαιώθηκε όσον αφορά τις προβλέψεις της για τις επιπτώσεις από την απληστία των τραπεζών. Το πρόβλημα είναι η λύση στην οποία καταλήγει. Προτείνει εθνικοποιήσεις, αντί για εποπτεία που θα ασκείται από τους κατάλληλους ανθρώπους».

Σε τι οφείλεται η ντεμοντέ εμμονή της Λούκας με τις εθνικοποιήσεις; Στον τεράστιο και αστείρευτο θαυμασμό της για τον καταστροφέα της ελληνικής οικονομίας κατά τη δεκαετία του 1980, ο οποίος τυγχάνει και σύζυγος της: τον Γεράσιμο «Τσάρο» Αρσένη. Οταν λέω για τεράστιο θαυμασμό, δεν υπερβάλλω. Η φερόμενη ως μέλλουσα υπουργός Οικονομίας δεν διστάζει να υποστηρίζει ότι ο Γ. Αρσένης είναι ο εξυπνότερος άνθρωπος του κόσμου, μαζί με τον Ρόμπερτ ΜακNαμάρα. Δοθέντος ότι ο υπουργός Αμύνης του Κέννεντυ και του Τζόνσον εξεδήμησε προσφάτως, πλήρης ημερών, δεν χωρεί αμφιβολία ότι ο Γ. Αρσένης –κατά την αντίληψη της συζύγου του– δεν έχει πλέον να μοιράζεται το βάθρο του εξυπνότερου ανθρώπου με κανέναν. Συνεπώς, εθνικοποιήσεις και ξερό ψωμί...

Πώς όμως αντιμετωπίζουν το ενδεχόμενο μιας Τσαρίνας Λούκας οι εργοδότες; Νομίζω ότι, για την απάντηση, αρκεί η περιγραφή ενός περιστατικού, που συνέβη σε ημερίδα του Ινστιτούτου Οικονομικών και Βιομηχανικών Ερευνών (ΙΟΒΕ) στην Αίγλη, στις 29 Ιουνίου. Φαντασθείτε μια αίθουσα κατάμεστη από παράγοντες της οικονομικής ζωής του τόπου, φορτωμένους με χρόνια και περιττά κιλά, σε μία ημέρα μάλιστα με ζέστη και υγρασία, όπου επιπλέον ο κλιματισμός της αίθουσας δεν λειτουργούσε καλά. Η Λούκα είχε συμπληρώσει 55 λεπτά ομιλίας, όταν εξέφερε και την μοιραία φράση: «Και τώρα θα περάσουμε στον τρίτο άξονα της πολιτικής του ΠΑΣΟΚ». Τι ήταν να το πει; Πετάγεται ένας απηυδισμένος ακροατής από την πρώτη σειρά και φωνάζει: «Ε, όχι! Φτάνει πια! Λυπηθείτε μας!», για να τον σιγοντάρουν και καμιά δεκαπενταριά άλλοι απελπισμένοι...

(Πέραν των εργοδοτών και των υπαλλήλων του Δημοσίου, υπάρχει και η τάξη των ιδιωτικών υπαλλήλων. Αυτοί όμως δεν έχουν καμία σημασία. Είναι τα υποζύγια, που υφίστανται για να συντηρούν τον δημόσιο τομέα...)

Η ιστορία με την άκομψη απομάκρυνση (την απόλυση, ας μην κοροϊδευόμαστε...) του πρέσβη Ι. Κοραντή από τη θέση του επικεφαλής της ΕΥΠ εκθέτει την κυβέρνηση. Διότι ο καθένας πλέον μένει με την απορία γιατί τον απέπεμψαν εσπευσμένα και μάλιστα την επομένη μιας αναμφισβήτητης επιτυχίας της υπηρεσίας στην οποία προΐστατο μέχρι προχθές. Του καταλογίζεται, δηλαδή, η επιτυχία, αντί να του αναγνωρίζεται; Ή μήπως πρόκειται για κάτι άλλο;

(Πάντως, εγώ γελώ, όταν θυμάμαι την «επανάσταση» που κήρυξε ο πρωθυπουργός κατά των «νταβατζήδων», εκείνο το μεσημέρι στο σουβλατζίδικο του Μπαϊρακτάρη πριν από πέντε χρόνια...)

Δεν ξάφνιασε τους παροικούντες η δήλωση του αναπληρωτή υπουργού Εσωτερικών Χρ. Μαρκογιαννάκη, με την οποία υποδεικνύει τον προϊστάμενό του υπουργό ως υπεύθυνο για την αποπομπή του τέως διοικητή της ΕΥΠ. Ποτέ δεν χώνεψε ο ένας τον άλλον. Είναι ενδεικτικό ότι μόλις την προηγουμένη της αλλαγής στην διοίκηση της υπηρεσίας, ο Χρ. Μαρκογιαννάκης εκαυχάτο στους συνομιλητές του –πολιτικούς και δημοσιογράφους– ότι η εξάρθρωση της σπείρας Βλαστού - Τζιτζίκας ήταν αποτέλεσμα της αγαστής συνεργασίας του με τον Ι. Κοραντή, για την οποία ο Π. Παυλόπουλος δεν είχε ιδέα...

Σπουδαία νέα! Το όνειρο του Δ. Λ. Αβραμόπουλου επιτέλους γίνεται πραγματικότητα: Οι ασθενούντες με γρίπη τύπου Α(Η1Ν1) έφθασαν τους 320. Για τον λόγο αυτόν, ο αρμόδιος υπουργός ζήτησε συνάντηση με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, η οποία πραγματοποιήθηκε χθες. Ακολούθησαν δηλώσεις εκ μέρους του υπουργού άνευ ουσίας, πλην ανυπέρβλητου ύφους. Κάθε πρόταση ξεκινούσε από ένα ρήμα, που υποδήλωνε δράση, στο πρώτο πρόσωπο του πληθυντικού: «Ανεβάσαμε... Στήσαμε... Ενημερώνουμε...» Τι καταλάβαμε; Οτι πήγαμε και μια βόλτα από τον Πρόεδρο για να μας προσέξουν. (Άσε μας, βρε Δημητράκη!..)

Η επόμενη ενημέρωση θα γίνει την προσεχή εβδομάδα. Υστερα θα φύγουμε για διακοπές. (Οχι εγώ. Εκείνος...)

Κυκλοφορεί (ουχί ευρέως - μόνον σε περιορισμένο κύκλο) ότι η/ ο εφοπλιστής (δεν μπορώ να πω ποιος) ήταν ασφαλισμένος. Η ασφαλιστική, λοιπόν, ανέθεσε την εξιχνίαση της υπόθεσης σε Ισραηλινούς ειδικούς. Οταν η έρευνα τους καρποφόρησε, αυτοί πέρασαν το θέμα στα χέρια των αρχών. Εκτοτε, τη συνέχεια (με τη μορφή διαλόγων μεταξύ Untermenschen, που βρίσκονται σε προγλωσσικό επίπεδο) τη διαβάζουμε στις εφημερίδες και γελάμε...

Δεν χωρεί αμφιβολία ότι η φήμη, που θέλει τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ (δεινό κολυμβητή, κωπηλάτη, ποδηλάτη, δρομέα κ.λπ.) να χάθηκε με το κανό του και να χρειάστηκε η επέμβαση του Λιμενικού για τη διάσωσή του, είναι προδήλως αναληθής. Διότι, αν πράγματι είχε συμβεί αυτό, θα ισοδυναμούσε με την περίφημη ποδηλατική τούμπα του προέδρου και, συνεπώς, η κυβέρνηση θα έβρισκε τρόπο να μεθοδεύσει τη διαρροή στον Τύπο. Πρόκειται, λοιπόν, για προϊόν μυθοπλασίας. Ωστόσο, η μυθοπλασία, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, είναι τέχνη· και η τέχνη, πολλές φορές, είναι περισσότερο αληθινή από τη ζωή!..