Tου Στεφανου Κασιματη / kassimatis@kathimerini.gr

Θυμάστε εκείνο το υποβρύχιο που έγερνε και για τον λόγο αυτόν αρνηθήκαμε να το παραλάβουμε από τους Γερμανούς κατασκευαστές; Τελικώς, όχι μόνον το παραλαμβάνουμε (κοψοχρονιά, μόνον για 300 εκατομμύρια...), αλλά σε καιρό λιτότητος συμφωνήσαμε να παραγγείλουμε άλλα δύο ακόμη, του ιδίου τύπου, ελπίζοντας –φαντάζομαι– ότι αυτά τουλάχιστον δεν θα γέρνουν.

Η υπόθεση ξεκίνησε επί υπουργίας Α. Τσοχατζόπουλου, το 2000, όταν το ελληνικό Δημόσιο συνήψε συμφωνία με τους Γερμανούς, ύψους περίπου 3 δισ., για τον εκσυγχρονισμό των παλαιότερου τύπου υποβρυχίων του στόλου, τύπου 209, καθώς και την παραγγελία τεσσάρων συγχρόνων, τύπου 214. Το 2004, η κυβέρνηση της Ν.Δ. αρνήθηκε να παραλάβει ένα εκ των τεσσάρων νέου τύπου υποβρυχίων ως ελαττωματικό (έγερνε εν πλω...) και δεν προχώρησε στην καταβολή του υπολοίπου των οφειλομένων στους Γερμανούς κατασκευαστές, ποσού 806 εκατομμυρίων.

Οι διαπραγματεύσεις μεταξύ των δύο πλευρών συνεχίστηκαν όλα αυτά τα χρόνια και λίγο προ των εκλογών του 2009 οι Γερμανοί πρότειναν στην ελληνική πλευρά μία, εκ πρώτης όψεως, συμφέρουσα λύση: Να κρατήσουν το ελαττωματικό σκάφος και έναντι του οφειλομένου ποσού των 806 εκατομμυρίων να κατασκευάσουν δύο καινούργια υποβρύχια του παλαιοτέρου τύπου 209, αντί να προχωρήσουν στον εκσυγχρονισμό των παλαιών. Η ατυχής συγκυρία δεν επέτρεψε την επίτευξη συμφωνίας.

Περίπου έξι μήνες αργότερα, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ συμφωνεί με τους Γερμανούς να παραλάβει το ελαττωματικό σκάφος, καθώς πιστεύει ότι μπορεί να το πουλήσει με κέρδος 50 εκατομμυρίων και, επίσης, να παραγγείλει άλλα δύο τύπου 214, κόστους 1 δισ. Κατ’ αρχάς, διερωτάται κανείς πού θα βρεθεί το κορόιδο να αγοράσει έναντι 350 εκατομμυρίων ένα υποβρύχιο που γέρνει και του οποίου τα συστήματα έχουν αχρηστευθεί έπειτα από έξι χρόνια αχρησίας! Διερωτάται, επίσης, αν σε περίοδο προσπάθειας για τον περιορισμό των ελλειμμάτων και υπό την απειλή της χρεοκοπίας και του ΔΝΤ αξίζει η δαπάνη ενός δισεκατομμυρίου! Δικαιούται να υποψιάζεται κανείς ότι η συμφωνία αποτελεί ένας είδος «προίκας» προς τους Αραβες αγοραστές των ναυπηγείων. Δικαιούται να υποψιάζεται και άλλα, πολύ χειρότερα, εφόσον η κυβέρνηση δεν αιτιολογεί επαρκώς την αναγκαιότητα της συμφωνίας...

Από τον αναγνώστη Κ. Π., κάτοικο Τρικάλων, έλαβα την κάτωθι επιστολή: «Στις κατευθυντήριες οδηγίες του Ναπολέοντος προς τους στρατηγούς του περιλαμβάνεται και η ακόλουθη: “Τους αξιωματικούς σας να τους αξιολογήσετε και να τους κατατάξετε σε τέσσερις κατηγορίες, ήτοι: Στην πρώτη κατηγορία, τους έξυπνους και τεμπέληδες. Αυτούς να τους τοποθετήσετε σε επιτελικές θέσεις, ώστε με την ευφυΐα τους και με την άνεση χρόνου που διατίθεται να μελετήσουν και να συντάξουν τα σχέδια επιχειρήσεων και εκτάκτων αναγκών. Στη δεύτερη κατηγορία, τους έξυπνους και εργατικούς. Αυτούς να τους τοποθετήσετε διοικητές των μάχιμων μονάδων, ώστε με την ευφυΐα και την εργατικότητά τους να οργανώσουν, να εκπαιδεύσουν και γενικώς να καταστήσουν τη μονάδα τους ικανή για όποια αποστολή της ανατεθεί. Στην τρίτη κατηγορία, τους κουτούς και τεμπέληδες. Αυτούς να τους διορίσετε διευθυντές βοηθητικών υπηρεσιών δευτερευούσης σημασίας, όπως τα στρατιωτικά πορνεία. Στην τέταρτη κατηγορία, τους κουτούς και εργατικούς. Γι’ αυτούς να προβείτε στην άμεση αποστρατεία τους, διότι με την κουταμάρα και την εργατικότητά τους θα προκαλέσουν τέτοια ζημία, ώστε θα χρειασθείτε άλλους τόσους αξιωματικούς για να αποκαταστήσουν τα πράγματα στη σωστή θέση τους”. Το ερώτημά μου είναι το εξής: Αν ο Γιώργος ήταν αξιωματικός του Ναπολέοντος, σε ποια κατηγορία θα έπρεπε να τον κατατάξουμε;»

Το ερώτημα του επιστολογράφου ας απαντηθεί από τους αναγνώστες της στήλης. Από πλευράς μου, ας μου επιτραπεί να συμπληρώσω τις οδηγίες, βάσει των προσφάτων εμπειριών μας από τη Νέα Διακυβέρνηση. Είναι πρόδηλο ότι, αν ο Αρχιστράτηγος ανήκει στην πρώτη από τις παραπάνω κατηγορίες, παύει να έχει οποιαδήποτε σημασία σε ποιες κατηγορίες κατατάσσονται οι αξιωματικοί...

Χθεσινό. Γνωστός μου επιχειρηματίας δέχεται την επίσκεψη κλιμακίου κρατικών υπαλλήλων, της γνωστής υπηρεσίας στο έλεος της οποίας ουδείς επιθυμεί να περιέλθει. Τον ελέγχουν και δεν βρίσκουν τίποτε το μεμπτόν. «Ξέρετε, όμως», του λένε, «με τις περικοπές που ανακοινώθηκαν έχουμε υποστεί απώλεια εισοδήματος και πρέπει να την αναπληρώσουμε». (Είχαν τουλάχιστον τη λεπτότητα να μην του πουν «πρέπει να την πληρώσετε εσείς». Κάτι είναι κι αυτό...) Ο άνθρωπος αντελήφθη και έκανε αυτό που έπρεπε, προκειμένου να έχει ήσυχο το κεφάλι του. Το σημειώνω, όχι επειδή ελπίζω να ευαισθητοποιηθεί κάποιος αρμόδιος της κυβερνήσεως και να δείξει ενδιαφέρον, αλλά γιατί αυτά και άλλα παρόμοια κατέγραφε το γερμανικό «Focus» στην περιβόητη ανταπόκρισή του κι εμείς γίναμε έξω φρενών!..

Ωρες ψυχικής δοκιμασίας και για τα δύο μεγάλα κόμματα. Εκτός από τον εκφραστή της «ψυχής» του ΠΑΣΟΚ Χρήστο Παπουτσή, ο οποίος τελευταίως βρίσκεται σε δυσμένεια, δύσκολες ώρες περνάει και η «ψυχούλα» της Ν. Δ., ο καθηγητής Προκόπης Παυλόπουλος. Πληροφορούμαι ότι ο Αντώνης Σαμαράς ζήτησε από τον τέως υπερυπουργό να μην εμφανισθεί ξανά στην τηλεόραση, ώστε τουλάχιστον στην επόμενη δημοσκόπηση η Ν. Δ. να καταφέρει να κρατηθεί πάνω στο 21 %. Ωστόσο, η εξουσία του προέδρου της Ν. Δ. εξαντλείται στις πολιτικές δραστηριότητες των στελεχών, δεν επεκτείνεται και στις καλλιτεχνικές ανησυχίες τους. Ως εκ τούτου, είναι σαφές ότι η απαγόρευση των τηλεοπτικών εμφανίσεων δεν περιλαμβάνει τη Eurovision! Βέβαια, για τον εφετινό διαγωνισμό η προθεσμία έχει περάσει. Για του χρόνου, όμως, υπάρχει και η δυνατότητα και ο χρόνος για να προετοιμαστεί...