Tου Στεφανου Κασιματη / kassimatis@kathimerini.gr

Μην ξαφνιάζεστε. Δεν το γυρίσαμε στο ελαφρολαϊκό. Ομως, είτε μας αρέσει είτε όχι, έτσι είναι η πολιτική ποίηση στις μέρες μας: «Δεν θυμάμαι / ούτε το βλέμμα των ματιών σου / ούτε το σχήμα ων χειλιών σου / δεν θυμάμαι. / Μα φοβάμαι / την αύρα σου τα πρωινά / που θα με παίρνει αγκαλιά / αυτό φοβάμαι. / Ετσι είμαι εγώ / και δεν μπορώ ούτε και θέλω να αλλάξω. / Ετσι είμαι εγώ ένα χαμόγελο για σένα θα φυλάξω / άλλωστε σου το χρωστώ / έτσι είμαι εγώ. / Δεν θυμάμαι / δεν έχει χρώμα η σιωπή / μόνο ένα γεια κι ένα γιατί / αυτό θυμάμαι. / Μα φοβάμαι / κάθε σκέψη μου κρυφή / στη δική σου θα οδηγεί αυτό φοβάμαι».

Πρόκειται για τους στίχους του άσματος της Ηρούς «Ετσι είμαι εγώ», το οποίο ο Χρήστος Παπουτσής ανήρτησε στη σελίδα του στο Facebook, το περασμένο Σάββατο, δηλαδή την επομένη της σκηνής που προκάλεσε στη Βουλή εις βάρος του Φίλιππου Σαχινίδη. To γεγονός δεν στερείται πολιτικής σημασίας! Διότι η αμφιθυμία, την οποία εκφράζουν οι στίχοι, αποτελεί σαφή ένδειξη ότι ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ είχε ήδη αρχίσει να αμφιβάλλει για τη θέση του στη Βουλή, προτού την ανασκευάσει πλήρως το βράδυ της Κυριακής, έπειτα από το τηλεφώνημα του πρωθυπουργού.

Εν τούτοις, από αισθητικής απόψεως, η επιλογή του συγκεκριμένου άσματος σημαίνει ότι, κάτω από τα ψιμύθια κοσμοπολιτισμού, που κομίζουν ο Γιώργος και οι beautiful people του περιβάλλοντος του, το ΠΑΣΟΚ παραμένει ένα «ελαφρολαϊκό» μόρφωμα, με τη μουσική έννοια του όρου, δηλαδή, επιφανειακά λαϊκό και, κυρίως, ελαφρό...

Ταυτοχρόνως με την εμβάθυνση των ελληνογερμανικών σχέσεων, ο πρωθυπουργός μας πέτυχε και την εμβάθυνση των ελληνοαγγλικών σχέσεων, σε γλωσσικό επίπεδο. Στις δηλώσεις που ακολούθησαν τη συνάντηση με την Αγκελα Μέρκελ, ο Γιώργος, αναφερόμενος στη μακρόχρονη παρουσία και τον ρόλο της ελληνικής κοινότητας στη Γερμανία, είπε τα εξής: «Αλλά υπάρχουν και Ελληνες που ζουν εδώ στη Γερμανία και είναι πολλοί, όχι μόνο μια γενιά, και δύο και τρεις γενιές τώρα, και έχουν δουλέψει στα εργοστάσια, σε εταιρείες, σε σχολεία, είναι καθηγητές πανεπιστημίου, έχουν ανοίξει επιχειρήσεις, είναι μέρος της γερμανικής κοινωνίας και είναι ένας λίκνος (sic), ένας πολύ σημαντικός λίκνος (sic), μεταξύ του γερμανικού και του ελληνικού λαού».

Προφανώς, ο πρωθυπουργός είχε στην άκρη της γλώσσας του την αγγλική λέξη «link», που σημαίνει τον κρίκο της αλυσίδας και, κατ’ επέκταση, τον σύνδεσμο. Κατά πάσα πιθανότητα, επίσης, είχε κάπου στα βάθη του νου του το ουσιαστικό «το λίκνο» (η κούνια του βρέφους, η κοιτίδα), λέξη η οποία απαντάται στα στερεότυπα, με τα οποία οι πολιτικοί διανθίζουν τις ομιλίες τους (π. χ., λίκνο του πολιτισμού και της δημοκρατίας). Φαίνεται, λοιπόν, ότι υπό την πίεση της περίστασης ο Γιώργος έκανε τον συνδυασμό, προς όφελος, βεβαίως, του λεξικού πλούτου της ελληνικής...

Χθες το βράδυ, στη συζήτηση του νομοσχεδίου του υπουργείου Εσωτερικών, η κυβέρνηση κατέθεσε την εξής τροπολογία: «Ενεργώντας στο πλαίσιο των κατά το Σύνταγμα και τους νόμους αρμοδιοτήτων του, ο πρωθυπουργός με απόφασή του που δημοσιεύεται στην ΕτΚ σε θέματα κατεπείγοντος και μείζονος για το εθνικό συμφέρον σημασίας δύναται, κατά παρέκκλιση κάθε γενικής ή ειδικής διάταξης και τηρουμένων των γενικών αρχών του κοινοτικού δικαίου: α) Να αναθέσει απευθείας σε φυσικά ή νομικά πρόσωπα την εκπόνηση μελετών ή την παροχή υπηρεσιών και να καθορίζει το αντικείμενο, τον χρόνο παροχής της μελέτης ή της υπηρεσίας. β) Να συνιστά επιτροπές και ομάδες εργασίας για τη μελέτη, αξιολόγηση και διατύπωση προτάσεων, να ορίζει τη διάρκεια λειτουργίας τους, το αντικείμενό τους και τα μέλη τους». Η εν λόγω τροπολογία έχει δύο ακόμη παραγράφους, όπου ορίζεται η υποχρέωση των υπηρεσιών του Δημοσίου να παρέχουν στις συγκεκριμένες επιτροπές τα στοιχεία που ζητούν και, επίσης, ότι η αμοιβή των μελών τους αποφασίζεται από τον πρωθυπουργό και τον υπουργό Οικονομικών.

Εδώ που έφθασε το ξεχαρβάλωμα του κράτους, φαίνεται ότι δεν υπάρχει άλλη λύση. Η τροπολογία αυτή δεν είναι τίποτε περισσότερο από την παραδοχή ότι στη χώρα δεν υπάρχει αξιόπιστη δημόσια διοίκηση. Η δε ειρωνεία του πράγματος είναι ότι το νομοσχέδιο στο οποίο περιελήφθη η διάταξη έχει τον τίτλο: «Σύστημα επιλογής προϊσταμένων οργανικών μονάδων με αξιοκρατικά και αντικειμενικά κριτήρια»! Εχει ενδιαφέρον ότι η κατάθεση της συγκεκριμένης τροπολογίας συνοδεύτηκε μάλιστα από ένα τυχαίο γεγονός, υψηλού συμβολισμού: Την ίδια ώρα, έσπασε ένα έδρανο στην αίθουσα της Γερουσίας. Ευτυχώς δεν χτύπησε κανείς...

«Αφού έκανε συναντήσεις με τον Ομπάμα και τον Σαρκοζί, τώρα ο πρωθυπουργός θα επιστρέψει για να κάνει συνομιλίες με τον Σκανδαλίδη και τον Παπουτσή». Το είπε ο Αντώνης Σαμαράς, στη χθεσινή ομιλία του προς τις γυναίκες και, δυστυχώς, αποδίδει την τραγελαφική πραγματικότητα...

Ο βουλευτής Επικρατείας του ΣΥΡΙΖΑ Βασίλης Μουλόπουλος επικοινώνησε με τη στήλη, παραπονούμενος, επειδή στο φύλλο της Κυριακής προτιμήθηκε η φωτογραφία της κυρίας Ηρούς Διώτη με την τσάντα «Berlin», αντί της δικής του φωτογραφίας. «Και είχα φορέσει το μοναδικό Zegna κοστούμι μου, ειδικά για να με προσέξετε εσείς», είπε.