Tης Eλενης Mπιστικα

Η Τέχνη παραμένει μέγα καταφύγιο γιατί δίνει απαντήσεις διαχρονικές ακόμη και όταν δεν υπάρχουν ερωτήσεις. Ο Γιάννης Μόραλης που έφυγε σε δύσκολους καιρούς για τον τόπο, τόσο αθόρυβα, σχεδόν κρυφά, μας άφησε το πολύτιμο έργο του που είθε να διαφυλαχθεί σωστά, γιατί αποτελεί αδιάσειστη μαρτυρία για το υψηλό επίπεδο της Τέχνης στην Ελλάδα, όπως είναι η ποίηση, με δύο Νομπέλ, Σεφέρης και Ελύτης, και η μουσική η ελληνική, ο Μάνος Χατζιδάκις, και το ποτάμι, η αστείρευτη πηγή ανάμεσά μας, ο Μίκης Θεοδωράκης.

Για τον ίδιο λόγο δίνουμε δημοσιότητα, χωρίς αυτό να αποτελεί έγκριση, στα διάφορα GREEK SALES των μεγάλων οίκων δημοπρασιών του εξωτερικού, με έργα Ελλήνων καλλιτεχνών του 19ου, του 20ού αιώνα, στον οποίο συγκαταλέγονται και πολλοί σύγχρονοι καλλιτέχνες. Αλλοτε οι ξένοι οίκοι έρχονταν εδώ, στην Αθήνα, για τα SALES ελληνικών έργων, επειδή τότε οι Ελληνες αγόραζαν, δημιουργούσαν με αυτά θεμέλια στα μουσεία και ιδιωτικές πινακοθήκες που ίδρυσαν συλλέκτες και φιλότεχνοι, ασύγκριτης αρχής γενομένης από τον Ευάγγελο Αβέρωφ στο Μέτσοβο. Είναι η περίπτωση του κ. Πρόδρομου Εμφιετζόγλου, στα Ανάβρυτα, αποκλειστικά με έργα Ελλήνων ζωγράφων και γλυπτών, ενώ άλλοι, όπως ο κ. Ζαχαρίας Πορταλάκης και ο κ. Βλάσης Φρυσίρας, φέρνουν και παρουσιάζουν μεγάλους ξένους καλλιτέχνες σε εκθέσεις στον χώρο τους.

Ξεχωριστή περίπτωση αυτή του Ιδρύματος Βασίλη και Μαρίνας Θεοχαράκη, που αγόρασαν και ανακαίνισαν το διατηρητέο της Μέρλιν και Βασιλίσσης Σοφίας, απέναντι στη Βουλή, και στέγασαν εκεί σχεδόν το σύνολο του έργου του Σπύρου Παπαλουκά, που τους εμπιστεύθηκε η κόρη και κληρονόμος του, Μίνα Παπαλουκά. Εκτός από τη μόνιμη στέγαση και έκθεση με όλες τις απαιτούμενες προδιαγραφές φωτισμού, φύλαξης, κατάλληλων συνθηκών, η συλλογή Σπύρου Παπαλουκά ταξιδεύει και προβάλλεται στο εξωτερικό, πάντα με πρωτοβουλία και φροντίδα του ζεύγους Βασίλη και Μαρίνας Θεοχαράκη, με συνεργάτη τους τον ιστορικό Τέχνης, επιμελητή εκθέσεων κ. Τάκη Μαυρωτά.