Κύριε διευθυντά

Στο φύλλο της εφημερίδας σας στις 13/11/2009 δημοσιεύτηκε στη σελίδα 8 άρθρο υπογεγραμμένο από την κ. Λίνα Γιάνναρου με τίτλο «Ωφέλιμο το εξασθενές χρώμιο για το ΙΓΜΕ» και υπότιτλο «Αν και είναι αποδεδειγμένα καρκινογόνο, το Ινστιτούτο Γεωλογικών και Μεταλλευτικών Ερευνών δίνει μια δική του εκδοχή».

Στο δημοσίευμα αυτό αναφέρεται επί λέξει:

«Ενα ελληνικό ινστιτούτο δίνει διαφορετική απάντηση στο αγωνιώδες ερώτημα για το εάν είναι επικίνδυνη η κατάποση εξασθενούς χρωμίου – ερώτημα που βασανίζει, εκτός των άλλων, και τους κατοίκους των Οινοφύτων, της Μεσσαπίας, αλλά και των άλλων περιοχών με τους τοξικούς υδροφόρους ορίζοντες. Και η απάντηση είναι πως... «όχι, δεν είναι επικίνδυνη»!

Οπως σημειώνεται σε πρόσφατη έκθεση του Ινστιτούτου Γεωλογικών και Μεταλλευτικών Ερευνών (ΙΓΜΕ): «Η μόνη επικίνδυνη και βλαπτική είσοδος στον οργανισμό είναι η αναπνευστική οδός. Συγκεκριμένα, στο πόσιμο νερό και στη διατροφή, το εξασθενές χρώμιο μετατρέπεται από το γαστρεντερικό σύστημα σχεδόν ακαριαία και εξ ολοκλήρου σε τρισθενές χρώμιο, το οποίο σε χαμηλές ποσότητες είναι ωφέλιμο για την ανθρώπινη υγεία και, συνεπώς, παύει να είναι τοξικό».

Το δημοσίευμα αυτό είναι αναληθές και αποτελεί μια διαστρεβλωμένη και ανεπαρκή προσέγγιση της αναγνωριστικής μελέτης του ΙΓΜΕ που εκπονήθηκε για λογαριασμό του Δήμου Μεσσαπίων Εύβοιας. Αντικείμενο της μελέτης ήταν η προκαταρκτική έρευνα για τα γεωλογικά - υδρογεωλογικά και ποιοτικά χαρακτηριστικά των υδρευτικών γεωτρήσεων του δήμου και η καταγραφή των σχετικών συμπερασμάτων και προτάσεων. Υπενθυμίζεται ότι ο ρόλος του ΙΓΜΕ δεν είναι παρεμβατικός, αλλά συμβουλευτικός, και οι προτάσεις που υποβάλλει είναι πλήρως εναρμονισμένες με την ισχύουσα εθνική νομοθεσία.

Με το δημοσίευμα της εφημερίδας σας προσβάλλεται το κύρος, η επιστημονική αναγνώριση και η αξιοπιστία του ΙΓΜΕ στην κοινωνία και η υπόστασή του ως θεσμοθετημένου συμβούλου της Πολιτείας σε θέματα Γεωεπιστημών. Σε κανένα σημείο της μελέτης δεν αναφέρεται ότι το ΙΓΜΕ θεωρεί ωφέλιμο το εξασθενές χρώμιο. Η συντάκτρια της εφημερίδας σας δεν ασχολήθηκε με το ουσιαστικό περιεχόμενο της μελέτης, αλλά επέλεξε να επικεντρωθεί και να αλιεύσει τον τίτλο και το περιεχόμενο του άρθρου της από τις βιβλιογραφικές αναφορές που συμπεριλαμβάνονται στη μελέτη, τις οποίες και παρερμήνευσε με τρόπο που υποδηλώνει απουσία δημοσιογραφικής δεοντολογίας και ίσως σκοπιμότητα.

Η διαστρέβλωση της πραγματικότητας φτάνει σε σημείο να υπονοηθεί ύποπτη σύνδεση του ΙΓΜΕ με τη ΛΑΡΚΟ, χρησιμοποιώντας αναφορά σε πληροφόρηση που δόθηκε από γεωλόγο της, σχετική με ποσοτικά δεδομένα από τις εκτεταμένες γεωτρητικές έρευνες της εταιρείας στην περιοχή.

Αποσιωπάται το γεγονός ότι τέθηκαν εκτός δικτύου οι γεωτρήσεις που υπερέβαιναν την οριακή τιμή των 50 mg/l χρωμίου, έπειτα από πρόταση του ΙΓΜΕ, που περιλαμβάνεται στην εν λόγω μελέτη. Αποσιωπάται το γεγονός ότι το ΙΓΜΕ εντόπισε την πηγή της ρύπανσης και ότι υπέδειξε νέες θέσεις γεωτρήσεων. Αποσιωπάται επίσης το γεγονός ότι στη μελέτη αναφέρεται σαφώς ότι η διερεύνηση του βαθμού τοξικότητας δεν αποτελεί αντικείμενο της συγκεκριμένης μελέτης, αλλά παρατίθενται βιβλιογραφικές αναφορές για λόγους πληροφόρησης.

Εν όψει αυτών διαμαρτυρόμαστε για την προσβολή του κύρους και της επιστημονικής προσφοράς του ΙΓΜΕ και σας καλούμε, άμα τη επιδόσει της παρούσης, να δημοσιεύσετε αυτήν στο ίδιο φύλλο και σελίδα τής ως άνω εφημερίδας σας προς αποκατάσταση της αληθείας και του κύρους του ΙΓΜΕ, ώστε να αρθεί η προσβολή και να παραλειφθεί κάθε σχετική προσβολή και στο μέλλον.

Ο νόμιμος εκπρόσωπος του ΙΓΜΕ Δρ Σπυρος Οικονομου

Εκκλησιαστική περιουσία

Κύριε διευθυντά

Ο επιστολογράφος σας κ. Περπινιάς στην επιστολή του με θέμα «Η εκκλησιαστική περιουσία» που δημοσιεύθηκε στην «Καθημερινή» την Τρίτη 24/11/09 ξιφουλκεί εναντίον της εκκλησιαστικής περιουσίας, με προφανή άγνοια όμως των νομικών δεδομένων. Θα ήθελα να πληροφορήσω επ’ αυτού ότι με βάση τη Συνθήκη του Αγίου Στεφάνου (1878) και την επακολουθήσασα συνθήκη του Βερολίνου, οι οποίες κατέληξαν και στην προσάρτηση της Θεσσαλίας, το τότε ελληνικό κράτος υπέγραψε ότι αποδέχεται το ιδιοκτησιακό καθεστώς που ίσχυε επί Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Συνεπώς, όλα τα χρυσόβουλα, σιγίλια, φιρμάνια κ.λπ. ισχύουν. Η ελληνική πολιτεία δεν μπορεί μονομερώς να ανατρέψει αυτό το καθεστώς. Αλλωστε, θα ήταν και ανεύθυνο διότι θα τίναζε στον αέρα και όλο το ιδιοκτησιακό καθεστώς των ελληνικών Πατριαρχείων μας. Αρα, το μόνο που μπορεί να γίνει είναι συνεννόηση και συμφωνία μεταξύ πολιτείας και Εκκλησίας. Τα λοιπά είναι λόγια του αέρα.

Ιωαννης Δ. Κουφακης, Λάρισα

Η αστυνομία

Κύριε διευθυντά

Στο φύλλο της 3ης Νοεμβρίου 2009 δημοσιεύσατε επιστολή του δικηγόρου κ. Τρανταλίδη Γιώργου, με τον χαρακτηριστικό τίτλο «Τα ρεζιλίκια της ΕΛ.ΑΣ.». Λυπούμαστε βαθύτατα διότι δημοσιεύσατε το συγκεκριμένο κείμενο ενός συμπολίτη μας που υποστηρίζει ότι για όλα τα κακά στον χώρο μας φταίει ο συνδικαλισμός. Εφτασε δε στο σημείο να αναφέρει ψευδέστατα ότι είναι πολλοί εκείνοι που πιστεύουν ότι πρέπει να διαλυθεί η ΠΟΑΣΥ, η Ομοσπονδία μας δηλαδή, διότι όπως αναφέρει «ο συνδικαλισμός παρέλυσε την αστυνομία». Επιπλέον, υποστηρίζει ότι οι αστυνομικοί «έφτασαν στο σημείο να απεργούν», ενώ θα έπρεπε να γνωρίζει ως δικηγόρος την ισχύουσα ρητή απαγορευτική συνταγματική διάταξη περί τούτου.

Ομως ο κ. Τρανταλίδης διέπραξε και άλλο ένα ατόπημα. Ούτε λίγο ούτε πολύ, με αφορμή τη δολοφονική απόπειρα στο Α.Τ. Αγίας Παρασκευής εγκάλεσε –αν είναι δυνατόν– ποιους; Τους ανεκπαίδευτους δόκιμους, που κατά την άποψή του θα έπρεπε να ανταποδώσουν μέσα σε 30’’ τα πυρά που δέχονταν από καλάζνικοφ, ενώ κρατούσαν «νεροπίστολα».

Αλήθεια, γιατί παραβλέπεται το γεγονός ότι πρωταρχική αρχή και πάγια τακτική σε όλο το φάσμα της εκπαίδευσης και βεβαίως της υπηρεσιακής ζωής του αστυνομικού είναι η άμυνα - κάλυψη για την προστασία της ζωής του συναδέλφου που κινδυνεύει και ύστερα η ανταπόδοση, εφόσον συντρέχουν συγκεκριμένες προϋποθέσεις;

Αλλά το πρόβλημα είναι αλλού. Εγκειται στις πολιτικές διαχρονικές ευθύνες που συνοδεύουν τις όποιες –και είναι δυστυχώς πολλές– επιχειρησιακές αστοχίες και ανεπάρκειες της Ελληνικής Αστυνομίας. Είναι η άποψη που θέλει τον αστυνομικό «ράμπο», να θυσιάζεται απερίσκεπτα στο όνομα δήθεν του καλώς εννοούμενου υπηρεσιακού καθήκοντος για να μακραίνουν οι μακάβριες λίστες με τα ονόματα των αδικοχαμένων συναδέλφων μας, ως απόδειξη δήθεν της αποτελεσματικότητας και του ηρωισμού των αστυνομικών.

Εχουμε διαφορετική φιλοσοφία και αντίληψη για τη ζωή και αυτό προφανώς ενοχλεί κάποιους. Σε συνθήκες Δημοκρατίας, βεβαίως, όλοι δικαιούνται να εκφράζονται ελεύθερα, αλλά για τον επιστολογράφο σας ακόμα και αυτό το αναφαίρετο δικαίωμά μας, πρέπει να καταργηθεί. Η ΠΟΑΣΥ έχει κρυστάλλινο λόγο και ξεκάθαρες θέσεις, λειτουργεί με αρχές και αξίες, διάφανα και δημοκρατικά, όπως μπορεί να διαπιστώσει κάθε καλοπροαίρετος αναγνώστης σας, σερφάροντας, όποτε θέλει και στην ιστοσελίδα μας www.poasy.gr.

Για την Εκτελεστική Γραμματεία της ΠΟΑΣΥ

Ο πρόεδρος Φωτοπουλος Χρηστος
Ο γενικός γραμματέας Λαζος Παναγιωτης

Τουρκική προκλητικότητα

Κύριε διευθυντά

Στην έγκριτη εφημερίδα σας «Η Καθημερινή» (20-11-2009) στο άρθρο: «Στο κόκκινο η ένταση στο Αιγαίο» της Δώρας Αντωνίου διαβάζουμε: «Σε κίνηση πρωτοφανούς προκλητικότητας όχι μόνο έναντι της Ελλάδας, αλλά και έναντι του ΝΑΤΟ, προέβη χθες η Αγκυρα στο Αιγαίο», σελ. 5. Για τα οικονομικά μας η χώρα μας βρίσκεται υπό επιτήρηση από την Ευρωπαϊκή Ενωση. Τώρα, λέμε εμείς οι απλοί πολίτες, αν, λέμε αν, υπόθεση κάνουμε, είμαστε εντάξει με τα θέσφατα της Ευρωζώνης, να είμαστε βέβαιοι πως οι Ευρωπαίοι θα κατασκεύαζαν ανύπαρκτη κατηγορία να μας ψέξουν! Αυτά για τα «άτακτα» παιδιά της Ευρώπης.

Οι φίλοι μας Ευρωπαίοι, αυστηροί στο έπακρον για μας, ανέχονται, παραβλέπουν απαράδεκτες, βάρβαρες ενέργειες των Τούρκων. Συγκεκριμένα: γενοκτονίες Αρμενίων, Ελλήνων, Κούρδων. Κατάκτηση της Β. Κύπρου, χώρας της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Συστηματικές καθημερινές παρεμβάσεις και παραβιάσεις εθνικού χώρου στο Αιγαίο μας. Οι Τούρκοι είναι φλογεροί εκφραστές της απείθειας, της απειθαρχίας του διεθνούς δικαίου.

Ιωαννης Γ. Θεοχαρης, Ιωάννινα

Δείκτης Εθνικής Οικονομίας

Κύριε διευθυντά

Δεν θα ισχυρισθώ ότι ο δείκτης του ΑΕΠ δεν έχει κανένα νόημα. Αυτός δείχνει το μέγεθος της προς φορολόγηση ύλης και είναι χρήσιμος στη δημόσια διοίκηση. Ομως, το ΑΕΠ δεν είναι δείκτης της Εθνικής Οικονομίας (ΔΕΟ). Για να βρούμε τον τελευταίο ξεκινώντας από το ΑΕΠ θα πρέπει να υπολογίσουμε τις εξής τουλάχιστον παραμέτρους:

1) Αν υπάρχει υπογεννητικότητα θα πρέπει να αφαιρέσουμε από το ΑΕΠ το κόστος που θα υπήρχε για τη γέννηση, το μεγάλωμα, τη μόρφωση και την αποκατάσταση των παιδιών που υπολείπονται. Γιατί αν δεν πληρώθηκαν αυτές οι δαπάνες υπήρξε τεχνική διόγκωση του ΑΕΠ.

2) Αν υπήρξε εισροή μεταναστών θα πρέπει η συνεισφορά τους στο ΑΕΠ να αφαιρεθεί για να υπολογιστεί ο ΔΕΟ.

3) Αν υπήρξε επιπλέον δανεισμός, ιδιωτών, επιχειρήσεων και κράτους πρέπει να υπολογιστεί η συμβολή του στο ΑΕΠ και να αφαιρεθεί.

4) Πρέπει ακόμα να αφαιρεθούν ή να υπολογιστούν ως μικρότερες οι επιδράσεις στο ΑΕΠ από έκτακτες εισροές, εφόσον αυτές είναι μη επαναλαμβανόμενες. Τέτοιες είναι οι επιπλέον εισροές από την Ε.Ε., η πώληση και η χρήση μη ανανεώσιμων υλών και άλλες.

5) Τέλος, πρέπει να αφαιρεθεί το κόστος της οικολογικής επιβάρυνσης ως χρέος προς τη φύση.

Αν κάνουμε όλες αυτές τις αφαιρέσεις συμπεραίνουμε ότι πράγματι το χρέος αφανίζει το έθνος όπως πρόβλεψε ο Ανδρέας Παπανδρέου, παρότι ο ίδιος συνέβαλε τα μέγιστα σε αυτό. Ακόμα συμπεραίνουμε ότι σε όλες σχεδόν τις χώρες του λεγόμενου δυτικού κόσμου ο ΔΕΟ συρρικνώνεται ραγδαίως και τα έθνη οδηγούνται ως άβουλα στον αφανισμό.

Παυλος Μπαστας