Tου Θανου Oικονομοπουλου

Εκλεισε, προανακριτικά, η υπόθεση του σκανδάλου της Ζήμενς. Κάπως... ξαφνικά και απότομα, όπως σχολιάσθηκε από κόμματα και πολιτικούς, αλλά και από σχολιαστές και ΜΜΕ – όλων των απόψεων. Υστερα από μια περιέργως αργόσυρτη διαδικασία που κράτησε πάνω από ενάμιση χρόνο, με έναν εισαγγελέα ανακριτή που δεν του χορηγήθηκε η απαραίτητη «υποστήριξη» σε ανθρώπους (και όχι μονάχα σε επίπεδο γραμματείας –μία είχε όλη κι όλη ο άνθρωπος!– αλλά και εξειδικευμένων στο έτσι και αλλιώς δύσκολο έργο της αναζήτησης μαύρου χρήματος μέσω... επιστημονικών διαδρομών) αλλά και υλικοτεχνική υποδομή. Με κάμποσους φακέλους της γερμανικής ανακριτικής δουλειάς που προωθήθηκε και στην Ελλάδα... ακόμη αμετάφραστους... Με περίεργες, ακόμη και δικονομικά, αρνήσεις στο να κατονομαστούν πρόσωπα εμπλεκόμενα, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, από τον πλέον αθώο έως τον πλέον επιλήψιμο, για να «μην εκτεθούν αδίκως»...

Επιτέλους, η προανακριτική διαδικασία της υπόθεσης έκλεισε, όπως έκλεισε – και σε κάθε περίπτωση, η δικαιοσύνη κρίνει και αποφασίζει βάσει στοιχείων που της προσκομίζονται. Και απ’ ό,τι φαίνεται, δεν της προσκομίστηκαν τόσο πειστικά στοιχεία που να οδηγήσουν σε «προσωποποίηση» κατηγοριών. Για τον έναν ή τον άλλο λόγο – και πάντως η υπόθεση έκλεισε σε μια «ευαίσθητη» στιγμή, που όλα δείχνουν ότι πιθανόν να άνοιγε... προς όλες τις πλευρές ο ασκός του Αιόλου. Ετσι και αλλιώς, έχουμε μέλλον ακόμη (σε μεγάλο βάθος χρόνου, μάλλον...) και «θα δείξει»...

Το σκάνδαλο της Ζήμενς, όπως όλα τα σκάνδαλα στον δημόσιο βίο, δεν έχει «μόνο» τη δικαστική του διάσταση – κυρίως (και κυριότατα σε ό,τι αφορά την κοινωνία!) έχει και βαρύνουσας σημασίας πολιτική διάσταση. Η οποία, πέρα και άσχετα με τις δρομολογημένες, όποιες και όπως, διαδικασίες της δικαιοσύνης, είναι απορίας άξιο γιατί δεν απασχόλησε και ιδίως γιατί δεν «ενόχλησε» κόμματα και πολιτικούς, το πολιτικό σύστημα συνολικά, που αυταπόδεικτα (δείτε τις δημοσκοπήσεις) πλήττεται και χάνει σε αξιοπιστία.

Συμφωνούμε απόλυτα με την πρόταση του Στέφανου Μάνου, πως δηλαδή θα έπρεπε και μπορούσε κάλλιστα (σίγουρα θα υπάρχουν νομότυπες διαδικασίες) το ελληνικό κράτος... «νομίμως εκπροσωπούμενο» από την κυβέρνηση, αλλά εν ευρεία εννοία από την πολιτική τάξη, να επιδιώξει και να πετύχει πλήρη αναστολή της υλοποίησης των συμφωνιών που έχει κλείσει η Ζήμενς με το Δημόσιο, μέχρις ότου ΑΥΤΗ, άσχετα με τις λοιπές δικαστικές διαδικασίες που βρίσκονται εδώ και εκεί σε εξέλιξη, να προσκομίσει ΟΛΑ τα στοιχεία, για μαύρο πολιτικό χρήμα, για μίζες και «δωράκια» σε όλο το εύρος του κρατικού μηχανισμού, μαζί με την προειδοποίηση ότι μέχρι να γίνει αυτό, δεν πρόκειται να συναφθεί και καμιά άλλη συμφωνία έργου ή προμήθειας. Γιατί δεν το κάνουν;

Τα τελευταία χρόνια, ιδίως, τα «επίμαχα» συγκεκριμένα άτομα χειρίσθηκαν τις υποθέσεις των προμηθειών της Ζήμενς στη χώρα μας. Ας αφήσουμε, που λέει ο λόγος, τη δικαιοσύνη και το ερώτημα που διατυπώνει όλος ο κόσμος «όλους αυτούς, γιατί δεν τους ξεψαχνίζουν;» (και ό,τι βγει – αν βγει...). Το ίδιο το πολιτικό σύστημα, οι ηγεσίες των κομμάτων εξουσίας (δύο είναι όλα κι όλα!) γιατί δεν ξεκινούν ένα δικό τους, ας τον πούμε «εσωτερικό», έλεγχο; Να φωνάξουν τους υπουργούς, τους υφυπουργούς, τους γενικούς γραμματείς, τους αποφασιστικούς υπηρεσιακούς παράγοντες που αναμείχθηκαν καθ’ οιονδήποτε τρόπο σε αυτούς τους χειρισμούς και από κοντά και τις διοικήσεις και τους «αρμόδιους» των οργανισμών και των ΔΕΚΟ που έκλειναν δουλειές με τη Ζήμενς και να εξετάσουν εξονυχιστικά φορολογικές δηλώσεις, τρόπο ζωής των ίδιων και των συγγενών τους μέχρι κάποιο βαθμό, να ζητήσουν να φέρουν αυτοί οι ίδιοι στοιχεία και αποδείξεις ότι «είναι καθαροί» – και όποιοι τυχόν αρνηθούν, κατ’ αρχήν «σπίτι τους» και στη συνέχεια... διαδικασίες για τα «περαιτέρω»!

Να καταγγελθούν (αντί να «δικαιολογούνται» με περίτεχνες διατυπώσεις και γενικόλογες αποστροφές...) και να ζητηθούν από τα ίδια τα κόμματα εξηγήσεις από τα κάθε βαθμίδας και «βάρους» στελέχη τους, για «περίεργες» συμπεριφορές και «συνήθειες» (από «επί... αορίστω πιστώσει» προμήθειες φαξ, τηλεφωνικών κέντρων... ψησταριών και αιρ κοντίσιονινγκ», μέχρι τυχαίες, τυχόν, «διευκολύνσεις για ταξίδια και κρατήσεις ξενοδοχείων, έστω και «εν αγνοία» τους...) – προσοχή: όχι κατ’ ανάγκην περιπτώσεων που συνιστούν ποινικά κολάσιμες πράξεις, αλλά «απλών» πράξεων που δημιουργούν ερωτήματα και υποψίες για την ηθική πολιτική τάξη!

Να βγουν δημόσια αρχηγοί κομμάτων εν ενεργεία και... πρώην και να διαβεβαιώσουν τον κόσμο ότι ΠΟΤΕ δεν δέχθηκαν στα κομματικά ταμεία «συνδρομές» και «χορηγίες» από επιχειρήσεις –και κυρίως από αυτές που κάνουν διαχρονικά «δουλειές» με τον ευρύτερο δημόσιο τομέα– και αυτό, όχι επειδή το απαγορεύει η νομοθεσία περί των οικονομικών των κομμάτων (που μπορεί να... το απαγορεύει, αλλά πάντα «τα καλά τα παλικάρια ξέρουν κι άλλα μονοπάτια»!), αλλά επειδή τους το επιβάλλει η καθαρή πολιτική τους συνείδηση. Και να ζητήσουν αυτοί οι ίδιοι, εδώ και τώρα, αναδρομικό έλεγχο των οικονομικών και των χρηματοδοτήσεων ΟΛΩΝ των κομμάτων. Από ένα σώμα πραγματικά ανεξάρτητο (ας το θελήσουν, και η δημιουργία του είναι ζήτημα λίγων ωρών!) – και όχι τα... «συνηθισμένα» που τα βρίσκουν πάντα και όλα «καλώς γινωμένα»!

Αν θέλουν να ’χουν καθαρό πρόσωπο. Θέλουν; Το αντέχουν;