Το θέμα των βασανιστηρίων εις βάρος κρατουμένων επιστρέφει στην αμερικανική επικαιρότητα. Εκτός απροόπτου, ο πρόεδρος Μπους θα κάνει εκ νέου χρήση του δικαιώματός του και θα διατάξει τον βασανισμό κρατουμένων, αχρηστεύοντας ουσιαστικά σχετικό νομοσχέδιο του Kογκρέσου. Σύμφωνα με το επίμαχο νομοσχέδιο, η CIA και οι άλλες αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες οφείλουν να συμμορφώνονται με τους περιορισμούς που αναγράφονται στο εγχειρίδιο του αμερικανικού στρατού όσον αφορά τη μεταχείριση κρατουμένων. Ο Αμερικανός πρόεδρος δηλώνει ότι οι στρατιωτικοί νόμοι είναι ιδιαίτερα περισταλτικοί, γεγονός που ερμηνεύεται ως απαρχή μιας νέας παρέμβασης του επιτελείου του στον τομέα των βασανιστηρίων. Οι φωνές διαμαρτυρίας όσων αντιτίθενται στην πολιτική του Λευκού Οίκου πληθαίνουν καθημερινά. Πολλοί σπεύδουν να χαρακτηρίσουν πράξη ανήθικη, επικίνδυνη και αντιπαραγωγική την καταπάτηση των δικαιωμάτων των κρατουμένων, όπως και τον βασανισμό τους. Ο πρόεδρος, σημειώνουν, οφείλει να διαβάσει με προσοχή το εγχειρίδιο του στρατού στο σημείο όπου αναφέρεται το εξής:«Τα βασανιστήρια από το προσωπικό του αμερικανικού στρατού ενδέχεται να δυσφημήσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες και τις ένοπλες δυνάμεις της, ενώ είναι πολύ πιθανό να υπονομεύσουν την εσωτερική και διεθνή υποστήριξη στην πολεμική προσπάθεια. Ενδέχεται επίσης να εκθέσουν τους στρατιώτες σε εχθρικό κίνδυνο». Ο πρόεδρος Μπους οφείλει παράλληλα να ακούσει με προσοχή τα όσα του διαμηνύουν 43 εν αποστρατεία στρατηγοί, όπως και μια ομάδα 18 πρώην βουλευτών του Kογκρέσου, υπουργών Εσωτερικών και αξιωματούχων εθνικής ασφάλειας, οι οποίοι στηρίζουν το νομοσχέδιο κατά των βασανιστηρίων. «Αυτές οι πράξεις είναι παράνομες, η Ιστορία μάς έχει δείξει ότι συχνά αποδεικνύονται άχρηστες», λέει και ο επικεφαλής των αμερικανικών δυνάμεων στο Ιράκ, Ντέιβιντ Πετρέους.

Θα υπάρξει πράγματι στο τέλος της χρονιάς ανεξάρτητο παλαιστινιακό κράτος, όπως προβλέπει η συμφωνία της Ανάπολης; Η κλιμάκωση των εχθροπραξιών τις τελευταίες εβδομάδες στη Γάζα άλλα προαναγγέλλει. Η ιδέα να προκηρυχθεί ανεξάρτητο παλαιστινιακό κράτος, υπό τα πρότυπα του Κοσόβου, και μετά να περιμένει κανείς να δει τι θα συμβεί, απορρίφθηκε πλήρως από τον Παλαιστίνιο πρόεδρο Μαχμούντ Αμπάς. Οι δύο κρίσεις διαφέρουν πολύ μεταξύ τους – εξάλλου η Ουάσιγκτον και οι άλλες δυτικές δυνάμεις δεν θα αναγνώριζαν ποτέ μια μονομερή ανεξαρτητοποίηση της Παλαιστίνης. Η ειρηνευτική διαδικασία πάσχει από το γεγονός ότι ο Αμερικανός πρόεδρος δεν απολαμβάνει αρκετό σεβασμό μεταξύ των αντιπάλων του Ισραήλ, ενώ η θητεία του φθάνει στο τέλος της. Εν τω μεταξύ, όμως, η διεθνής κοινότητα, περιλαμβανομένης και της Ε.Ε., έχει να ασχοληθεί με τόσες συγκρούσεις, που δεν μπορεί να αφιερώσει όλη της την ενέργεια σε ένα σημείο. Πάντως χωρίς βοήθεια, στη Μέση Ανατολή δεν θα κινηθεί τίποτα.

Οι επόμενες πενήντα ημέρες θα είναι σκληρές για τον Μπαράκ Ομπάμα. Οι Ρεπουμπλικανοί ήδη ακονίζουν τη γλώσσα τους και σκοπεύουν να χαρακτηρίσουν τον Ομπάμα ως έναν άθλιο, αριστερό, αφελή νεοφώτιστο, του οποίου η εκλογική νίκη θα μπορούσε να γίνει αφορμή για πανηγυρισμούς στους τρομοκρατικούς κύκλους! Μια γρήγορη ματιά στα δεξιόστροφα μπλογκ δίνει εικόνα αυτού που πρόκειται να επακολουθήσει. Στα περισσότερα χρησιμοποιείται το μεσαίο όνομα του Ομπάμα( Χουσεΐν), υπονοώντας εσφαλμένα ότι είναι μουσουλμάνος. Στη γυναίκα του διάφοροι μπλόγκερ καταλογίζουν έλλειψη πατριωτισμού, ενώ πολλές είναι οι αναφορές σε παράνομες οικονομικές συναλλαγές του Ομπάμα, ο οποίος θεωρείται το πιο αριστερό πολιτικό πρόσωπο της αμερικανικής Γερουσίας. Και φυσικά του την έχουν στημένη στο θέμα της θανατικής ποινής, καθώς ο γερουσιαστής έχει τοποθετηθεί εναντίον της. Υπό αυτές τις συνθήκες, αν ο Ομπάμα κερδίσει το χρίσμα και θέλει πραγματικά να αντεπεξέλθει στις επιθέσεις των Ρεπουμπλικανών, θα πρέπει να αγκαλιάσει το στρατόπεδο Κλίντον. Η βοήθειά του ενδέχεται να αποβεί καθοριστική.