Γραφει ο Aντωνης Kαρκαγιαννης

Την περασμένη εβδομάδα, ο Μελ Γκίμπσον, διάσημος ηθοποιός και σκηνοθέτης, φανατικός καθολικός (ίσως μακρινός συγγενής... της Μαρίας Στούαρτ) και προχωρημένος αλκοολικός (δεν του το προσάπτω ως αμάρτημα, δεν είναι αμάρτημα, τρόπος ζωής είναι) οδηγούσε στο Λος Αντζελες με υπερβολική ταχύτητα. Τον σταμάτησε ο τροχονόμος, ζήτησε τα στοιχεία του και τον υπέβαλε στο γνωστό «αλκοτέστ». Είχε πράγματι καταναλώσει πενταπλάσια ή δεκαπλάσια ποσότητα από την κανονική και ο άσημος τροχονόμος τόλμησε να ακολουθήσει το νόμο και να επιβάλει στη διασημότητά του τις προβλεπόμενες κυρώσεις. Ενοχλημένος ο διάσημος καλλιτέχνης από το «θράσος» του τροχονόμου, τον ρώτησε αν είναι Εβραίος, υπονοώντας ότι μόνο ένας Εβραίος θα είχε την κακία και την τόλμη να τον ενοχλήσει ή να είναι εχθρός του.

Το επεισόδιο έγινε γνωστό (προφανώς από τον τροχονόμο) το πήραν τα κανάλια και οι εφημερίδες, διαμαρτυρήθηκε η ισχυρή εβραϊκή κοινότητα και ο συμπαθής κατά τ' άλλα Μελ αναγκάσθηκε να ζητήσει ταπεινά συγγνώμη και να υποσχεθεί ότι θα ακολουθήσει θεραπεία απεξάρτησης από το αλκοόλ! Βλέπετε, οι Εβραίοι ελέγχουν μεγάλο μέρος της κινηματογραφικής βιομηχανίας και του δικτύου διανομής.

Η στάση του Μελ Γκίμπσον μαρτυρεί τυπική περίπτωση ρατσιστικού αντισημιτισμού της Δεξιάς. Σε παλαιότερες εποχές, πολύ παλιές αλλά και πρόσφατες, αυτός ο αντισημιτισμός, χωρίς προφανή λόγο και συμφέρον, χαρακτηριστικό που μοιάζει σαν να είναι χαραγμένο στο DNA των χριστιανών (αργότερα και των μουσουλμάνων) θα μπορούσε να έχει τραγικά αποτελέσματα: να οδηγήσει σε βασανιστήρια, στην πυρά, σε γκέτο, σε στρατόπεδα, σε θαλάμους αερίων και σε φούρνους.

Από πολύ νωρίς, από τον 1ο μ.Χ. αιώνα, οι χριστιανοί, οπαδοί της νέας θρησκείας, διαμονοποίησαν τους Εβραίους, τους απέδωσαν, ατομικά στον καθένα και συλλογικά σε όλους, την ενοχή της θεοκτονίας, που όλοι μαζί ως λαός ή ο καθένας χωριστά ως άτομο την κουβαλούν στιγματισμένοι από γενιά σε γενιά και στον αιώνα των αιώνων. Είναι καταραμένοι από το Θεό και όργανα του Σατανά, αφού μας χρειάζεται και ένας Σατανάς για να ξεχωρίσουμε το «βασίλειο του καλού» από το «βασίλειο του κακού».

Αυτές οι προκαταλήψεις είναι βαθιά ριζωμένες στο συλλογικό υποσυνείδητο των χριστιανών και στο όνομά τους διαπράχθηκε κατ' εξακολούθηση το μεγαλύτερο έγκλημα στην Ιστορία, σε βάρος ενός αρχαίου και προικισμένου λαού. Η δημοκρατική Αθήνα σκότωσε τον Σωκράτη, αλλά κανείς δεν σκέφθηκε να προσάψει στους Αθηναίους αιώνια ενοχή για τον αποτρόπαιο εκείνο φόνο.

Χαρακτηρίσαμε αυτόν τον αντισημιτισμό Δεξιά, γιατί είναι συνυφασμένος με τη θρησκεία και αντιβαίνει ευθέως στον ορθό λόγο. Οι Εβραίοι, για κάποιο μυστικό λόγο είναι ο πόλος του κακού και η αιτία κάθε δυστυχίας και πάνω σ' αυτό το υπόβαθρο του λαϊκού ψυχισμού παίχθηκαν τερατώδη και εγκληματικά παιχνίδια εξουσίας.

Στις μέρες μας, ο δεξιός αντισημιτισμός εκδηλώνεται με την ευρέως διαδεδομένη πεποίθηση ότι κάθε κοινωνικό φαινόμενο ή ιστορικό γεγονός που δεν μπορούμε να το συλλάβουμε και να το κατανοήσουμε υποκινείται από κάποια σκοτεινή διεθνή ή τοπική συνωμοσία, όπου πρωταγωνιστούν οι σιωνιστές Εβραίοι, διάσπαρτοι σε ολόκληρο τον κόσμο. Η «παγκοσμιοποίηση», η ανεργία, η μετανάστευση, τα φονικά γεγονότα της Μέσης Ανατολής είναι προϊόντα συνωμοσίας των σιωνιστών. Ακόμα και ο κραυγαλέος αμερικανικός ιμπεριαλισμός υποχωρεί και πολλοί είναι πρόθυμοι να θεωρήσουν το αμερικανικό κατεστημένο όργανο των Εβραίων σιωνιστών και κατά κάποιον τρόπο να το απαλλάξουν από τις ευθύνες και τις ενοχές του.

Το Ισραήλ, λοιπόν, αλλά και οι Αμερικανοί σύμμαχοί του(!) είναι τυφλά όργανα κάποιας σκοτεινής σιωνιστικής συνωμοσίας.

Στην Αριστερά δεν είχαμε ανάλογα φαινόμενα απροκάλυπτου αντισημιτισμού, εκτός από μια περίοδο όταν ο Στάλιν, λίγο πριν από το θάνατό του, «ανακάλυψε» τη συνωμοσία των «Εβραίων γιατρών» που υποτίθεται ότι σχεδίαζαν τη δολοφονία... όλης της τότε σοβιετικής ηγεσίας. Συνελήφθησαν πολλοί μεταξύ των οποίων και η Εβραία σύζυγος τού τότε Σοβιετικού υπουργού Εξωτερικών και δεύτερου ή τρίτου στην ιεραρχία της σοβιετικής ηγεσίας του Μόλοτοφ. Και ενώ η γυναίκα του βρισκόταν στη φυλακή, ο Μόλοτοφ εξακολουθούσε να είναι υπουργός Εξωτερικών. Οπως αποκαλύφθηκε αργότερα, ένας υφέρπων αντισημιτισμός θα εκάλυπτε ένα από τα γνωστά, με εκτεταμένες εκκαθαρίσεις, παιχνίδια εξουσίας του Στάλιν. Μεσολάβησε ο θάνατος του Στάλιν, αποκαλύφθηκε ότι η «συνωμοσία των Εβραίων γιατρών» ήταν σκευωρία και οι συλληφθέντες αποφυλακίσθηκαν.

Η Σοβιετική Ενωση, αν δεν κάνω λάθος, ήταν το πρώτο κράτος που αναγνώρισε το Ισραήλ. Η στενή συμμαχία όμως του τελευταίου με τις ΗΠΑ (διαφορετικά δεν θα είχε επιβιώσει) έβαλε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή στον Ψυχρό Πόλεμο, που κάθε τόσο ήταν και θερμός. Η Σοβιετική Ενωση και μαζί της όλα τα ευρωπαϊκά κομμουνιστικά κόμματα εστράφησαν εναντίον του κράτους του Ισραήλ, το οποίο πραγματικά, εξαρτώμενο από την υποστήριξη των ΗΠΑ, εξελίχθηκε σε προκεχωρημένο φυλάκιο στη Μέση Ανατολή. Ηταν μια εξέλιξη περισσότερο γεωπολιτική που αφορούσε τη Σοβιετική Ενωση παρά πολιτική ή ιδεολογική. Από τότε, η ευρωπαϊκή Αριστερά βρέθηκε αμετακίνητα στο πλευρό των Αράβων, χωρίς ιδεολογικούς ή πολιτικούς ενδοιασμούς. Υποστήριξε αυταρχικά ή και απροκάλυπτα αντικομμουνιστικά καθεστώτα, όπως π.χ. ήταν το καθεστώς του Νάσερ.

Αυτά σε επίπεδο ηγεσίας. Οι οπαδοί της άρχισαν σιγά σιγά να επανακάμπτουν στις παλιές αντισημιτικές αντιλήψεις περί «διεθνούς σιωνιστικής συνωμοσίας».

Το νέο σχήμα που έπρεπε να χωρέσει όλες τις αντιφάσεις ήταν τούτο. Αλλο οι Εβραίοι της Διασποράς και οι Εβραίοι του Ολοκαυτώματος και άλλο το κράτος του Ισραήλ, ο σιωνισμός και η συμπεριφορά τους. Η Ευρωπαϊκή Αριστερά δεν έτρεφε καμιά εχθρότητα για τους Εβραίους ήταν όμως σταθερά τοποθετημένη εναντίον του κράτους του Ισραήλ και του σιωνισμού.

Η στάση αυτή και η τυφλή υποστήριξη των Αράβων είναι αυτή που κάνει την Αριστερά να κατολισθαίνει σε ακραίες αντισημιτικές θέσεις, στην τόσο περίπλοκη πρακτική της Μέσης Ανατολής. Σε γειτονικές στήλες, ο κ. Πάνος Τριγάζης, μέλος της Πολιτικής Γραμματείας του ΣΥΝ, επικαλείται τις αποφάσεις του ΟΗΕ για το Παλαιστινιακό. Κανένας όμως δεν αναφέρεται στην απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ για τον αφοπλισμό της Χεζμπολάχ.