Tου Γιωργου Π. Tερζη

Ακουγα χθες τον υπουργό Οικονομικών κ. Γιώργο Παπακωνσταντίνου να προαναγγέλλει «διορθωτικές κινήσεις» της κυβέρνησης ως προς τα τέλη κυκλοφορίας των αυτοκινήτων. Ο ίδιος περιέγραψε μείωση των (αυξημένων φέτος) τελών και ενίσχυση των εσόδων που σχετίζονται με τη χρήση του αυτοκινήτου, δηλαδή -με απλά λόγια- αύξηση του ειδικού φόρου κατανάλωσης στα καύσιμα.

Αναρωτιέμαι αν η κυβέρνηση έπρεπε να φθάσει σε αυτό το σημείο -να εγείρονται δηλαδή πλήθος εύλογων αντιδράσεων για τα αυξημένα τέλη, να κατατίθενται πινακίδες στις εφορίες και να κινδυνεύουν οι ήδη επιβαρυμένες πόλεις να γεμίσουν εγκαταλελειμμένα σαραβαλάκια- για να διαπιστώσει ότι οι αλλαγές που επέβαλε στα «περιβαλλοντικά τέλη» που είχε εισηγηθεί ο κ. Γ. Σουφλιάς ήταν επί τα χείρω.

Ομολογώ ότι αντιμετώπισα το μέτρο που εισηγήθηκε ο πρώην υπουργός ΠΕΧΩΔΕ με ιδιαίτερη επιφύλαξη, κρίνοντας ότι εξυπηρετούσε μάλλον προεκλογικές σκοπιμότητες της Νέας Δημοκρατίας παρά περιβαλλοντικούς στόχους. Είμαι σίγουρος ότι ο κ. Γιώργος Σουφλιάς θα επιμείνει ότι στόχος του ήταν η μείωση των ρύπων, ωστόσο σε συνδυασμό με το μέτρο της μείωσης των τελών ταξινόμησης και της εκλογικής ρότας που είχε το τότε κυβερνών κόμμα, θεωρώ ότι η «προεκλογική» παράμετρος ήταν ισχυρή. Οπως κι αν έχει, η «φάκα» των, υποτιθέμενων, «περιβαλλοντικών τελών» επί Νέας Δημοκρατίας είχε και «τυρί». Αυτό δεν ήταν άλλο παρά η δυνατότητα απόσυρσης του οχήματος έναντι ενός ποσού, που συχνά υπερέβαινε την αξία που είχε το ίδιο αυτοκίνητο στην αγορά.

Η νέα κυβέρνηση μελέτησε το μέτρο και αποφάσισε να το κάνει περισσότερο δίκαιο. Ιδού τι κατάφερε: Το μέτρο δεν είναι περιβαλλοντικά δίκαιο μιας και η μόνη διάκριση που κάνει μεταξύ των οχημάτων είναι βάσει του κυβισμού και του έτους κυκλοφορίας. Υποτίθεται ότι τα οχήματα «Euro4» και «Euro5» αναγνωρίζονται ως τα λιγότερο ρυπογόνα. Κι όμως με την αυθαίρετη διάκριση βάσει του «έτους πρώτης κυκλοφορίας», αυτοκίνητα νέας τεχνολογίας καλούνται να πληρώσουν τέλη ως ρυπογόνα. Πρόκειται για προφανή αδικία την οποία εισήγαγε η απελθούσα κυβέρνηση και διατήρησε η παρούσα ηγεσία. Παρεμπιπτόντως, στην άδεια κυκλοφορίας του οχήματός μου αναγράφεται «Νέας Αντιρρυπαντικής Τεχνολογίας». Προφανώς, για τα «σαΐνια» των οικονομικών υπηρεσιών ήταν πιο εύκολη -και πιο προσοδοφόρα για τα δημόσια ταμεία- η διάκριση βάσει της ηλικίας παρά αυτή με βάση τα πραγματικά δεδομένα εκπομπής ρύπων κάθε οχήματος.

Αμφιβάλλω, δε, τα μάλα αν είναι και κοινωνικά δίκαιο, αφού για να διατηρεί κάποιος ένα μικρού κυβισμού (1.000 - 1.600 κυβικών εκατοστών) όχημα 20ετίας είτε το έχει πραγματικά ανάγκη -μη μπορώντας να το αντικαταστήσει με νεότερο- ή είναι... συλλέκτης. Δεν αρνούμαι πως αρκετοί εξ ημών μπορεί να έχουμε ένα παρατημένο σαραβαλάκι πάνω σ’ ένα πεζοδρόμιο, εντείνοντας το σημαντικό πρόβλημα στάθμευσης που υπάρχει στις «ελληνικού τύπου» πόλεις μας. Και όμως γι’ αυτό το πρόβλημα η λύση δεν είναι η αύξηση των τελών κυκλοφορίας, καθώς πολλά παρατημένα δεν έχουν καν πινακίδες με τους δήμους να αρνούνται, παρόλα αυτά, επιδεικτικά να τα απομακρύνουν. Τώρα με τους ιδιοκτήτες να καταθέτουν τις πινακίδες το πρόβλημα θα διογκωθεί. Γιατί ουδείς μπορεί να πιστέψει ότι ξαφνικά βρέθηκαν τόσοι περιφραγμένοι χώροι για την «αποθήκευση» των ακινητοποιημένων οχημάτων. Μοιάζει πιθανότερο να παραμείνουν εκεί που ήταν μέχρι πρότινος, στα πεζοδρόμια των πόλεων.

Δεν ξέρω πόσες πιθανότητες υπάρχουν να τελεσφορήσουν οι προσφυγές καταναλωτικών οργανώσεων και ιδιωτών εναντίον των «περιβαλλοντικών τελών» και ποιο πρακτικό αποτέλεσμα θα υπάρξει. Είναι, ωστόσο, προφανές ότι η κυβέρνηση πληρώνει πλέον τα επίχειρα των αποφάσεών της για τα τέλη κυκλοφορίας και, κυρίως, της βιασύνης της να «κόψει» το προεκλογικό τμήμα από την απόφαση της Ν.Δ., δηλαδή την επιδότηση απόσυρσης, διατηρώντας μόνον το εισπρακτικό τμήμα δηλαδή τα αυξημένα τέλη.

Τώρα, δηλώνεται αρμοδίως πως το μέτρο θα επανεξετασθεί. Στη λογική, πληρώστε τώρα έστω και άδικα. Αλλά του χρόνου θα δικαιωθείτε. Καλή μας χρονιά.