Tου Αθανασιου Ελλις

Εάν δεν υπάρξει συμφωνία για το όνομα πριν από τη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ, ο Κώστας Καραμανλής θα συναντήσει στο Βουκουρέστι ένα κλίμα ενόχλησης και προβληματισμού για την απόφασή του να παρεμποδίσει την ένταξη των Σκοπίων. Πολλά μέλη της Συμμαχίας, και κυρίως οι ΗΠΑ, δεν κατανοούν τη θέση της Ελλάδας και θα διαφωνήσουν με τη στάση της.

Ο πρωθυπουργός δεν θέλει να εγκλωβισθεί σε ένα σκηνικό πιεστικής διαπραγμάτευσης, όπως αυτό της Λουκέρνης το 2004. Το τελευταίο πράγμα που επιθυμεί είναι να κληθεί από τον πρόεδρο Μπους σε κοινή συνάντηση με τον κ. Γκρούεφσκι για να λυθεί το πρόβλημα. Ομως, αυτό που απεύχεται είναι πιθανό να συμβεί. Ο Τζορτζ Μπους θα του ζητήσει, αρχικά στο τηλέφωνο τις επόμενες ημέρες, και εν συνεχεία πρόσωπο με πρόσωπο στο Βουκουρέστι, να μην παρεμποδίσει τη διεύρυνση του ΝΑΤΟ. Ο πρωθυπουργός μπορεί να του απαντήσει ότι ο ίδιος έχει διανύσει τη μισή απόσταση και περιμένει την άλλη πλευρά να ανταποκριθεί, και πως σε αυτή του τη διαδρομή έχει ως συνοδοιπόρο την πολυπληθή ελληνοαμερικανική κοινότητα που είναι ιδιαίτερα ευαισθητοποιημένη στο θέμα. Το γνωρίζει ο κ. Μπους, αφού το άκουσε την 25η Μαρτίου στον Λευκό Οίκο με αφοπλιστική ωμότητα από τον Αρχιεπίσκοπο Δημήτριο.

Ο Τζορτζ Μπους θα έπρεπε να στηρίξει μια ιστορική σύμμαχο της Αμερικής, όπως είναι η Ελλάδα. Το πράττει ο Γάλλος πρόεδρος, Νικολά Σαρκοζί, ο οποίος στην πρόσφατη σύνοδο κορυφής της Ε.Ε. τάχθηκε στο πλευρό της χώρας μας στο θέμα του ονόματος. Στο δύσκολο περιβάλλον του Βουκουρεστίου ο κ. Καραμανλής υπολογίζει στον κ. Σαρκοζί ο οποίος έχει δηλώσει για τη Θεσσαλονίκη, από την οποία κατάγεται, ότι «οι ρίζες μου είναι εδώ». Τη συναισθηματική του σύνδεση με την Ελλάδα συμπληρώνει η προσωπική σχέση που έχει αναπτύξει με τον Κώστα. Καραμανλή και την Ντόρα Μπακογιάννη.

Η στήριξη του Παρισιού αναβιώνει μνήμες από τη δεκαετία του ’70 όταν το σύνθημα «Ελλάς-Γαλλία-Συμμαχία» δονούσε την ατμόσφαιρα, και όταν ο τότε πρόεδρος της Γαλλίας Βαλερί Ζισκάρ Ντ’ Εστέν είχε προσφέρει το προσωπικό του αεροσκάφος στον Κωνσταντίνο Καραμανλή για να επιστρέψει στην Ελλάδα. Η πολυετής παραμονή τού μετέπειτα πρωθυπουργού και Προέδρου της Δημοκρατίας στο Παρίσι, κατά τη διάρκεια της δικτατορίας, όπως και τόσων άλλων σημαντικών προσωπικοτήτων της ελληνικής πολιτικής ζωής και του πολιτισμού, αλλά και η πανηγυρική επιστροφή του με τον τρόπο που αυτή έγινε, έχουν συνδέσει ανεξίτηλα τη Γαλλία με την αποκατάσταση της δημοκρατίας.

Μπορεί τα ηλεκτρονικά κυρίως ΜΜΕ να αναλώνονται στην εξαντλητική προβολή των γαργαλιστικών πτυχών της προσωπικής ζωής του Γάλλου προέδρου, όμως μια σημαντική και πολύ πιο ουσιαστική εξέλιξη λαμβάνει χώρα. Η Γαλλία εξελίσσεται σε πραγματικό σύμμαχο της Ελλάδας, όχι μόνο στο Σκοπιανό, αλλά και στο άλλο κορυφαίο εθνικό μας θέμα, το Κυπριακό. Μήπως και η Αμερική θα πρέπει να κάνει το ίδιο; Ετσι οικοδομούνται σχέσεις εμπιστοσύνης και αλληλεγγύης.