Οι τελευταίες δηλώσεις του προέδρου Μπους και άλλων κορυφαίων αξιωματούχων της Ουάσιγκτον αποσαφηνίζουν το περίγραμμα της αμερικανικής απάντησης στο θρασύτατο πλήγμα της διεθνούς τρομοκρατίας. Είναι προφανές πλέον ότι η κυβέρνηση Μπους, σε αντίθεση με τους ατελέσφορους χειρισμούς των προκατόχων της, επιλέγει όχι κάποια εντυπωσιακά στρατιωτικά πλήγματα για εσωτερική κατανάλωση, αλλά μια πολυδιάστατη, μακρόχρονη εκστρατεία ώστε να εκριζωθεί αποτελεσματικά η νέα, μείζων απειλή για την παγκόσμια ασφάλεια. Στο πλαίσιο αυτό, η στρατιωτική βία θα υποταχθεί -όπως οφείλει- στην πολιτική σκοπιμότητα ώστε να αποστραγγισθούν οι κοινωνικές δεξαμενές της διεθνούς τρομοκρατίας. Η πρόσφατη ανακωχή, που αναγκάσθηκαν να συνομολογήσουν οι μέχρι χθες αλληλοσφαζόμενοι Ισραηλινοί και Παλαιστίνιοι, προδίδει την αποφασιστικότητα των Αμερικανών προς αυτήν την κατεύθυνση.

Η ανεπιφύλακτη συμπαράταξη της Ελλάδος με το αμερικανικό έθνος, όπως εκφράσθηκε από τον πρωθυπουργό K. Σημίτη, αποτελούσε εν πολλοίς μονόδρομο. Αναπόσπαστο μέλος της οικογένειας των ελευθέρων, δυτικών δημοκρατιών, η Ελλάς δεν μπορεί να μείνει ουδέτερη στον πόλεμο που κήρυξαν οι δυνάμεις του σκοταδισμού όχι αποκλειστικά στις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά στην ίδια την ελευθερία και τη δημοκρατία.

Η εν εξελίξει αντιτρομοκρατική εκστρατεία εγκυμονεί θεαματικές αλλαγές και στην άμεση βαλκανική μας περιφέρεια. Ηδη, οι αποκαλύψεις για διασυνδέσεις του Μπιν Λάντεν με τον αλβανικό αλυτρωτισμό και τον μουσουλμανικό-βοσναϊκό εξτρεμισμό δημιουργούν νέα δεδομένα στην ΠΓΔΜ, στο Kοσσυφοπέδιο και στη Βοσνία. Στο μεταξύ, η αναγκαστική συστράτευση της Τουρκίας με το ΝΑΤΟ εναντίον του ισλαμικού φονταμενταλισμού θα φέρει το στρατιωτικό και πολιτικό κατεστημένο της γείτονος σε μετωπική αντιπαράθεση με το εσωτερικό ρεύμα του πολιτικού Ισλάμ, από την έκβαση της οποίας θα κριθεί εν πολλοίς η ευρωπαϊκή προοπτική της. Η ελληνική εξωτερική πολιτική θα χρειαστεί να σταθμίσει πολύ προσεκτικά τις ελπίδες και τους κινδύνους από τις «παράπλευρες επιπτώσεις» του διεθνούς αντιτρομοκρατικού αγώνα στα Βαλκάνια και να αναπτύξει τις αναγκαίες πρωτοβουλίες. «Πατήρ πάντων, πόλεμος», έλεγε ο Ηράκλειτος. Μόνον που ουδείς γνωρίζει εκ των προτέρων τι ακριβώς πρόκειται να γεννηθεί...