Tου Πασχου Μανδραβελη / pmandravelis@kathimerini.gr

Τι περίεργη που είναι η ελληνική γλώσσα! Ενώ πολλοί έφτασαν να χαρακτηρίζουν τη θηριώδη καταστολή των Ισραηλινών στην Παλαιστίνη με τους πιο ακραίους όρους, όπως είναι «Ολοκαύτωμα», η εξίσου θηριώδης καταστολή των Κινέζων στο Θιβέτ έγινε μια απλή «διένεξη». Ενώ η Παλαιστίνη είναι «κατεχόμενη», το Θιβέτ είναι «προσαρτημένη περιοχή». Ενώ ο πετροπόλεμος των Παλαιστινίων βαφτίστηκε «ηρωική ιντιφάντα», ο πετροπόλεμος των Θιβετιανών είναι «ταραχές». Στην Παλαιστίνη και την Κύπρο έχουμε «παράνομο εποικισμό», στο Θιβέτ «Κινέζους μέτοικους». Είναι τόσο μακριά το Θιβέτ και θολώνει η ματιά των ελληνικών ΜΜΕ ή, απλώς, αυτή τη φορά οι καταπιεστές ενός λαού δεν είναι «τσιράκια των Αμερικανών»;

Το Θιβέτ δεν «προσαρτήθηκε» στην Κίνα. Υπέκυψε ύστερα από μια μεγάλη περίοδο αυτονομίας και ανεξαρτησίας. Το 1951 τα στρατεύματα του κομμουνιστή ηγέτη Μάο Τσε Τουνγκ έκαναν έναν περίπατο στην «κορυφή του κόσμου». Ο λαός του Θιβέτ είναι ειρηνικός και ηγέτης του ήταν ο (16χρονος τότε) μοναχός Δαλάι Λάμα.

Κανείς δεν ξέρει πόσα είναι τα θύματα της 57χρονης κατοχής του Θιβέτ από την Κίνα. Η πληροφόρηση είναι πάντα περιορισμένη στα ολοκληρωτικά καθεστώτα. Η αλήθεια είναι ότι πολλοί Θιβετιανοί είχαν τη μοίρα εκατομμυρίων Κινέζων που χάθηκαν κατά τη διάρκεια των κομμουνιστικών πειραμάτων του λατρευτού σε ένα κομμάτι της Δύσης «συντρόφου Μάο». Μόνο η «Μεγάλη Προλεταριακή Πολιτιστική Επανάσταση» (1966–1976) άφησε πίσω της 1,5 - 3 εκατομμύρια νεκρούς. Εκτοτε οι Θιβετιανοί, όπως και άλλοι μειονοτικοί της αχανούς Κίνας, στενάζουν κάτω από τον κομμουνιστικό ζυγό μιας χώρας που θέλει με νύχια και με δόντια να κρατήσει μυστική από τον κόσμο. Και εν πολλοίς τα καταφέρνει...

Πριν από μερικές ημέρες ο δήμαρχος της Ολύμπιας, κ. Γ. Αηδόνης, παρουσίασε μια νέα θεωρία για τον χώρο της Αρχαίας Ολυμπίας. Μια ομάδα ακτιβιστών θιβετιανής καταγωγής άναψαν μια δάδα έξω από την Αρχαία Ολυμπία. Ηταν μια καθ’ όλα ειρηνική διαμαρτυρία στο πλαίσιο παγκόσμιας κλίμακας εκδηλώσεων για την κινεζική κυριαρχία στο Θιβέτ. Προσπάθησαν να μπουν εντός του αρχαιολογικού χώρου για να ανάψουν τη δάδα, αλλά εμποδίστηκαν από την αστυνομία. Ο δήμαρχος της Αρχαίας Ολυμπίας, κ. Γ. Αηδόνης, καταδίκασε την ενέργεια και χαρακτήρισε την πράξη τους «προσβολή για την Αρχαία Ολυμπία», τονίζοντας ότι «η περιοχή είναι χώρος σύνθεσης και όχι αντιπαράθεσης». Προσβολή; Στα ιερά δεν ζητούσαν άσυλο οι κατατρεγμένοι κάθε δυνάστη της αρχαίας Ελλάδος; Και σύνθεση ποίου με ποιον; Του κατακτητή με τον καταπιεζόμενο; Πιθανώς στο μέλλον και ο δικός τους εθνικός ποιητής να γράψει έναν αντίστοιχο «Υμνο προς την Ελευθερία» και να εξιστορεί την επιδιωκόμενη «σύνθεση της Ολυμπίας»: «Με τα ρούχα αιματωμένα / ξέρω ότι έβγαινες κρυφά / γυρεύεις εις τα ξένα / άλλα χέρια δυνατά./ Μοναχή το δρόμο επήρες, / εξανάλθες μοναχή. / δεν είν’ εύκολες οι θύρες, εάν η χρεία τες κουρταλεί.»

Οι νεκροί από την τελευταία εξέγερση στο Θιβέτ ξεπερνούν τους εκατό, ενώ οι δίκες με συνοπτικές διαδικασίες έχουν ξεκινήσει. Προς δόξαν της «Ολυμπιακής σύνθεσης» και των ιδεωδών της.