Tου Κωστα Iορδανιδη

Εάν η κατάσταση δεν ήταν -όπως λένε- τραγική θα έμοιαζε με φάρσα. Η Ελλάδα εξαπάτησε τον πλέον επαρκή και υψηλότατα αμειβόμενο γραφειοκρατικό μηχανισμό που γνώρισε ποτέ η Δύση - την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Δηλαδή άτομα πιστοποιημένης υψηλότατης επιστημονικής επάρκειας, επιφορτισμένα με την ευθύνη να παρακολουθούν την πιστή εκτέλεση των αποφάσεων της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, εξαπατούνταν συστηματικά εδώ και μια δεκαετία από κάποιους Βαλκάνιους υπουργούς.

Επειδή γνωρίζουμε τα άτομα και αμφιβάλλουμε ζωηρώς για τις δαιμονικές τους ικανότητες, θα πρέπει ή να επιδείχθηκε από τους μηχανισμούς της Ευρωπαϊκής Επιτροπής αδικαιολόγητη ολιγωρία και ανοχή όλα αυτά τα χρόνια, ή τα στελέχη του μηχανισμού αυτού υπήρξαν αφελή σε εγκληματικό επίπεδο. Καλή πίστη είναι αδιανόητη· αφέλεια δεν δικαιολογείται. Εάν κάτι ανάλογο συνέβαινε σε μια μικρή ιδιωτική επιχείρηση, οι υπάλληλοι θα είχαν καρατομηθεί.

Αυτό, βεβαίως, δεν δικαιολογεί τους χειρισμούς των ελληνικών κυβερνήσεων, που υπήρξαν εγκληματικοί. Αλλά είναι σαφές ότι και οι μηχανισμοί της Ευρωπαϊκής Ενώσεως δεν λειτούργησαν επαρκώς. Σήμερα πλέον που η κρίση από χρηματοοικονομική εξελίσσεται σε δημοσιονομική, η Επιτροπή θα αναγκασθεί να επιτελέσει το έργο που επί σειρά ετών είχε αμελήσει. Είναι δυσάρεστο -αλλά ου προς θάνατον- ότι η προσαρμογή αυτή γίνεται στην ευρωπαϊκή επαρχία που ονομάζεται Ελλάς.

Εκανε προ ολίγων εβδομάδων ο πρωθυπουργός κ. Γιώργος Παπανδρέου αναφορά σε απώλεια κυριαρχίας. Αλλά αυτό είχε συμβεί από την εποχή που η χώρα εντάχθηκε στο ευρώ, μόνον που, ως φαίνεται, το γεγονός δεν είχε γίνει αντιληπτό. Ή μάλλον για να αποφευχθεί η δημόσια ομολογία, προεβλήθη προς τόνωση του ηθικού ότι η Ελλάς ανήκει πλέον στον σκληρό πυρήνα της Ευρώπης.

Το γεγονός ότι η προσχώρηση στην Ενωση και στο ευρώ σημαίνει εκχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων στις Βρυξέλλες, δεν είναι αρνητικό, διότι χώρες μικρές όπως η Ελλάς μπορεί να υπάρξουν, αλλά και να διατηρήσουν τα εθνικά και πολιτιστικά τους χαρακτηριστικά, μόνον στο ευρύτερο ευρωπαϊκό πλαίσιο.

Ακόμη και η Ελβετία, η δημοκρατικότερη χώρα στον κόσμο, που οι πολίτες της απέρριψαν με δημοψήφισμα την ένταξή τους στην Ενωση, προχωρούν διαρκώς σε προσαρμογές προς το κοινοτικό κεκτημένο, διότι δεν είναι δυνατόν να λειτουργούν αυτόνομα μέσα σ’ ένα διαρκώς ενοποιούμενο ευρωπαϊκό περιβάλλον.

Η Ευρωπαϊκή Ενωση δεν είναι μία αποκρυσταλλωμένη οντότητα· τελεί υπό συνεχή διαμόρφωση. Απούσα η Ελλάς από τη διαδικασία της ευρωπαϊκής ολοκληρώσεως καταθέτει στις Βρυξέλλες το πρόβλημά της, όποιο και εάν είναι αυτό εκάστοτε. Εξ ου και η δυσφορία και ενίοτε η υπέρμετρη αντίδραση κάποιων εταίρων μας.

Σταδιακώς θα ωριμάσει το σύστημα της Ελλάδος και ήδη συνετελέσθη κάποια πρόοδος. Αλλά στο μεσοδιάστημα θα υπάρξει οδύνη και σκληρή δοκιμασία. Η χώρα επέλεξε να μοιρασθεί ένα μέλλον κοινό με κράτη πολύ πιο οργανωμένα και ισχυρά. Αυτό σημαίνει ότι ο πρωθυπουργός της είναι ένας περιφερειάρχης και οι δυνατότητες αυτενέργειας ανύπαρκτες. Οσο συντομότερο γίνει αυτό αντιληπτό, τόσο θα παύσει η χώρα να ζει μιαν αυταπάτη, που καλλιέργησαν οι Ελληνες πολιτικοί και τα εκάστοτε φερέφωνά τους.