Tου Στεφανου Κασιματη

Σήμερα, Παρασκευή 17 Ιουλίου, συμπληρώνονται σαράντα ημέρες από τις ευρωεκλογές της 7ης Ιουνίου. Εφόσον η Ν.Δ. θεωρείται ο χαμένος της αναμέτρησης, θα μπορούσε να πει κανείς ότι, σήμερα, είναι τα «σαραντάμερα» της κυβέρνησης και, σύμφωνα με την λαϊκή παράδοση, η ψυχούλα της ανεβαίνει στους ουρανούς. Είναι όμως έτσι τα πράγματα ή μήπως η κυβέρνηση παρουσιάζει σκοπίμως εικόνα νεκροφάνειας, ώστε να προετοιμάσει ανενόχλητη την φθινοπωρινή αντεπίθεσή της και να αιφνιδιάσει τους αντιπάλους της;

Είμαι στη θέση να σας αποκαλύψω ότι η δεύτερη εκδοχή είναι αυτή που ισχύει. Στην πραγματικότητα, η κυβέρνηση ανασυγκροτεί τις δυνάμεις της, εκμεταλλευόμενη την θερινή ραστώνη και το κλίμα ηττοπάθειας που επικράτησε μετά τις ευρωεκλογές. Οι σχετικές αποδείξεις υπάρχουν και δεν επιδέχονται αμφισβήτηση: Μόλις χθες ανακοινώθηκε ο διορισμός τομεαρχών της Ν.Δ. σε Σίκινο, Ανάφη, Αμοργό, Νίσυρο, Κίμωλο, Κέα, Φολέγανδρο, Αστυπάλαια, Αγαθονήσι, Λέρο, Αρκιούς, Λειψούς και, φυσικά, στη Μύκονο! Χρειάζονται περισσότερα;

Για να σοβαρευτώ όμως, νομίζω ότι οι παραπάνω διορισμοί, μες το κατακαλόκαιρο, σχετίζονται μάλλον με τα σχέδια των κυβερνητικών για τις διακοπές που πλησιάζουν...

Δεν φαντάζομαι να το έχετε αντιληφθεί, αλλά στη Μεσόγειο κυκλοφορεί αυτές τις ημέρες μία τριήρης τουρκική. Κατασκευάστηκε από κάποιους περίεργους στην Τουρκία, απέπλευσε κάπου από τα μικρασιατικά παράλια και σιγά σιγά κατευθύνεται προς τη Μασσαλία. Μη φαντασθείτε όμως ότι οι περίεργοι που την έχουν επανδρώσει κωπηλατούν! (Πρέπει να πάσχει κανείς από σοβαρές διαταραχές της προσωπικότητας, ώστε να περάσει κάμποσες εβδομάδες κωπηλατώντας σαν τον δούλο κάτω από το λιοπύρι...) Το ξύλινο σκάφος ρυμουλκείται και, απλώς, κάθε φορά που πλησιάζει λιμάνι αναλαμβάνουν οι κωπηλάτες για μερικά χιλιόμετρα. Αυτό είναι όλο.

Ωστόσο, το αξιοσημείωτο σε αυτή την μάλλον αδιάφορη υπόθεση είναι ότι έχει απασχολήσει τον Αρχηγό ΓΕΕΘΑ στρατηγό Δ. Γράψα. Σε τέτοιο βαθμό μάλιστα, ώστε να θέσει το ζήτημα (ευγενώς, πλην ευθέως) σε αντιπροσωπεία Γάλλων κοινοβουλευτικών, οι οποίοι προ ολίγων ημερών πραγματοποίησαν επίσκεψη στην Ελλάδα. Μεταξύ άλλων ενημερωτικών επαφών, οι Γάλλοι βουλευτές επισκέφθηκαν και το υπουργείο Εθνικής Αμύνης, όπου σε συνάντηση την οποία είχαν με τον Α/ΓΕΕΘΑ τον άκουσαν έκπληκτοι να παραπονείται για την τριήρη με την τουρκική σημαία που πρόκειται να καταπλεύσει στη Μασσαλία.

Με όλο τον σεβασμό προς την εθνική ευαισθησία του στρατηγού, θα έπρεπε μάλλον να χαιρόμαστε για την τουρκική τριήρη και μάλιστα να επιδοτούμε την προσπάθεια! Διότι,, τι νόημα έχει να καυχώμεθα για όλα τα σπουδαία που οι Ελληνες προσέφεραν στον πολιτισμό, όταν μας θίγει να βλέπουμε τους άλλους να τα χρησιμοποιούν; Αν μας ενοχλεί πια τόσο πολύ μια τριήρης με την τουρκική σημαία, γιατί να μην μας ενοχλεί και μία παράσταση κλασικής τραγωδίας που ανεβαίνει εκτός Ελλάδος, σε ξένη γλώσσα και από ξένους ηθοποιούς;

Είναι λυπηρό να διαπιστώνεις ότι ένας άνθρωπος που κατέχει μία τόσο καίρια θέση του κρατικού μηχανισμού, όπως αυτή του Αρχηγού των Ενόπλων Δυνάμεων της χώρας, κατατρύχεται από το αιώνιο σύμπλεγμα του καρπαζωμένου Ελληνα. Αν οι Αμερικανοί, στρατηγέ μου, σκέπτονταν όπως εσείς, θα απαιτούσαν κάθε χάμπουργκερ που σερβίρεται εκτός ΗΠΑ να έχει επάνω του καρφιτσωμένη μια αμερικάνικη σημαία...

Να ήταν η εξάντληση που προκαλεί ο καύσωνας, η θλιβερή προοπτική της κυβέρνησης, η μοναξιά; Το πιθανότερο είναι να επρόκειτο για ένα συνδυασμό όλων των παραπάνω. Πάντως, χθες στη Βουλή, ο Βύρων Πολύδωρας έδειχνε τόσο περίλυπος και καταβεβλημένος, ώστε ένας φίλος του, που τον νοιάζεται πραγματικά, τον πλησίασε και για να τον κάνει να ευθυμήσει άρχισε τα πειράγματα: «Βύρωνα, μήπως σου χρειάζεται ένας γάμος;». Και πήρε την απάντηση: «Αυτό που μου χρειάζεται είναι ένας μπάτλερ».

Οπότε οι ενδιαφερόμενοι για την θέση παρακαλείσθε να απευθυνθείτε στο γραφείο του πρώην υπουργού, Σοφοκλέους 5, τηλ.: 210-32.42.550, ή στην οικία του, Κιλκίς 20, στον Χολαργό, τηλ.: 210-65.28.000.

Ακόμη δεν μεταφράσθηκε στην ελληνική, όποιος ενδιαφέρεται όμως για την στρατιωτική ιστορία μπορεί να προμηθευτεί από τα ξενόγλωσσα βιβλιοπωλεία της Αθήνας το νέο βιβλίο του Βρετανού ιστορικού Αντονυ Μπήβορ «D-Day», όπου εξιστορείται ο αγώνας των συμμάχων για την κατάληψη της Νορμανδίας το 1944.

Επειδή τελευταία έγινε πολύ της μόδας στα καθ’ ημάς η έννοια της ανάληψης ευθυνών, μεταφράζω από το βιβλίο του Μπήβορ ένα στοιχείο το οποίο έως πρόσφατα ήταν άγνωστο. Είναι το κείμενο που είχε ετοιμάσει μόνος του ο Ντουάιτ Αϊζενχάουερ, ανώτατος αρχηγός των συμμαχικών δυνάμεων και μετέπειτα πρόεδρος των ΗΠΑ, για την περίπτωση αποτυχίας της επιχείρησης. Μας δίνει μία ιδέα του τι σημαίνει πραγματικά «ανάληψη ευθύνης»:

«Οι αποβάσεις στην περιοχή Χερβούργου - Χάβρης απέτυχαν να εξασφαλίσουν προγεφύρωμα και απέσυρα τις δυνάμεις μας. Η απόφαση μου να επιτεθούμε στον συγκεκριμένο χρόνο και τόπο βασίσθηκε στην καλύτερη διαθέσιμη πληροφόρηση. Στρατός, αεροπορία και ναυτικό έπραξαν ό,τι μπορούσε να πετύχει η γενναιότητα και η αφοσίωση στο καθήκον. Οποιαδήποτε λάθη ή ευθύνες ανήκουν σε εμένα».

Θυμίζω, σχετικώς, και την περίφημη επιγραφή που είχε τοποθετήσει στο γραφείο του ο πρόεδρος Χάρυ Τρούμαν, στραμμένη μάλιστα προς την πλευρά των επισκεπτών: «The buck stops here», δηλαδή «η μετάθεση των ευθυνών σταματά εδώ»...

Αδυνατώ να καταλάβω τη λογική, βάσει της οποίας το ΚΚΕ, διά της γραμματέως του, εισηγείται την απαγόρευση δημοσκοπήσεων, όχι απλώς δύο εβδομάδες προ των εκλογών, αλλά τέσσερις ολόκληρους μήνες! Τότε, γιατί να μην απαγορεύσουμε εντελώς τη λειτουργία των εταιρειών δημοσκοπήσεων; Αλλά τι κάθομαι και ρωτάω ο αφελής; Στον σοσιαλιστικό παράδεισο που ευαγγελίζεται το ΚΚΕ οι εκλογές θα είναι το πρώτο που θα καταργηθεί. Στις δημοσκοπήσεις θα κολλήσουν;