Η ελληνική κοινωνία πρέπει να αποφασίσει επιτέλους τι είδους αστυνομία θέλει. Αυτές τις ημέρες βιώνουμε μια πραγματική σχιζοφρένεια. Οταν καίγονται περιουσίες και καταλύεται το κράτος όλοι οι πολίτες αναρωτιούνται πού είναι η αστυνομία. Οταν η αστυνομία κάνει τη δουλειά της με τη χρήση χημικών, γκλομπς ή απλά σπρωξίματα μια μεγάλη μερίδα πολιτών την αποδοκιμάζει. Ας το πάρουμε απόφαση: ρόλος της αστυνομίας είναι να είναι κομμάτι της κοινωνίας, να διαλέγεται μαζί της, να προλαμβάνει το έγκλημα, αλλά στο τέλος της ημέρας να προστατεύει το δημόσιο συμφέρον.

Η αστυνομία δεν είναι μη κυβερνητική οργάνωση ούτε φιλανθρωπικός οργανισμός! Αν θέλουμε μια άοπλη, συμβολική αστυνομία ας πάρουμε τη σχετική απόφαση και μαζί το σχετικό ρίσκο. Αυτό που συνέβη το βράδυ του περασμένου Σαββάτου στα Εξάρχεια δεν μπορεί να γίνει η δικαιολογία για την κατάργηση του κράτους. Ο εκβιαστικός λαϊκισμός που δεν επιτρέπει σε καμία άλλη άποψη να εκφρασθεί γίνεται ολοένα και πιο επικίνδυνος όταν εκπαιδεύει δεκάχρονα παιδιά ότι μπορούν, με κοινωνική μάλιστα αποδοχή, να σπάνε ένα αστυνομικό τμήμα ή να ρίχνουν πέτρες σε αστυνομικούς. Εχουμε καθήκον όλοι, δημοσιογράφοι, ακαδημαϊκοί δάσκαλοι κ.α. να σταματήσουμε τον κατήφορο του άκρατου λαϊκισμού που καπηλεύεται ασύστολα ένα φόνο.

Είναι κρίμα που αυτή η κυβέρνηση δεν μπορεί να υπερασπισθεί αυτές τις αυτονόητες αρχές μιας αστικής δημοκρατίας. Και είναι κρίμα που και η αξιωματική αντιπολίτευση διστάζει να το κάνει, φοβούμενη το πολιτικό κόστος.