Tου Γιωργου Mαντελα / gmantelas@kathimerini. gr

Ο πρωθυπουργός ετοιμάζεται να ταξιδέψει στο Πεκίνο. Και πολύ καλά θα κάνει. Μπορεί να μη γυρίσει πλουσιότερος (οι Κινέζοι δεν μας πολυεμπιστεύονται μετά την περιπέτεια στο λιμάνι), θα επιστρέψει όμως σοφότερος. Και επειδή η επίσκεψη θα είναι ολιγοήμερη, για να μη χάνει χρόνο, το πρώτο πράγμα που πρέπει να ζητήσει μόλις κατέβει από το αεροπλάνο είναι να του γράψουν τη λέξη «κρίση» στα κινεζικά. Θα διαπιστώσει ότι θα του σχεδιάσουν όχι ένα, άλλα δύο ιδεογράμματα. Με το πρώτο θα περιγράφουν το «πρόβλημα». Με το δεύτερο, τη «λύση». ΄Η, αλλιώς, την «ευκαιρία». Σοφοί άνθρωποι οι Κινέζοι.

Ο πρωθυπουργός μπορεί να κάνει μεταβολή και να επιστρέψει στην Αθήνα, την ίδια μέρα. Δεν έχει καιρό για χάσιμο και το μάθημά του θα το έχει πάρει. Το «δίδασκε» άλλωστε ο Τζον Κένεντι από τις αρχές της δεκαετίας του ’60, όταν έλεγε ότι «η κρίση είναι η μια όψη του νομίσματος. Η άλλη είναι η ευκαιρία». Ο πρωθυπουργός μπορεί αν θέλει να επιλέξει αυτή, την πιο αμερικανική εκδοχή. Το αποτέλεσμα θα είναι ίδιο και θα γλιτώσει και μερικές χιλιάδες μίλια ταξιδιού. Επιστρέφοντας στην Αθήνα, μπορεί να σκεφτεί ότι, καλώς ή κακώς, για την Ελλάδα, την οικονομία και την κοινωνία της η μεγάλη κρίση που βιώνει αυτόν τον καιρό αποδεικνύεται συστημική. Για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, «το κοντέρ μηδένισε». Αφού μηδένισε που μηδένισε, ευκαιρία είναι να ξεκινήσει από την αρχή και όχι από εκεί που σταμάτησε. Και να πει:

Αν ο Χατζηγάκης πέρυσι τέτοια εποχή δεν είχε μοιράσει 500 εκατ. ευρώ στους αγρότες, που ούτως ή άλλως βγαίνουν κάθε χρόνο στις εθνικές εν είδει παράδοσης, και αν οι «δικοί του» δεν είχαν δώσει άλλα 500 εκατ. ευρώ, εν είδει κοινωνικής παροχής με το που «βγήκαν» τον Οκτώβριο, για να αποδείξουν ότι είναι «σοσιαλιστές», το μισό από το πακέτο μέτρων που ανακοινώθηκε προχθές θα είχε αποφευχθεί. Τόσο απλά. Αν προστεθούν δε και κάποιες μικροπαροχές που έκαναν οι προηγούμενοι φεύγοντας κι ετούτοι ερχόμενοι, μπορεί στο τέλος να μη χρειάζονταν, καν, μέτρα. Και όλοι θα ήταν καλύτερα.

Αρα, μάθημα πρώτον: αλλάζουμε συμπεριφορές, αφού εντρυφήσαμε στη ματαιότητα της παροχής. Γιατί ο Χατζηγάκης μπορεί να τα έδωσε, αλλά η Ν. Δ. δεν ξαναβγήκε. Η οικονομία, όμως, μάτωσε και μαζί ματώσαμε οι υπόλοιποι.

Μάθημα δεύτερον: αλλάζουμε εμείς οι ίδιοι. Ως λαός, αφού αλλάξουν πρώτα αυτοί, ως πολιτικοί. Και δεν θα θυμίζουν «πλατεία» σε κινεζικό ιδεόγραμμα, όπου απεικονίζονται τέσσερις άνεμοι να φυσάνε, προκαλώντας την εικόνα που παρακολουθούμε στη Βουλή και ενίοτε στο υπουργικό συμβούλιο...