Tης Ελλης Τριανταφυλλου

Αν θέλει να είναι απολύτως ακριβής –που είμαι σίγουρη ότι ο υπουργός Υγείας Ανδρέας Λοβέρδος το επιθυμεί διακαώς– θα μιλούσε για 999.999 δημοσίους υπαλλήλους που ταλαιπωρούν τα «υπόλοιπα» δέκα εκατομμύρια Ελλήνων. Διότι και ο ίδιος, αν δεν απατώμαι, από την τσέπη όλων πληρώνεται και επομένως, είναι υπάλληλος του ίδιου κράτους που σήμερα κατακεραυνώνει. Για να μην πω και του ίδιου συστήματος που το κατασκεύασε, το εξέθρεψε και το γιγάντωσε...

Από εκεί και πέρα, είναι πολύ πιθανό να αποδειχθεί εξαιρετικά χρήσιμη η παρέμβαση του κ. Λοβέρδου, αν αποτελέσει το κίνητρο για μία πραγματική ακτινογραφία του σημερινού Δημοσίου.

Επιτέλους, η κυβέρνηση παραδέχθηκε με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο ότι το προσωπικό του Δημοσίου, όχι μόνον είναι αντιπαραγωγικό –και άρα δεν ανταποδίδει στους πολίτες όσα θα όφειλε–, αλλά και πλεονάζει. «Ο δημόσιος τομέας είναι μεγάλος, είναι αντιπαραγωγικός και δεν συμβάλλει πάντοτε στην ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας. Τις επόμενες δύο εβδομάδες, θα ανακοινωθούν τα κριτήρια για το πλεονάζον προσωπικό και ο νόμος που θα ψηφιστεί τον Οκτώβριο θα εφαρμοστεί αμέσως μέσα στο 2011», απεφάνθη χθες ο κυβερνητικός εκπρόσωπος κ. Ηλ. Μόσιαλος.

Αφού, λοιπόν, θα γίνει όλη αυτή η διαδικασία, «αξιολόγηση και καταγραφή του προσωπικού που πλεονάζει», προκειμένου επί της ουσίας να εκδιωχθούν όσοι προσελήφθησαν –διότι είναι προφανές ότι αυτή είναι ο τελικός σχεδιασμός της κυβέρνησης– όχι μόνον με αναξιοκρατικά κριτήρια, αλλά και ως υπεράριθμοι, τολμώ να προτείνω μία ιδέα που ίσως θα ήταν ιδιαίτερα χρήσιμη για τους πολίτες: να δημοσιοποιηθούν και τα ονόματα των πολιτικών που τους διόρισαν. Προφανώς, όλα υπάρχουν στα αρχεία του Δημοσίου με αριθμούς πρωτοκόλλου, υπογραφές υπουργών, υφυπουργών, πιθανώς δε και τα σημειώματα των βουλευτών για τα σχετικά ρουσφέτια. Αλλωστε, εσχάτως η κυβέρνηση αρέσκεται στις δημοσιοποιήσεις ονομάτων, όπως φάνηκε και από τη χθεσινή λίστα του υπουργείου Οικονομίας με τους μεγαλοοφειλέτες του Δημοσίου. Κι αν δυσκολεύεται πολιτικά, ας αρκεστεί στη δημοσιοποίηση των προσλήψεων που έγιναν επί Νέας Δημοκρατίας. Μετά την αλλαγή φρουράς, θα μάθουμε και τα του ΠΑΣΟΚ, είναι βέβαιο.

Ενας τέτοιος κατάλογος θα προσέφερε τεράστια υπηρεσία στο πολύπαθο κράτος, το οποίο σήμερα βρίσκεται στη δίνη της κριτικής, στους ίδιους τους δημοσίους υπαλλήλους, αλλά και στα δέκα εκατομμύρια των υπολοίπων πολιτών που αργά ή γρήγορα θα κληθούν στις κάλπες για να εκλέξουν τους εκπροσώπους τους.

Διότι πολύ φοβούμαι ότι με τον τρόπο που εισήγαγε το μείζον αυτό πρόβλημα στη δημόσια συζήτηση ο κ. Λοβέρδος, οι μόνοι που δεν θα πονέσουν για απολύτως τίποτα είναι οι πολιτικοί, που είναι οι κύριοι υπεύθυνοι για τη σημερινή κατάσταση και οι οποίοι για μία ακόμη φορά θεωρούν ότι διατηρούν το δικαίωμα –ανεξαρτήτως συνθηκών– να μετατρέπονται αίφνης από κατηγορούμενοι σε κατήγοροι και να μεταβάλλουν στάση, πιστεύοντας ότι έτσι εξασφαλίζουν θέση στη νέα, αδιαμόρφωτη, πάντως, εποχή που έχει ξεκινήσει.

Οι υπόλοιποι, ή έστω πολλοί εξ αυτών, αλλά και οι οικογένειές τους, όχι μόνο θα πονέσουν, αλλά κυριολεκτικά θα αιμορραγήσουν, πιθανότατα χωρίς δεύτερη ευκαιρία, για να επανορθώσουν ό, τι στη ζωή τους πήραν λάθος. Αλλοι, οι μη ανήκοντες στους υπεράριθμους ή αναξιοκρατικώς προσληφθέντες, απλώς θα τσαλακωθούν από την ισοπεδωτική λογική του κ. Λοβέρδου, η οποία, σκοπίμως ή μη, παραγνωρίζει τους κινδύνους που ενέχει η ενεργοποίηση του κοινωνικού αυτοματισμού σε μία εποχή που μυρίζει μπαρούτι...

Και εν πάση περιπτώσει, αν ο υπουργός και άλλοι συνάδελφοί του κατάλαβαν, έστω με καθυστέρηση, την αξία του ιδιωτικού τομέα, τότε ας αναλάβουν πρωτοβουλία για να ενισχυθεί η εξωστρέφεια των ελληνικών επιχειρήσεων, αλλά και να μειωθεί το χαράτσι που πληρώνουν οι ιδιωτικοί υπάλληλοι κάθε μήνα στο κράτος – το οποίο αδυνατεί να ανταποδώσει αυτά που οφείλει στους πολίτες του...