Του Πετρου Παπακωνσταντινου

Kαι μόνο το γεγονός ότι όλοι οι Ευρωπαίοι υπουργοί, βγαίνοντας από τη χθεσινή σύνοδο στις Κάννες, ένιωθαν την ανάγκη να δηλώσουν κάτι του στυλ «δεν φτιάχνουμε μια Ευρώπη - φρούριο» ή «δεν είμαστε ξενοφοβικοί», υποδηλώνει ότι κάποιο λάκκο έχει η φάβα. Το Σύμφωνο Μετανάστευσης, που θα συζητηθεί στη σύνοδο κορυφής του Οκτωβρίου, σηματοδοτεί εναρμόνιση πολιτικών, πολύ φοβόμαστε στον ελάχιστο κοινό παρονομαστή.

Πρόσφατα το Ευρωκοινοβούλιο ενέκρινε ρύθμιση που επιτρέπει την επί 18μηνο φυλάκιση λαθρομεταναστών και την απαγόρευση εισόδου τους στην Ενωση επί πενταετία - κάτι που κατήγγειλαν ως «νόμο της ντροπής» αρκετοί ηγέτες της Λατινικής Αμερικής.

Η χώρα που καθιέρωσε πρώτη το πολιτικό άσυλο, η Γαλλία, προωθεί την ανατριχιαστική ιδέα των τεστ DNA για την εξακρίβωση της ταυτότητας υποψήφιων μεταναστών. Ο πρόεδρός της, ο οποίος υπερηφανεύεται urbi et orbi για τις ρίζες του από τέσσερα έθνη, εισηγείται πολιτική «επιλεκτικής μετανάστευσης», που θα καλωσορίζει μόνο τους υψηλής ειδίκευσης ξένους. Ακόμα χειρότερα, η Ιταλία του Μπερλουσκόνι ξεκινά τη δακτυλοσκόπηση όλων των τσιγγάνων, ακόμη και των παιδιών τους κάτω των 14 ετών.

Η συνήθης κριτική καυτηριάζει παρόμοιες πολιτικές ως αντιουμανιστικές και αναποτελεσματικές. Πραγματικά, άνθρωποι που γνωρίζουν ότι μπορεί να πνιγούν πάνω σε μια σχεδία στη Μεσόγειο ή να παγώσουν μέσα σε ένα ψυγείο κρεάτων στο Ντόβερ, αλλά προτιμούν να το ρισκάρουν, δεν θα σταμαστήσουν από την όποια νομοθετική σκλήρυνση.

Το κυριότερο, όμως, βρίσκεται στην υποκρισία των ιθυνόντων. Είναι δυνατόν να πιστέψουμε ότι θα υπάρχει Ευρωπαίος, π.χ. Γερμανός, ηγέτης που θέλει πραγματικά να έχει στη χώρα του Ινδούς κομπιουτεράδες, Ρώσους μαθηματικούς, Πολωνούς μηχανικούς και Γερμανούς... οδοκαθαριστές ή οικιακές βοηθούς;

Ας μη γελιόμαστε. Στόχος των σκληρών πολιτικών δεν είναι ο περιορισμός της μετανάστευσης, αλλά, ίσα ίσα, η ποικινικοποίησή της, έτσι ώστε η πλειονότητα των μεταναστών να βρίσκεται σε κατάσταση κυνηγημένου ζώου και να αποδέχεται εργασία με όρους... Μανωλάδας! Διαφορετικά, οι αρχές δεν θα κυνηγούσαν τους λαθρομετανάστες, αλλά τους... λαθροεργοδότες, μεγάλους ή μικρούς, από τον βιομήχανο που μισθώνει εργάτες μισοτιμής, μέχρι καθέναν από εμάς, που απασχολεί, χωρίς ένσημα, τον Αλβανό οικοδόμο, την Ουκρανή οικιακή βοηθό ή τους Ινδούς φύλακες του εξοχικού του.

Οσο για τη δικαιολογία ότι οι μετανάστες θα μας χαλάσουν το κοινωνικό μας κράτος, αυτή κι αν είναι έωλη. Ποιος θα πιστέψει ότι οι πολιτικοί που ενέκριναν, αυτό το καυτό καλοκαίρι της κρίσης και της ακρίβειας, ντιρεκτίβα για 60 ή και... 72 ώρες εβδομαδιαίας εργασίας, αγωνιούν για το παγκόσμιο κοινωνικό ντάμπινγκ;