Tου Στεφανου Κασιματη / kassimatis@kathimerini.gr

Ας το πω όσο πιο ανώδυνα γίνεται, ώστε να μην έχουμε λιποθυμίες. Υποτίθεται ότι η εκλογή του Αντώνη Σαμαρά στην προεδρία της Ν.Δ. σημαίνει ότι θα δοθεί έμφαση και στα ιδεολογικά ζητήματα της Κεντροδεξιάς. Εχω άδικο; Μάλλον όχι...

Δεν θυμάμαι ακριβώς την ημερομηνία, αλλά –πάνω κάτω– η ανάληψη των καθηκόντων του νέου προέδρου συμπίπτει με την επέτειο των Δεκεμβριανών του 1944. Θα ήταν τραβηγμένο να απαιτήσει κανείς από έναν αρχηγό των τεσσάρων ημερών (σε ένα κόμμα διαλυμένο...) να κάνει κάτι επ’ αυτού. Ωστόσο, εφόσον ο Σαμαράς εννοεί όσα είπε, το ερώτημα έχει σημασία: Θα κάνει κάτι (όχι αμέσως) για να απαλλαγεί η Κεντροδεξιά από το βαθύ σύμπλεγμα για τη νίκη της στα Δεκεμβριανά και, γενικώς, για τον Εμφύλιο;

Ουδείς (εκτός του ΚΚΕ και των κανονικών τρελών) δεν αμφισβητεί ότι φτηνά τη γλιτώσαμε από την επικράτηση του κομμουνιστικού ολοκληρωτισμού τον Δεκέμβριο του 1944. Σύγχρονη ιστορική έρευνα, απομακρυσμένη από τα πάθη της εποχής, υπάρχει πλέον, ώστε να μπορεί ο ενδιαφερόμενος να ξεχωρίσει τη σημασία της νίκης για τη σύγχρονη ιστορία μας από την κακή διαχείριση της νίκης εκ μέρους των νικητών. Η μανιχαϊστική αντίληψη πως είτε όλα θα είναι άσπρα στην Ιστορία είτε όλα μαύρα, έπειτα από τόσα χρόνια πρέπει να ξεπεραστεί. Ορισμένα άσπρα βαραίνουν περισσότερο από ορισμένα μαύρα, όπως και αντιστρόφως. Θα κάτσει η Ν.Δ. του Σαμαρά να ξεχωρίσει τα άσπρα και να τα αναδείξει ή μήπως η πολιτική ζωή θα εξακολουθήσει ως έχει, με την Κεντροδεξιά να κατατρύχεται αιωνίως από το βάρος της ανομολόγητης ενοχής της για τη νίκη της στην Αθήνα το 1944; Θα αναγνωρίσει η Κεντροδεξιά τη σημασία του Δεκεμβρίου του 1944 υπό το φως των σύγχρονων εξελίξεων (χωρίς βασιλοχουντικούς, γραφικούς, επικίνδυνους και ψώνια) ή, όπως το γαλάζιο ΠΑΣΟΚ του Κώστα Καραμανλή θα κρυφτεί πίσω από το βολικό επιχείρημα της κλάψας του Παντελή Βούλγαρη για τα αδέλφια που σκοτώνονταν επειδή τους έβαζαν οι ξένοι; Είναι σοβαρός δεξιός ο Σαμαράς ή ένας ακόμη που πάει για την εξουσία χωρίς να ξέρει γιατί και ο οποίος τα έκανε επάνω του από τη χαρά του επειδή του τράβηξε ένα γλείψιμο ο Μίκης Θεοδωράκης;

Η υπόθεση με τον απομακρυνθέντα ειδικό γραμματέα για τις ΔΕΚΟ Ανδρέα Κουτούπη (την επομένη της γιορτής του μάλιστα...) είναι απλή. Ενθερμος αντιπασόκος ο Κουτούπης είπε να κάνει μια πλάκα και συνέβη το αδιανόητο: η πλάκα του βγήκε και τον επέλεξαν για γραμματέα! Τα υπόλοιπα τα φαντάζεσθε... Τότε όμως γιατί βιάστηκαν να τον επιλέξουν οι αρμόδιοι της κυβέρνησης για την επιλογή; Επειδή αν δεν προκύψει έστω ένας γενικός γραμματέας με προέλευση πέραν του ΠΑΣΟΚ, το εγχείρημα της πρόσκλησης θα έχει πάει στον βρόντο: δεν θα έχει ανταποκριθεί στις προδιαγραφές του. Ας καλούσαν μόνον όσους συνδέονται με το ΠΑΣΟΚ να υποβάλουν βιογραφικά και όχι τους πάντες ανεξαιρέτως! Εντούτοις, εκτός των όσων είχε γράψει στο Facebook ο Α. Κουτούπης, το πρόβλημά του ήταν το γεγονός ότι είχε ανοίξει σελίδα στο Facebook. Διότι με αυτό το πράγμα ασχολούνται κυρίως οι εξής κατηγορίες: Πιτσιρικάδες, που ακόμη δεν έχουν καμιά σημασία. Γκόμενες με αυτεπίγνωση του ρόλου τους. Απελπισμένοι πολιτευτές. Μεσήλικοι οικογενειάρχες, που ελπίζουν να «ανακυκλώσουν» παλιές φιλενάδες. Κανονικά θα έπρεπε να αποκλείεται αυτομάτως από τη διαδικασία επιλογής γραμματέων όποιος έχει σελίδα στο Facebook...

Εκτυλίσσεται αυτές τις ημέρες στην Ρηγίλλης, μακριά από τα άπληστα βλέμματα του κόσμου. Το αποκαλύπτουν μερικές αράδες στα ρεπορτάζ των εφημερίδων: «Εχει ήδη ζητηθεί από τους βουλευτές, που κατέκλυσαν και χθες τους διαδρόμους της Ρηγίλλης, να μην προσέρχονται αν δεν έχουν ραντεβού με τον κ. Σαμαρά». Δοθέντος ότι η συντριπτική πλειονότης των βουλευτών της Ν.Δ. ήσαν υπέρ της Ντόρας, καταλαβαίνετε τι σημαίνει αυτή η προσέλευση...

Το καθησυχαστικό, πάντως, είναι ότι η χθεσινή καταιγίδα ξέπλυνε το πεζοδρόμιο της Ρηγίλλης και από τις πλέον παχύρρευστες εκκρίσεις των σιελογόνων και έτσι γλιτώσαμε τα ατυχήματα. Διότι, μόνον προχθές, δύο κυρίες τσακίστηκαν, επειδή γλίστρησαν έξω από τη Ρηγίλλης! Η μία μάλιστα κόντεψε να πνιγεί, καθώς τρόμαξε από την τούμπα της το Yorkshire terrier που έβγαζε βόλτα, με αποτέλεσμα το λουρί του σκύλου να τυλιχτεί γύρω από το λαιμό της...

Μολονότι άγνωστη εκτός Βρετανίας, η βαρώνη Αστον, που αναδείχθηκε υπουργός Εξωτερικών της Ευρωπαϊκής Ενωσης, δεν πρέπει να είναι αμελητέα ποσότης. Χθες, η επιλεγείσα πέρασε από ανάκριση στην αρμόδια επιτροπή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Οι σκληρότερες ερωτήσεις ετέθησαν από τους ευρωσκεπτικιστές συμπατριώτες της. Ενας τη ρώτησε πώς γίνεται, αφού αυτή είναι περίπου ένα τίποτε, να έχει βρεθεί σε αυτή τη θέση. «Με εξέλεξαν οι 27 ηγέτες χωρών–μελών», ήταν η απάντησή της. Ενας άλλος τη ρώτησε για τη διαχείριση των τεράστιων χρηματικών ποσών, που είχε στη διάθεση του μια πασιφιστική οργάνωση του Εργατικού Κόμματος της Βρετανίας, της οποίας η βαρώνη Αστόν ηγείτο για μεγάλο διάστημα. «Θυμάμαι ότι με ξαναρωτήσατε γι’ αυτό, όταν πίναμε ένα ποτήρι σαμπάνια. Σας ξαναλέω ότι ήταν μεγάλα ποσά, αλλά δεν ήλεγξα την προέλευσή τους», ήταν η απάντησή της.

Δεν χωρεί αμφιβολία ότι, αν και βαρώνη κατ’ απονομήν, η Αστον συμπεριφέρεται ως εάν ήταν βαρώνη εξ αίματος. Υπενθυμίζω ότι η πρώτη υπουργός Εξωτερικών της Ε.Ε. είναι παντρεμένη με τον ιδιοκτήτη μιας από τις τρεις μεγαλύτερες εταιρείες ερευνών κοινής γνώμης στη Βρετανία. Προφανώς, κάτι θα έχει – εκτός, φυσικά, από την ομορφιά της...