Για άλλη μια φορά τα ηλεκτρονικά –κυρίως– μέσα ενημέρωσης διαδραμάτισαν ιδιαιτέρως αρνητικό ρόλο στη διάρκεια μιας μεγάλης κρίσης. Ο λαϊκισμός, η ισοπεδωτική υπεραπλούστευση, τα στερεότυπα, τα μελό κλισέ κυριάρχησαν. Η λεπτή γραμμή ανάμεσα στην αντικειμενική δημοσιογραφία και τη διεξαγωγή τηλεοπτικών δικών καταπατήθηκε. Η ποιότητα των συμμετεχόντων σε τηλεοπτικά πάνελ κυμαινόταν μεταξύ του γραφικού και του απερίγραπτου. Τα σχόλια ορισμένων τηλεαστέρων ωθούσαν τη νεολαία σε ακραίες πράξεις. Ακόμη και καταδικασμένοι τρομοκράτες απηύθυναν διαγγέλματα.

Οποιος αναρωτιέται γιατί δεν υπάρχει σοβαρός δημόσιος διάλογος στην Ελλάδα δεν έχει παρά να ανοίξει ένα πρωί την τηλεόρασή του. Οι εξαιρέσεις είναι πολλές και ξεχωρίζουν. Ο κανόνας όμως θα πρέπει να μας προβληματίσει όλους. Σε κάθε μεγάλη κρίση, όπως στην περίπτωση των Ιμίων για παράδειγμα, η ποιότητα της ενημέρωσης ήταν κατώτερη των περιστάσεων.