Η αποχή από τη «ματαιότητα» του κόσμου τούτου είναι, ασφαλώς, μια στάση. Η οποία, πάντως, δεν αρμόζει σε πολιτικό κόμμα. Πολλώ μάλλον, σε ένα κόμμα που επαγγέλλεται την αλλαγή της Ελλάδας προς το καλύτερο.

Εύλογα, λοιπόν, αναρωτιέται ο πολίτης γιατί ο κ. Γ. Α. Παπανδρέου (αυτοαναιρούμενος τελικά...) επέλεξε τον αναχωρητισμό στο μείζον θέμα της διαδικασίας αναθεώρησης του Συντάγματος και, μάλιστα, όχι μόνον στη σημερινή αλλά και στην επόμενη Βουλή.

Θα προσδοκούσε κανείς το ΠΑΣΟΚ να αναδειχθεί σε δύναμη προώθησης των μεταρρυθμίσεων, οι οποίες, όπως εκτιμά η κοινή γνώμη (έτσι, χωρίς σχέδιο...) τείνουν να βαλτώσουν. Δυστυχώς, το ΠΑΣΟΚ κινείται σε αντίθετη κατεύθυνση.

Οτι αυτή η εξέλιξη ανοίγει το δρόμο σε συντηρητικές-λαϊκίστικες εκδοχές στην ηγεσία του, είναι ίσως δικό του θέμα. Οτι εμποδίζει την αντιμετώπιση της παρακμής εξουδετερώνοντας την ήδη αδύναμη επαγγελία της μεταρρύθμισης του τόπου, μας αφορά όλους.