Tης Eλενης Mπιστικα

«Το Δάσος που λαχτάριζες
ώσπου να το περάσεις
τώρα να το ξεχάσεις,
διαβάτη αποσπερνέ

Μιαν αυγινή το κούρσεψαν
ανίδρωτοι λοτόμοι
κι εκειό είναι τώρα δρόμοι
διαβάτη αποσπερνέ...

Μιλτιάδης Μαλακάσης, «Το Δάσος», ποίημα που προανήγγελλε την αποψίλωση των δασών και που ο αριστοκράτης Μαλακάσης με το μονόκλ δεν δίστασε να το καταγγείλει. Κόβονταν στην εποχή του τα δάση για να περάσουν δρόμοι, τα τρένα, να χτιστούν σπίτια, εργοστάσια, όλα αυτά που απαιτεί η «ανάπτυξη» και η «επικοινωνία». Στις μέρες μας, αφού κόψαμε όσα κόψαμε, τα υπόλοιπα τα καίμε, από αμέλεια στην καλύτερη περίπτωση, λόγω οικοπεδοποίησης το πιθανότερο! Πάει πια το πυκνό φύλλωμα, η σκιά των δέντρων, το θρόισμα των φύλλων, η συγκράτηση του χώματος, όταν «το βουνό κατρακυλά», όπως το 'δε ο Ευάγγελος Αβέρωφ στο Μέτσοβο και πρόλαβε τις κατολισθήσεις με φύτεμα δέντρων, πλατάνια, καστανιές, βαλανιδιές. Υπαίτια, σε μικρή κλίμακα, βέβαια, τα φυσικά «Χριστουγεννιάτικα δέντρα», όπου θυσιάζονταν νεαρά ελατάκια για να στολιστούν και να καταλήξουν, ξερά και θλιβερά, να περιμένουν το απορριμματοφόρο στις γωνίες. Υπήρξε η πρέπουσα απαγόρευση, δημιουργήθηκαν φυτώρια για έλατα προς πώληση, αλλά όλο και κάποιο τσεκούρι ακουγόταν στην Πάρνηθα, όταν πλησίαζαν οι άγιες ημέρες. Ωσπου, ένα καλοκαίρι, ήρθε η φωτιά και την κατέκαψε. Ελατοδάση, ελαφάκια και πουλιά έγιναν παρανάλωμα του πυρός, ξύπνησε η Αθήνα τυλιγμένη σε ένα μαύρο σεντόνι από καπνιά. Σκληρό το μάθημα που πήραμε όλοι μας, αλλά πριν προλάβουμε να καθαρίσουμε τον αέρα, τέλη καλοκαιριού πέρυσι η φοβερή λαίλαπα της Ηλείας, της Αχαΐας, της Εύβοιας ήρθε να αποδεκατίσει όχι μόνο πράσινες πλαγιές και σοδειές, αλλά και σπίτια και ανθρώπινες ζωές.

Με τέτοιο εφιαλτικό προηγούμενο που συστήνει διαρκή επαγρύπνηση άρχισε να γίνεται πεποίθηση σε ολοένα μεγαλύτερο αριθμό πολιτών ότι η ζωή του δάσους, των δέντρων, του πράσινου είναι συνυφασμένη με τη δική μας ποιότητα ζωής. Η πρόληψη της πυρκαγιάς, η διάσωση των δέντρων που γλίτωσαν, η δημιουργία νέων είναι τα θέματα στα οποία στηρίχθηκε η μεγάλη εκστρατεία του ΣΚΑΪ, του Μουσείου Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας, που πήρε τη σκυτάλη από τη γαλλική πρωτοβουλία «Ενα δέντρο για την Ελλάδα» και του σταθμού «Μελωδία», για την ευαισθητοποίηση του κόσμου, με τρίπτυχο εκδηλώσεων: δημοπρασία πίνακος με θέμα την «Ελιά», προσφορά της νέας καλλιτέχνιδος Χρύσας Βέργη, τον ραδιομαραθώνιο του ΣΚΑΪ που ζητούσε «λίγα από τους πολλούς» για το Ταμείο Δασών και, τέλος, η συναυλία «Τραγουδάμε για το πράσινο, τραγουδάμε για τη ζωή» με 15 καταξιωμένους τραγουδιστές και μουσικούς που πρόσφεραν αφιλοκερδώς το ταλέντο τους και ένωσαν τη φωνή τους για τη σωτηρία τω δασών. Θα τη θυμόμαστε αυτή την ημέρα, την 22α Σεπτεμβρίου, όταν, από το πρωί, μέσα από τα ραδιοκύματα του ΣΚΑΪ, με τη φωνή του Αρη Πορτοσάλτε να κυριαρχεί ώς το σούρουπο, με την προσμονή της λαοθάλασσας στο Καλλιμάρμαρο και τα μάτια στον ουρανό. Η βροχή που ήρθε μόλις σκοτείνιασε, οδήγησε στην αναβολή της Συναυλίας για τις 23 Σεπτεμβρίου, βράδυ της Τρίτης, δηλαδή απόψε! Θεού θέλοντος, καιρού επιτρέποντος να αξιωθούμε την ξεχωριστή Συναυλία αγάπης για το Δάσος...

Οσο για την «Ελιά», που ανήκει πλέον στη Βουλή των Ελλήνων, μεταφέρθηκε στο κτίριο του ΣΚΑΪ όπου, ύστερα από τις απαραίτητες διαδικασίες, θα οδεύσει προς τον τελικό της προορισμό - την Πινακοθήκη της Βουλής, για «να ριζώσει» σε τόπο Δημοκρατίας, σε κοινή θέα των επισκεπτών της.