Πέτρινα μονοπάτια που διάβηκαν Μινωίτες, σκοτεινά σπήλαια που λάτρεψαν τους θεούς τους, κατεστραμμένοι βωμοί και σπαράγματα ερειπωμένων επαύλεων, ελληνιστικές και ρωμαϊκές νεκροπόλεις -κάθε βήμα που κάνεις στην Κρήτη σε μεταφέρει άμεσα πίσω στον χρόνο. Αυτό το ταξίδι έκανε ο Γιάννης Σκουλάς αναζητώντας το «ύφος μιας μέρας» ενός Μινωίτη, ενός Αχαιού και ενός Ρωμαίου στο νησί. Ανέβηκε σε απρόσιτες κορυφές, παρακολούθησε μια νοητή παράσταση στο θέατρο μιας εγκαταλελειμμένης νησίδας, εστίασε το βλέμμα σε λεπτομέρειες - μια υδρορροή, τη δέστρα ενός βυθισμένου λιμανιού.

Το λεύκωμα περιέχει φωτογραφίες του Αγγλου περιηγητή και τυχοδιώκτη T. Wild, ο οποίος στο πλαίσιο της επιχειρηματικής δράσης αλλά και των κατασκοπευτικών του υπηρεσιών προς την Bασίλισσα της Αγγλίας επισκέφθηκε την Πόλη στις αρχές του προηγούμενου αιώνα. Πρόκειται για εξαιρετικές αισθητικά όψεις και αποτυπώσεις των τοπίων και της καθημερινότητας μιας πολυπολιτισμικής πρωτεύουσας μέσα από τα μάτια ενός ξένου επισκέπτη δίχως το συναισθηματικό φορτίο που φέρει ο Ελληνας. Οι περισσότερες από τις φωτογραφίες δημοσιεύονται για πρώτη φορά.

Οι «Ληστές» είναι μια σπουδή πάνω στη φιγούρα του κοινωνικού ληστή ή του εξεγερμένου παράνομου. Τέτοιοι ληστές και παράνομοι δεν θεωρούνται από την κοινή γνώμη εγκληματίες, αλλά υπερασπιστές της κοινωνικής δικαιοσύνης, εκδικητές ή αγωνιστές μιας πρωτόγονης αντίστασης, και τα κατορθώματά τους έχουν δοξαστεί και διασωθεί στην ιστορία και τον μύθο. Ο Χομπσμπάουμ περιγράφει τους Βαλκάνιους χαϊδούκους και τους Ινδούς δακοΐτες, τους μπαντίτι του ιταλικού Νότου και τους μπαντολέρος της Ανδαλουσίας, τους Ρώσους πασμπόινικι και τους συμμορίτες της Κίνας, τους Μεξικανούς και τους Περουβιανούς παράνομους, τους ληστές των ταξιδιωτών στην προνεωτερική Ευρώπη και τους ντεσπεράντος της Αγριας Δύσης, τους Αυστραλούς μπουσρέιντζερ και τους Βραζιλιάνους κανγκασέιρος, αλλά και τους απαλλοτριωτές τραπεζών.

Είναι καλοκαίρι του '50 και μια σειρά από ανεξήγητα γεγονότα πλήττουν το Μπάκσω, το παλιό αρχοντικό της οικογένειας της Φλάβια. Kάποιος αφήνει στο κατώφλι τους ένα ψόφιο πουλί, με ένα γραμματόσημο στερεωμένο κατά περίεργο τρόπο στο ράμφος του. Λίγες ώρες αργότερα, η Φλάβια ανακαλύπτει έναν άνδρα πεσμένο στον λαχανόκηπο τη στιγμή που αφήνει την τελευταία του πνοή.

Στους αντίποδες του «Αναρχικού τραπεζίτη» όπου η προτεραιότητα δίνεται στον άνθρωπο ως κοινωνικό ον, εδώ τον κύριο λόγο έχει το μεταφυσικό ον. Την ορθολογιστική επιχειρηματολογία αντικαθιστά η διαισθητική σκέψη, τον λόγο η δράση, αλλά μια δράση αλληγορική που ακολουθεί τον πολυδαίδαλο και ταυτόχρονα σαγηνευτικό δρόμο μιας μυητικής διαδικασίας. Αναπαράγοντας την απλότητα ενός κλασικού παραμυθιού από αυτά που μάγεψαν την παιδική ηλικία όλων μας, το έργο τηρεί όλους τους κανόνες του είδους. Ετσι δεν λείπουν ούτε οι πριγκίπισσες ούτε τα μαγικά δαχτυλίδια ούτε οι σκοτεινοί λαβύρινθοι.

Από τις σημαντικότερες θεατρικούς συγγραφείς, η Γιασμίνα Ρεζά ακολούθησε τον Νικολά Σαρκοζί επί περίπου εννέα μήνες κατά την προεκλογική του εκστρατεία. Πιο κοντά στον υποψήφιο πρόεδρο σε όλη αυτή την κρίσιμη περίοδο από ό, τι και οι δημοσιογράφοι ακόμα, η Ρεζά παρατηρεί και καταγράφει τα λόγια, τις κινήσεις, τους τόπους και τις καταστάσεις. Κοσμικές εκδηλώσεις, κουβέντες του αέρα, συνεχείς περιοδείες, πολιτικές και πολιτικάντικες ίντριγκες αλλά και στιγμιότυπα μοναξιάς και μοναχικότητας, λόγια αυτεπίγνωσης συνθέτουν την πρώτη ύλη αυτού του βιβλίου.

Τι είναι μια xαμένη ζωή; Τι είναι μια επιτυχημένη ζωή; Η απάντηση δεν είναι απλή. Αυτός ο μύθος παίζει με τις αντιφάσεις αντιπαραθέτοντας στο κείμενο εικόνες που βρίσκονται στους αντίποδές του. Το κείμενο που εξιδανικεύει την παιδική ηλικία σχολιάζεται από αποκρουστικές εικόνες, ενώ το κείμενο, που εξευτελίζει το παρόν απεικονίζει τα σύμβολα της επιτυχίας: χρήμα, εξουσία, γάμος, παιδιά, ερωμένες.