|
ΠPO-BOΛEΣ
Ανοιχτό στοίχημα
Tου Παναγιώτη Παναγόπουλου
«Καθημερινότητα: Υπέρβαση ή συμφιλίωση». «Γυναίκα και ισότητα ευκαιριών». «Ανθρώπινες αξίες». Δεν πρόκειται για τίτλους πανεπιστημιακών συγγραμμάτων ούτε για ονομασίες χώρων με έξαρση παρωχημένης έμπνευσης, όπως το Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, αλλά για βραβεία που απονεμήθηκαν στην τελετή λήξης του 48ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου. Με περίπου είκοσι απονομές, το φεστιβάλ ισοφαρίζει σε βραβεία την τελετή των Οσκαρ! Αριθμητικά. Τι σημαίνουν αυτά τα βραβεία; Μάλλον απολύτως τίποτα, εκτός από το «στρίμωγμα» διαφόρων φορέων όπως το υπουργείο Μακεδονίας-Θράκης, η γενική γραμματεία Ισότητας του υπουργείου Εσωτερικών και η Βουλή, καθώς και το χρηματικό έπαθλο που προσφέρουν στους νικητές. Ομως το ίδιο το φεστιβάλ δεν τα χρειάζεται και πολύ περισσότερο σε μια τελετή λήξης, που με τη λήξη του δεκαημέρου οφείλει να γιορτάσει τη συμμετοχή των νέων δημιουργών και την επιβράβευσή τους, χωρίς τη συμμετοχή εξωτερικών παραγόντων. Το φετινό φεστιβάλ είχε ιδιαίτερη ζωντάνια, κινητικότητα, πολλούς προσκεκλημένους και μάλιστα ανθρώπους που είναι δραστήριοι και μέσα στη σύγχρονη παραγωγή ταινιών, όπως ο Τζον Σέιλς, ο Κρις Κούπερ, ο Ντέιβιντ Στραθέρν, ο Τζον Μάλκοβιτς, ο Αλφόνσο Κουαρόν, ο Φατίχ Ακίν, ο Σαμ Ρόκγουελ, ο Ντάνι Γκλόβερ. Γι’ αυτό και η μία πλευρά του, η σύγχρονη και ανανεωμένη, έρχεται σε τόσο μεγάλη αντίθεση με την άλλη, που παραμένει αγκιστρωμένη σε μια παλιά «συνδικαλιστική» αντίληψη περί κινηματογράφου. Ο Σέιλς, τιμώμενο πρόσωπο του φετινού φεστιβάλ, μετά τη λήξη της τελετής απορούσε γιατί ορισμένοι από τους εκπροσώπους φορέων επέμεναν να αντιμετωπίζουν τη σκηνή του «Ολύμπιον» ως βήμα γενικής συνέλευσης. Οι μεγάλες κινηματογραφικές διοργανώσεις, στις οποίες θέλει να ανήκει και το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, έχουν πολλές παραμέτρους και όλες οφείλουν να λειτουργούν με την ίδια αντίληψη. Το κομμάτι των διεθνών επαφών απέδειξε ότι έχει ανανεωθεί αισθητά. Το μέρος του προγράμματος, που είναι και το σημαντικότερο, χρειάζεται συγκεκριμένους στόχους και αρκετή δουλειά ακόμη. Ο κόσμος στηρίζει το φεστιβάλ. Μπορεί όμως εκείνο να βάλει πραγματικά τα δυνατά του για να αντεπεξέλθει της εμπιστοσύνης, με συνέπεια στον σκοπό του και χωρίς δεσμεύσεις; Το στοίχημα παραμένει ανοιχτό.
|