Του Γιωργου Σ. Μπουρδαρα

«Δεν θα έρθω, θα επικαλεστώ κώλυμα αλλά τα έγγραφα που θέλεις θα είναι νωρίς στη θυρίδα σου», είπε εμπιστευτικά υπουργός σε βουλευτή, όπως αποκάλυψε ο τελευταίος. Οργισμένος ο ευπρεπής βουλευτής, εξέφραζε την απαρέσκειά του για το γεγονός ότι επί έξι μήνες η κυβέρνηση αγνοούσε την ερώτηση που κατέθετε, για να προσθέσει μάλιστα ότι ούτε τα έγγραφα που ζητούσε στάλθηκαν ποτέ στη θυρίδα του.

Η επίκληση «κωλύματος» από μέρους κυβερνητικών στελεχών δεν είναι, δυστυχώς, τόσο σπάνιο φαινόμενο, όσο θα επέτρεπε το έκτακτο ενός «κωλύματος» για κάποιον υπουργό. Και ως γεγονός, έρχεται να απαξιώσει το θεσμό του κοινοβουλευτικού ελέγχου, που έχει εμφανώς τραυματιστεί εξαιτίας του τρόπου με τον οποίο συμμετέχουν σε αυτόν ελεγκτές και ελεγχόμενοι.

Από τη μια, οι απαντήσεις οι οποίες δίνονται, μοιάζουν να αποτελούν κατά κανόνα «προϊόντα» μιας άτυπης βιομηχανίας παραγωγής μονότονων «μίνι ομιλιών»: ανεξάρτητα εάν οι ερωτήσεις αφορούν εθνικό ζήτημα, ή την τύχη εργαζομένων σε μικρό εργοστάσιο της επαρχίας, οι απαντήσεις δομούνται κατά περίπτωση πάνω στους ακόλουθους τρεις άξονες: Α) «Αλλα κάνατε ως κυβέρνηση, και άλλα λέτε ως αντιπολίτευση, είστε αναξιόπιστοι» (όταν η ερώτηση προέρχεται από την αξιωματική αντιπολίτευση). Β) «Είναι γνωστές οι απόψεις του ΚΚΕ, τις σεβόμαστε αλλά διαφωνούμε σε όλα με αυτές» (όταν είναι ερώτηση των «κόκκινων»). Γ) «Παραλάβαμε χάος, διορθώνουμε τα κακώς κείμενα, δεν είμαστε ικανοποιημένοι από την κατάσταση που επικρατεί, θα συνεχίσουμε τις προσπάθειές μας» (γενικής χρήσεως).

Στη σκιά της απαξίωσης μιας σημαντικής για τη λειτουργία της Δημοκρατίας διαδικασίας, δείχνουν εγκλωβισμένες και οι δυνάμεις της αντιπολίτευσης: Αρκεί και το παραμικρό δημοσίευμα (εφημερίδας, εσχάτως δε και blogs) που ενίοτε τροφοδοτούν από πριν οι βουλευτές της αντιπολίτευσης, για να πάρουν μετά «αφορμή» και να καταθέσουν μετά βροχή ερωτήσεων στη Βουλή… Με κοινό παρονομαστή το «Για όλα φταίει η κυβέρνηση», οι ερωτώντες μπορεί να ξεκινήσουν από τα… φυτοφάρμακα καλλιεργειών του Ανω Καλαθοχωρίου, για να καταλήξουν με θαυμαστή ευκολία στη γενική καταγγελία της κοινωνικής πολιτικής!

Οι ελάχιστες εξαιρέσεις μελών του Κοινοβουλίου που θέλουν να επιμένουν στη συνέπεια που επιβάλλει ο ρόλος τους, δυστυχώς δεν αποδεικνύονται αρκετές για να επουλώσουν τις πληγές.