|
AΠOΨH: Μίνι κινηματογραφικές περιπέτειες σε συνοικίες που δεν θα πήγαινα ποτέ
Του Αρη Δημοκιδη*
Θυμάμαι πολύ καλά ότι η πρώτη ταινία που είδα σε θερινό σινεμά ήταν ο «ΕΤ ο Εξωγήινος» σε ένα χωριό στη Χαλκιδική. Ημουν πέντε ετών και τα μάτια μου ήταν διάπλατα ανοιχτά. Και μάλλον σοκαρισμένα. Είκοσι πέντε χρόνια μετά, τα θερινά σινεμά έχουν αντέξει, σ’ ένα βαθμό, την επέλαση των πολυσινεμά (που ακόμα κι αυτοί συχνά φτιάχνουν και μια «αίθουσα» θερινού). Και ίσως επειδή μου αρέσουν τόσο πολύ, δεν μπορώ να φανταστώ γιατί κάποιος θα πίστευε ότι δεν έχουν μέλλον - θα διαβάσω με μεγάλο ενδιαφέρον τη σχετική άποψη δίπλα. Oσο ο καιρός το επιτρέπει κάθε καλοκαίρι ζω μια μίνι κινηματογραφική περιπέτεια στην οποία κάθε φορά βρίσκομαι σε άλλο κομμάτι γης (για να μην πω μίνι Φύσης), σε συνοικίες που αλλιώς δεν θα επισκεπτόμουν σχεδόν ποτέ. Τα θερινά για πολλούς θεατές είναι -και πιστεύω θα συνεχίσουν να είναι- ένα κίνητρο για να γυρίσουν την πόλη και να νιώσουν ότι εκμεταλλεύονται τις τεράστιες χωροταξικές δυνατότητές της. Σίγουρα, τα πολυσινεμά προσφέρουν μια τέλεια (αν και συνήθως προβλέψιμη) εμπειρία. Αλλά ενώ μπορεί να είναι πιο δημοφιλή, θεωρώ ότι τα θερινά θα προσελκύουν πάντα τους ρομαντικούς και ονειροπόλους, μια δεξαμενή θεατών που δνε νομίζω ότι πρόκειται να στερέψει σύντομα… Δεν γνωρίζω τα στατιστικά, σίγουρα πολλά θερινά έχουν κλείσει λόγω αναδουλειάς και ίσως κλείσουν κι άλλα με τον καιρό. Αυτά που αντέχουν όμως (που δεν είναι καθόλου λίγα) είναι συχνά γεμάτα κόσμο. Εκσυγχρονίζονται συνέχεια, γίνονται όλο και πιο πράσινα, με όλο και περισσότερες ανέσεις, παίζοντας ταινίες πρώτης προβολής, επανεκδόσεις, αλλά και ταινίες που μπορεί να χάσαμε μέσα στη σεζόν. Το να προτιμήσεις καλοκαιριάτικα (για την ίδια ταινία) τη συνηθισμένη αίθουσα ενός κλειστού σινεμά όταν μπορείς να έχεις την απολαυστική ψευδαίσθηση πως είσαι διακοπές κάτω απ’ τα αστέρια, μου μοιάζει με σινεφίλ αυτοκτονία! Θα τολμήσω να πω ότι όσο υπάρχει ζέστη, ακόμα κι αν ο αριθμός τους μειωθεί, τα θερινά θα συνεχίσουν ακάθεκτα να διακτινίζουν τους θεατές τους στον πλανήτη της καλοκαιρινής φαντασίας. * Ο Αρης Δημοκίδης είναι δημοσιογράφος, blogger και συγγραφέας παιδικών βιβλίων.
ΣXETIKA ΘEMATA
|