Της Σαντρας Βουλγαρη

«Η σκέψη ότι δεν θα μπορέσω ποτέ ξανά να της γράψω, να επικοινωνήσω μαζί της, να πάρω κάποιο στίγμα από κείνη, με γεμίζει με ένα αίσθημα κενού που είναι δύσκολο να περιγράψω/Ελα τώρα Αντυ, σταμάτα.../Την αγάπησα από τη μέρα που τη γνώρισα, όταν μπήκε στην τάξη στη Δευτέρα δημοτικού και φαινόταν σαν τη χαμένη πριγκίπισσα του Οζ...».

Το έργο «Love Letters» του σύγχρονου Αμερικανού θεατρικού συγγραφέα A.R. Gurney (βραβευμένου με Πούλιτζερ) ανέβηκε για πρώτη φορά το 1989. Από τότε παίζεται με μεγάλη επιτυχία σε όλο τον κόσμο. Η σχέση ζωής δύο μεγαλοαστών Αμερικανών, του δικηγόρου Aντριου και της ζωγράφου Mελίσα, μέσα από την αλληλογραφία τους. Αύριο και μεθαύριο το βράδυ το έργο του Α. Ρ. Γκέρνι ανεβαίνει στο Κέντρο Τεχνών Χαλανδρίου από την καναδική ομάδα «Die is Cast». Η σκηνοθεσία είναι της διάσημης πρωταγωνίστριας του Royal Shakespeare Company Τζένι Κουέιλ. Στους κεντρικούς ρόλους η Κάθι Μίλαρντ και ο Ρ. Χ. Τόμσον.

«Υπάρχει μια ιστορία στον θεατρικό κόσμο που είναι αληθινή... Ενας Ιάπωνας τουρίστας στο Ισραήλ βλέπει μια διαφήμιση για το αγαπημένο του μιούζικαλ, τον “Βιολιστή στη Στέγη”, αγοράζει ένα εισιτήριο και πάει στο θέατρο. Οταν στο τέλος το ισραηλινό κοινό χειροκροτάει ενθουσιασμένο, ο Ιάπωνας γυρνάει στον διπλανό του και λέει με έκπληξη: “καταλαβαίνετε κι εσείς την ιστορία!”. Ετσι συμβαίνει και με τα “Love Letters”. Το έργο μιλάει για την αναζήτηση της ευτυχίας, της αγάπης και τις επιτυχημένες ή αποτυχημένες προσπάθειες δύο ανθρώπων να την βρουν...», ανέφερε στην «Κ» η Κ. Μίλαρντ. Γράμματα αγάπης περασμένων εποχών. Ποιος γράφει πια; Και όμως... Παθιασμένες συζητήσεις στα chat rooms, στα blogs, στο facebook η με sms. «Η ανθρωπότητα πάντα θα χρησιμοποιεί παλιούς και νέους τρόπους να επικοινωνεί. Ο Αντι και η Μελίσα συνδέονται μέσα από τα γράμματα. Μοιράζουν και αποκαλύπτουν συναισθήματα, αποφάσεις, διαφορετικούς κόσμους», επισημαίνει η Κάθι Μίλαρντ. «Ο Αντι αγαπάει το κείμενο, γραμμένο από το χέρι του, με προσεκτική καλλιγραφία. Πρόκειται για μια προσπάθεια πιο δύσκολη από το να χτυπάς το πληκτρολόγιο ενός κομπιούτερ... Αντίθετα η Μελίσα περιμένει ένα τηλέφωνο και πιστεύει ότι το γράψιμο κάνει τους ανθρώπους να φαίνονται κάτι που δεν είναι. Ομως εάν δεν προσπαθήσει να σε εξαπατήσει μπορείς να γνωρίσεις έναν άνθρωπο καλύτερα μέσα από τα κείμενά του...».