Της Γιωτας Συκκα

Μουσειο Aκροπολης. Κραυγές και ψίθυροι. Σοβαρές ενστάσεις για το στήσιμο και τη φιλοσοφία από την οποία διέπεται η έκθεση του νέου Μουσείου της Ακρόπολης είχε χθες το Συμβούλιο Μουσείων. Μπροστά στην πίεση, όμως, των επερχόμενων εγκαινίων «υπερεθνικής σημασίας», αναγκάστηκαν να μειώσουν το χρόνο και να εγκρίνουν τη μουσειολογική - μουσειογραφική μελέτη. Με παρατηρήσεις αναπόφευκτες αλλά και διαπιστώσεις που προσβάλλουν το όλο εγχείρημα. Αλλωστε, σε ποια χώρα θα συνέβαινε να μη χρησιμοποιηθεί μουσειολόγος για τη μόνιμη έκθεση ενός τέτοιου μουσείου και μάλιστα στον 21ο αιώνα;

Ηταν όμως και κάποιες διαπιστώσεις των εισηγητών. Οπως του Ν. Λιβιεράτου από τη Διεύθυνση Μελετών Μουσείων και Πολιτιστικών Κτιρίων, ο οποίος μίλησε για την αναγκαιότητα της αντισεισμικής θωράκισης των Καρυατίδων και των μεγάλων αγαλμάτων. Και βέβαια το σπουδαιότερο: ότι η μουσειολογική μελέτη ήρθε στο Συμβούλιο, αφού τα εκθέματα έχουν στηθεί.

Οι αντιρρήσεις είχαν να κάνουν με το μεγάλο ύψος της αίθουσας των αρχαϊκών, με το «δάσος κιόνων» διαμέτρου 2 μ. στο οποίο χάνονται τα μικρά αριστουργηματικά αρχαία γλυπτά, την ανύψωση των μετόπων και αντίθετα το χαμηλό ύψος των αετωμάτων αλλά και τη μεγάλη χρήση εκμαγείων στην αίθουσα του Παρθενώνα.

«Αναρωτιέμαι αν οι αρχιτέκτονες αγνόησαν τις προδιαγραφές ή οι προδιαγραφές ήταν λάθος;» έθεσε το θέμα η Ασπασία Λούβη, ενώ ο διευθυντής του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου Ν. Καλτσάς έδωσε το στίγμα της χθεσινής βραδιάς με δυο κουβέντες: «δεν απαντήθηκαν οι ερωτήσεις, αλλά αιτιολογήθηκαν τα τετελεσμένα».

«Το κτίριο καταπίνει τα εκθέματα», διαφώνησε η Ιωάννα Παπαντωνίου, αντιδρώντας για τις «τρύπες της εισόδου» και την ανηφορική ράμπα που θυμίζει «την κατηφόρα του μετρό», ενώ αντίθετα η Αννα Καφέτση ήταν ευχαριστημένη από το αποτέλεσμα.

«Μα, τι επίθεση είναι αυτή; Ελεος», είπε πριν αποχωρήσει ο πρόεδρος του ΟΑΝΜΑ, Δ. Παντερμαλής. Βέβαια, αν άκουγε τις περισσότερες διαφωνίες θα καταλάβαινε ότι κανείς δεν είχε αντίρρηση με τη λειτουργία του μουσείου. «Βεβαίως, σέβομαι τον αγώνα τους», υπογράμμισε ο διευθυντής του Βυζαντινού Μουσείου Δ. Κωνστάντιος στηρίζοντας όσους εργάστηκαν, θυμίζοντας παράλληλα ότι επανειλημμένα έχει αρθρογραφήσει υπέρ του μουσείου και πολλές φορές έφτασε ώς τον εισαγγελέα γι’ αυτό. Ωστόσο, «το περιμένει η παγκόσμια κοινότητα. Για να δει πώς οι Ελληνες διαβάζουν το παρελθόν τους. Τώρα πια δεν μπορεί να γίνει τίποτα, αλλά δεν μπορώ και να μην τα πω».

Ολα αυτά θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί αν η μουσειολογική μελέτη είχε κατατεθεί νωρίτερα, πριν από το στήσιμο των αρχαίων. Αν στη σύνταξή της εκτός από τους αξιόλογους αρχαιολόγους, είχαν χρησιμοποιηθεί και μουσειολόγοι. Γιατί τώρα, οι παρατηρήσεις διατυπώθηκαν, όμως οι αλλαγές που καλούνται να κάνουν (οι Διευθύνσεις του ΥΠΠΟ και η ομάδα του μουσείου), στο παρά πέντε, υπό τον εκβιασμό των εγκαινίων, υπάρχει ο κίνδυνος να είναι βιαστικές.