Κινηματογραφος

Μια ερωτική ιστορία με συγκινητικό φινάλε

Παναγιωτης Παναγοπουλος

Ενα από τα πιο επιτυχημένα μυθιστορήματα των τελευταίων δεκαετιών, που μαζί με τα «Εκατό χρόνια μοναξιάς» απογείωσε την καριέρα του Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες, είναι ο «Ερωτας στα χρόνια της χολέρας», το οποίο από προχθές προβάλλεται στην κινηματογραφική του εκδοχή.

Τα σημαντικά και μοσχοπουλημένα βιβλία προσφέρουν έτοιμο ένα μεγάλο κοινό και μια ιστορία που αποδεδειγμένα μπορεί να προκαλέσει ενδιαφέρον. Από την άλλη ωστόσο, έχουν και τον μεγάλο κίνδυνο να απογοητεύσουν. Ποια είναι η επιλογή που πρέπει να κάνει ο σκηνοθέτης; Να ακολουθήσει την απλή αφήγηση της πλοκής; Να απομονώσει στοιχεία του βιβλίου; Να πάρει κάποια από αυτά και να φτιάξει ένα νέο, εντελώς διαφορετικό έργο;

Ο Μάικ Νιούελ που ανέλαβε την ευθύνη του σχεδίου, επέλεξε την πρώτη λύση. Αφηγείται την ερωτική ιστορία του Φλορεντινό Αρίσα και της Φερμίνα Δάσα, που περνάει από πολλές ταλαιπωρίες, για να δικαιωθεί τελικά μετά πενήντα χρόνια. Και το κάνει κάπως σαν τουρίστας στα τοπία της Λατινικής Αμερικής, χωρίς να καταφέρει απόλυτα να δώσει το κλίμα λατινοαμερικάνικης τρέλας, σουρεαλισμού, μαγείας, ερωτισμού και χιούμορ, που διακρίνει το βιβλίο του Μάρκες.

Για όσους γνωρίζουν το βιβλίο –και είναι πάρα πολλοί– η ταινία είναι απλώς μια ευπρόσωπη ανάγνωση της ιστορίας σε πρώτο επίπεδο. Εκείνοι που είχαν προηγούμενη εμπειρία από την ιστορία του Μάρκες, θα έχουν την ευκαιρία να πάρουν ένα πρώτο δείγμα της ξεχωριστής προσωπικότητας του Κολομβιανού συγγραφέα.

Ο Νιούελ μπορεί να μην έχει καταφέρει να μετατρέψει το βιβλίο σε μια ταινία που να στέκεται ανεξάρτητα και ισότιμα δίπλα στην πηγή της. Ομως, δεν παύει να είναι μια ερωτική ιστορία με συγκίνηση και με ένα ιδιαίτερα συγκινητικό φινάλε, όταν τελικά καταφέρνουν να βρεθούν κοντά ο Φλορεντίνο και η Φερμίνα, έπειτα από δεκαετίες ζωής που έζησαν χωριστά.

Ο «Ερωτας στα χρόνια της χολέρας» ίσως να μην είναι μια απόλυτα επιτυχημένη ταινία, είναι όμως μια ταινία όμορφα φτιαγμένη και με ωραία τραγούδια της Σακίρα, προσωπικής επιλογής του Μάρκες (!). Η φροντίδα της παραγωγής καλύπτει σε πολλά σημεία τις αδυναμίες της ίδιας της ταινίας, ενώ αυτό που έχει φροντίσει εξαιρετικά ο Νιούελ, είναι η επιλογή του καστ. Με ηθοποιούς ισπανόφωνους ή λατινικής καταγωγής, όπως ο Χαβιέ Μπαρδέμ, η Τζοβάνα Μετσοτζόρνο, ο Μπέντζαμιν Μπρατ, ο Εκτορ Ελιζόντο, ο Τζον Λεγκουιζάμο, η Καταλίνα Σαντίνο Μορένο και η σπουδαία Φερνάντα Μοντενέγκρο, ο Νιούελ έχει βρει στις περισσότερες περιπτώσεις τον κατάλληλο ηθοποιό για τον κατάλληλο ρόλο. Μακάρι να ήξερε και ακριβώς πώς να τους καθοδηγήσει...