Του Ανδρεα Pικακη

ΚΡΙΤΙΚΗ. Αδιαμφισβήτητα ο Πέτρος Γάλλιας είναι ο πιο ενεργητικός από τους Ελληνες χορογράφους. Και σίγουρα ο πιο πεισματάρης, αφού εξακολουθεί να δραστηριοποιείται επί τρία χρόνια χωρίς επιχορήγηση. Η στήλη απλώς πιστοποιεί, καθώς αυτές τις «Ασκήσεις Ετοιμότητας» παρακολουθεί ήδη από τη... γέννησή τους! Το ποιητικό χοροθεατρικό έργο που παρουσίασε ο Γάλλιας με την ομάδα του Ηρος Αγγελος πέρυσι τον Ιανουάριο στο Μέγαρο Μουσικής (Πλατφόρμα Ελληνικού Χορού) το είδα ξανά καλεσμένος στο Φεστιβάλ Λεμεσού τον Ιούνιο, με τίτλο «Ασκήσεις Ετοιμότητας ΙΙ». Ομοιότητα με τις «Ασκήσεις Ι»; Ο πυρήνας, ο καμβάς και... άλλο έργο. Οι παραλλάξεις και οι μεταλλάξεις (με μόνο κοινό παρονομαστή τον τίτλο) συνεχίστηκαν στα Φεστιβάλ Νάξου (Αύγουστος) και Πάτμου (Σεπτέμβριος).

Οι «Ασκήσεις Ετοιμότητας» ξεκίνησαν με δύο χορευτές και τον ίδιο τον χορογράφο. Συνεχίστηκαν με τρεις χορευτές, ανακυκλώθηκαν με έναν χορευτή, έναν ηθοποιό κι έναν μουσικό, ενώ τώρα, απλούστατα, σε αυτήν την εκθαμβωτική μουσικο-χορο-θεατρική ανάπλαση προσετέθη ένας ακόμη μουσικός - τραγουδιστής κι ένας περφόρμερ που... σφύριζε γοητευτικά το περίφημο τραγούδι του Λέοναρντ Κοέν «Dance me to the end of love». Υπέροχη μουσική (Μπαχ live, ορθόδοξοι ρωσικοί ύμνοι, Σοστακόβιτς και Πιάφ σε play back), φοβερά κείμενα από το Ημερολόγιο του Νιζίνσκι, πρωτότυπη εξπρεσιονιστική χορογραφία, κινησιολογία, σκηνοθεσία, θα μπορούσα να πω το πιο έξοχο δείγμα του πολυποίκιλου είδους που έχω να δω από πολύ καιρό. Σε αυτά ας προσθέσω τα απέριττου κάλλους σαγηνευτικά βίντεο της Β. Κωσταγιόλα. Ολα αποδεικνύουν μια μακρά και πονεμένη έρευνα ενός ταξιδιού ψυχής μέσα από την ποίηση, την ανθρωπιά, την ομορφιά.

Συγχαρητήρια σε όλους τους υπερθετικούς συνεργάτες που πίστεψαν: Π. Αργυρόπουλος (χορευτής), Χ. Λύγκας (ηθοποιός), Κ. Θέος (τσέλο), Γ. Βλάχος (τραγούδι, κιθάρα), Σ. Σουριανός (σφύριγμα). Και φυσικά, στην απαραίτητη μασκότ της ομάδας, τον πανέμορφο Δαλματό σκύλο Ρωμαίο, αεικίνητο στο βίντεο! (Φεστιβάλ Ελλήνων Χορογράφων, θέατρο «Ροές» 10/6).

ΥΓ. «Ηρος Αγγελος» από στίχο της Σαπφούς σε μετάφραση Οδ. Ελύτη «Αγγελιοφόρος της Ανοιξης».