ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ. Απαντώντας σε δημοσιεύματα για αυθαίρετες κατασκευές στον προαύλιο χώρο του Θεάτρου Badminton, οι Μιχάλης και Βανέσσα Αδάμ (ADaM Productions) και οι Γιώργος και Παναγιώτης Γεώργας (Half Note Jazz Club) εξέδωσαν δελτίο Τύπου που διευκρινίζει τις συνθήκες κάτω από τις οποίες δραστηριοποιούνται στον συγκεκριμένο χώρο. Αφορμή αποτέλεσε η λυόμενη εξέδρα που θέλησαν να τοποθετήσουν στο προαύλιο του θεάτρου με σκοπό να δημιουργήσουν «ένα καλοκαιρινό Half Note».

Το δελτίο Τύπου διευκρινίζει, μεταξύ άλλων, ότι έπειτα από διεθνή διαγωνισμό το 2006 οι συγκεκριμένοι επιχειρηματίες εκμίσθωσαν για 20 έτη από την εταιρεία του Δημοσίου Ολυμπιακά Ακίνητα Α. Ε. την αρένα του Badminton και τον 20 περίπου στρεμμάτων χώρο που την περιβάλλει, επενδύοντας 15 εκατ. στη μετατροπή του σε υπερσύγχρονο θέατρο. Σημειώνουν ότι πρόκειται για «ένα από τα δύο ολυμπιακά ακίνητα που έχουν αξιοποιηθεί μεταολυμπιακά» και ότι η σύμβασή τους με την «Ολυμπιακά Ακίνητα Α. Ε.» «προέβλεπε για να μπορεί να σταθεί επιχειρηματικά η επένδυση, εκτός από το θέατρο, ένα εστιατόριο, ένα υπαίθριο κινηματοθέατρο και άλλες ήπιες αξιοποιήσεις του περιβάλλοντος χώρου που συνάδουν με την ιδέα του Μητροπολιτικού Πάρκου». Τέσσερα χρόνια μετά την υπογραφή της σύμβασης και ενώ «εμείς έχουμε κάνει όλες τις νόμιμες ενέργειες και η αρμόδια γνωμοδοτική επιτροπή, με πολεοδόμους, πυροσβέστες, υγειονομικούς κ. λπ., έχει γνωμοδοτήσει θετικά, ακόμη περιμένουμε την κοινή υπουργική απόφαση των τριών υπουργείων (Πολιτισμού, Οικονομικών, Περιβάλλοντος) για την άδεια του Θεάτρου Badminton και τις χρήσεις του περιβάλλοντος χώρου». Οσον αφορά την εξέδρα, «πήραμε, ως οφείλαμε, την έγκριση της Ολυμπιακά Ακίνητα Α. Ε.», αλλά επειδή «η ενέργειά μας αυτή δημιούργησε τον φόβο στην επιτροπή κατοίκων για το Μητροπολιτικό Πάρκο, πως προσπαθούμε να προλάβουμε καταστάσεις και να δημιουργήσουμε κάτι μόνιμο, αν και δεν είχαμε καμία τέτοια πρόθεση,... για πρώτη φορά στα ελληνικά χρονικά, κατανοώντας την ευαισθησία αυτή, αποσυναρμολογήσαμε και απομακρύναμε τη λυόμενη εξέδρα...

Δεν είμαστε καταπατητές, αλλά επιχειρηματίες που δυστυχώς συμβληθήκαμε με το ελληνικό Δημόσιο και επενδύσαμε στον πολιτισμό στηριζόμενοι στα εισιτήρια των θεατών και όχι στις κρατικές επιχορηγήσεις».