Της Σάντυς Τσαντάκη

Γυμνά σώματα κουλουριασμένα στο πάτωμα, κόκκινες δεσμίδες φωτός, μαυροντυμένοι χορευτές με καθημερινά ρούχα, πέντε χορευτές τυλιγμένοι με λευκά σεντόνια. Από τις 13 μέχρι τις 23 του μηνός το 7ο Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Kαλαμάτας θα ξυπνήσει την ωραία Τερψιχόρη, με την Βίκυ Μαραγκοπούλου, όπως πάντα στον ρόλο της καλλιτεχνικής διευθύντριας. Σχεδόν όλες οι ομάδες, από το Ισραήλ έως την Ισπανία και τη Γαλλία, εμφανίζονται για πρώτη φορά στην Ελλάδα. Από τις πιο λαμπερές στιγμές του φετινού Φεστιβάλ, η εμφάνιση της ομάδας Rubato Tanzcompagnie, σε συνεργασία του Διεθνούς Φεστιβάλ και του Ινστιτούτου Γκαίτε, στις 15 και 16 Ιουλίου, με το έργο «Hunting» σε χορογραφία της Γιούτα Χελ και του Ντίτερ Μπάουμαν. Ο Ντίτερ Μπάουμαν, ο χορογράφος της πρώτης χορευτικής ομάδας της ανεξάρτητης γερμανικής σκηνής που γιορτάζει 15 χρόνια από την ίδρυσή της, μιλάει στην «K». Ο ίδιος ξεκίνησε την καριέρα του ως ποδηλατιστής, ακροβάτης, χορευτής τζαζ, καμπαρέ...

- Η αρχαιότερη ομάδα σύγχρονου χορού της ανεξάρτητης χορευτικής σκηνής της Γερμανίας. Πόσο άλλαξε η φιλοσοφία του συγκροτήματος;

- Το ζητούμενο παραμένει η έκφραση της ανθρώπινης πνευματικότητας, η ακρίβεια της κίνησης και όχι η φλυαρία, η αφαιρετικότητα και η συγκίνηση. Kυρίως η έρευνα.

- Kαι στο «Hunting», ποιους... κυνηγάτε; Ή μήπως σας κυνηγούν;

- Η χορογραφία περιγράφει τη σχέση ανάμεσα στον κυνηγό και στο θήραμα. Μια χορογραφία τρυφερή και βίαιη, η οποία ακροβατεί ανάμεσα στη σιωπή και στην ένταση, στο οικείο και στο απόμακρο, στη δόμηση και την αποδόμηση της κίνησης. Δεν θα δείτε ίχνος υπερβολής στην παράσταση για τον απλούστατο λόγο ότι οι χορευτές δεν χρειάζεται να υπερβάλουν για να αποδείξουν κάτι.

- Πόσο διαφέρει η χορευτική σας πρόταση από τις υπόλοιπες που θα φιλοξενηθούν στο 7ο Φεστιβάλ Χορού της Kαλαμάτας;

- Πέντε χορευτές φθάνουν στα όριά τους και τα ξεπερνούν. Η παράσταση είναι καθαρά σωματική. Αποφεύγουμε την τεχνολογία, δεν χρησιμοποιούμε προβολές, ούτε καν μικρόφωνα και επιστρέφουμε στην αρχέτυπη μορφή του χορού, στα θεμέλια της κίνησης, των συναισθημάτων, χωρίς καμία διάθεση να πούμε μια ιστορία. Τα σώματα ασφαλώς αφηγούνται κάτι αλλά δεν θελήσαμε να επιβάλουμε τις ίδιες εικόνες σε όλους. Γι' αυτό και δεν υπάρχει σενάριο.

- Παρόλα αυτά υπάρχουν εναλλαγές, κορύφωση, το κυνήγι οδηγεί κάπου;

- Σημασία έχει η επικοινωνία των χορευτών, η έκφραση, ο αισθησιασμός, η παράλληλη ανάγνωση. Οι χορευτές δούλεψαν πραγματικά σκληρά πάνω στις βασικές λειτουργίες της κίνησης. Ουσιαστικά το «Hunting» δίνει το έναυσμα για την αρχή μιας έρευνας.

- Η πρεμιέρα δόθηκε τον περασμένο Οκτώβριο. Τι αλλάζει σε κάθε παράσταση, αν αλλάζει κάτι;

- Αν και μόλις επιστρέψαμε από την Kίνα, όπου παρουσιάσαμε άλλο έργο με διαφορετική σύνθεση, στην Ελλάδα ερχόμαστε κατ' ευθείαν από το Βερολίνο. Είμαστε μια ομάδα που απολαμβάνει κάθε λεπτό της διαδρομής. Οι Ρουμπάτο αναζητούν διαρκώς μια νέα γλώσσα. Εχει ενδιαφέρον ο τρόπος που λειτουργούμε. Οι χορευτές κατάγονται από διαφορετικά σημεία του πλανήτη, από τη Βραζιλία, την Αγγλία, τη Γερμανία και εργάζονται συνήθως στη γενέτειρά τους. Kάθε φορά που έχουμε παράσταση συναντιόμαστε στο Βερολίνο. Ετσι και τώρα. Η τελευταία φορά που συναντηθήκαμε όλοι ήταν πριν από οχτώ μήνες. Υστερα από κάθε παράσταση, ο καθένας γυρίζει στο σπίτι του.

- Kαι η ανταμοιβή ενός χορογράφου, ενός χορευτή; Το χειροκρότημα ή το ταξίδι;

- Μπορεί να μη συμβαίνει πάντα, αλλά η ωραιότερη στιγμή είναι όταν τελειώνει μια παράσταση και νιώθεις εξαντλημένος και την ίδια στιγμή τρομακτική ανανέωση και φρεσκάδα. Πρέπει να έχεις ανέβει στη σκηνή για να το νιώσεις.