Της Μαριλης Mαργωμενου

Το σπίτι της μικρής κυρίας Παυλίδη, που οδήγησε τον πατέρα της στις απίθανες κοινοβουλευτικές περιπέτειες του τελευταίου μήνα, είναι το τελευταίο στη γειτονιά των... κεραμιδόπληκτων πολιτικών - αυτών, δηλαδή, που το σπίτι τους κόντεψε να πλακώσει την καριέρα τους. Οσο για το πρώτο στη λίστα... Οδός Αγράμπελης, αριθμός 6. Σας θυμίζει κάτι;

Το «χαιδευτικό» του εν λόγω οικήματος ήταν «κωλόσπιτο» - όπως ακριβώς το πρωτοακούσαμε στη φράση «δεν θα μας ρίξουν για ένα κωλόσπιτο!» που μόνο ο Ευ. Γιαννόπουλος θα μπορούσε να εκστομίσει. Εν έτει 1995 το σούσουρο για τη «βίλα της Εκάλης» φούντωσε, με προσάναμμα το πόθεν έσχες: 3,7 στρέμματα οικόπεδο, 532 τ. μ. κτίσμα, 380 τ. μ. γκαράζ, πισίνες, αποθήκες, 15 τουαλέτες (!) και βέβαια το εκκλησάκι - φετίχ της Δ. Λιάνη, από το οποίο στο διάβα του χρόνου πέρασε ό, τι κάμερα υπάρχει στην ημεδαπή.

Ολα αυτά, με την ευγενική χορηγία της «Αυριανής» που, μετά τον Καραμανλισμό, βάλθηκε να γκρεμίσει και τον Παπανδρεϊσμό, αφού πρώτα είχε ασχοληθεί με τον… Μητσοτακισμό: ήδη από το 1980 οι αυριανιστές είχαν ενημερωθεί για τους «επτά καμπινέδες» (!) που είχε το σπίτι του Κ. Μητσοτάκη στην Κρήτη - άρα επρόκειτο περί δοκιμασμένης αυριανιστικής πατέντας! Το ατυχέστερο θύμα της δεν ήταν ούτε η Μ. Δαμανάκη, που το 1989 έκπληκτη διάβασε πως έχει βίλα στον Διόνυσο, ούτε καν ο Χ. Φλωράκης, που απέκτησε ένα φανταστικό (κυριολεκτικά!) κότερο. Ηταν ο δυστυχής Δ. Τσοβόλας, ο οποίος έγινε πρωτοσέλιδο διότι είχε «πενταώροφο ανάκτορο στην περιοχή Κρεμαστός Λαγός»! Οχι, δεν ήταν γείτονας της Αλίκης στη Χώρα των Θαυμάτων ο κ. Τσοβόλας. Το «παραμυθένιο» ακίνητο ήταν στη Βούλα, και μπορεί από τη μία πλευρά να ήταν πενταώροφο, αλλά από την άλλη ήταν διώροφο. Πώς γίνεται αυτό; Απλούστατα επρόκειτο για ένα θλιβερό κτίσμα στην απότομη πλαγιά ενός βουνού: από τη μία πλευρά, έβλεπε μόνο χώμα! Κι έτσι, όταν ο κ. Τσοβόλας προσκόμισε στο δικαστήριο τις σχετικές φωτογραφίες, οι υπεύθυνοι της «Αυριανής» φορτώθηκαν 15 μήνες φυλάκιση με αναστολή, κι έζησε αυτός καλά κι εκείνοι χειρότερα...

Πράγμα που θα μπορούσε να είχε κάνει και ο Θ. Πάγκαλος το 2001, όταν ενημερώθηκε πως όχι μόνο έχει βίλα στο Λαγονήσι, αλλά κάνει και απλωτές στην αυθαίρετη πισίνα της! Μόνο που την επομένη αποκαλύφθηκε πως το μεν σπίτι ήταν του πεθερού του κ. Πάγκαλου, η δε πισίνα ήταν μόλις 15 πόντους πλατύτερη απ’ όσο έπρεπε! Οπως έλεγε και ο κ. Πάγκαλος με το γνωστό του ύφος «τι ήθελαν δηλαδή; Να πω στη γυναίκα μου “δεν σε παντρεύομαι γιατί η πισίνα σου έχει μια αυθαίρετη γωνία;”»!

Και οι πολεοδομικές περιπέτειες συνεχίζονται, μ’ εκείνη του Γ. Σουφλιά, που έχει τίτλο «το μικρό (;) σπίτι στο Θυμάρι». Βλέπετε, ο υπουργός διάλεξε το Θυμάρι Αναβύσσου να στήσει το κονάκι του, ανύποπτος για το βρώμικο παιχνίδι που θα του παίξουν ο μηχανικός του και η πολεοδομία Μαρκόπουλου. Διότι, όπως είπε, εκείνος δεν είχε ιδέα για τις αυθαιρεσίες, κι ας είναι υπουργός ΠΕΧΩΔΕ, κι ας είναι και πολιτικός μηχανικός...

Σουρεαλιστική πράγματι η ιστορία, αλλά όχι όσο η επόμενη. Η οποία ξεκίνησε με το που ξεπρόβαλε στα κανάλια ο Ινδός κύριος Σόνο Κουνάρ πίσω από έναν ανθισμένο φράχτη στο Κορωπί. Δεν ήταν μόνο που ο κύριος Κουνάρ ήταν ανασφάλιστος εργάτης του υπουργού Απασχόλησης, Β. Μαγγίνα. Ηταν -κυρίως! - που ο φράχτης όριζε τον ολάνθιστο κήπο ενός κτίσματος 146 τ. μ. με πισίνα, το οποίο όμως… δεν ήταν σπίτι. Κατά την άδεια της πολεοδομίας ήταν αναψυκτήριο! Στο πλαίσιο του ελληνικού Slumdog Millionaire ο κ. Μαγγίνας επέμενε πως και ο Ινδός δεν ήταν εργάτης, αλλά ένας δυστυχισμένος άπορος. Επίσης για τον εαυτό του έλεγε πως δεν ήταν παράνομος, αλλά φιλάνθρωπος, αφού παραχώρησε την πισίνα και το εξοχικό του στον αγαπημένο του Ινδό για να επιβιώσει! Κάπου εκεί ο πρωθυπουργός εξεμάνη και η κεραμίδα του σπιτιού - αναψυκτηρίου έπεσε στην κεφαλή του φιλάνθρωπου υπουργού.

Χρειάστηκε να περάσουν μήνες για να σπάσει την ένοχη σιωπή η σύζυγος Μαγγίνα: με το που είδε τα σπίτια και τα κότερα του Γ. Βουλγαράκη γαρνιρισμένα με το «νόμιμο και ηθικό» πόθεν έσχες, η κυρία Κατερίνα εξεμάνη: «Και εμείς παρανομήσαμε», είπε, «αλλά εταιρεία offshore δεν είχαμε». ΄Η όπως είπε κι απ’ το βήμα της Βουλής ο γείτονάς της στα σπίτια των (πολιτικών) ανέμων, ο Αριστοτέλης Παυλίδης: «όπως λένε και στην Κάρπαθο, «μην κακό να σ’ εύρει...”».